Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
22 april 2011, om 08:45 uur
Bekeken:
551 keer
Aantal reacties:
1
Aantal downloads:
271 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Lila Nymfomania. 1985. Amsterdam"


Donderdag 14 nov. 1985.

 

Om kwart over zes komt Lila stralend  Arti binnen lopen alsof ze er kind aan huis is. Ze is tamelijk armoedig gekleed. We drinken wat. Ze vertelt honderduit over haar huwe lijksleven met haar ex-man.

”Eén keer ben ik met een vrouw naar bed geweest en dat was heel opwindend, maar ik geef toch de voorkeur aan mannen. Een lul is nu eeenmaal een lul, daar kunnen geen tien vingers tegen op,” zegt ze volkomen onverwacht.

”Hoe ging dat dan met die vrouw?”vraag ik nieuwsgierig, want ik heb zoiets nog nooit als eenvoudige Friese jongen bij de hand gehad.

”Joost lag in bed met een vriendin, dat was heel normaal bij ons, daar keek ik echt niet van op, hoor,dat kwam zo vaak voor. Ik bracht ze vaak koffie op bed om bij te komen en dan praatten we wat bij. Het heeft me nooit veel kunnen schelen als Joost een an der neukte. Ze was goed om te zien. Hij had haar in een kroeg opgescharreld.

Hij wilde een tijd geleden plotseling heel vaak naar de hoeren.

Ga dan naar de hoeren, ouwe hoer, zei ik, maar lul er niet zo veel over en kom niet met platjes of en druiper thuis.

Het lijkt wel alsof je eigenlijk niet wilt,anders zou je er niet zoveel over lullen. Doe het of doe het niet, man! Je hebt geld genoeg om tien keer op een dag naar de hoeren te gaan. Ga als je zo nodig moet! Mij maakt het al lang niks meer uit in welk honingpotje jij je lul hangt!

Toen hij terug kwam was ik best wel nieuws gierig en vroeg: hoe was het bij de hoeren?Hij kwam met zo’n raar verhaal dat ik dacht: is het wel waar wat hij allemaal vertelt?Volgens hem kwam hij bij een hoer op het oude kerksplein binnen en die zei gelijk tegen hem: Stop ‘m d’r in! Ik ben zo geil!”

Ik vraag nieuwsgierig: ”Wat moest hij er in stoppen?”

"Dat vroeg zij hem ook, toen zei hij: Een kaars!”

Ik vroeg of Joost altijd voor dat doel kaarsen en een zak aansteker in zijn binnenzak had om zijn licht op te steken bij het Amster damse hoeren bestand. Ik geloofde er eigenlijk namelijk niets van..

”Nee, die had hij niet in zijn binnenzak. Hij heeft een kleine diplomatenkoffer, het lijkt heel officieel voor zijn werk, die neemt hij overal mee naar toe, maar daar zit niets in dat een diplomaat nodig heeft, maar wel vol met tepelklemmen, zweepjes, riemen en kettingen, jarretelles,slipjes,bustehouders, dildos en vibrators.”                                       Hij was dus goed voorzien wat het erotische op- en afzweepwerk betrof, begreep ik.

”Ik heb nog nooit gehoord dat een hoer opgewonden wordt van haar klanten.het is routinebusiness voor haar en ze hebben geen enkele achting voor hun klanten.”

Dat dacht Lila dus ook.

”Ze komen trouwens bijna nooit klaar, dat is niet professioneel, dat is tegen de oeroude wet in hoerenland, anders liggen ze er uit!” wist ze met stelligheid.

”Dat heb ik ook altijd gelezen,” gaf ik toe.

”In ieder geval moest Joost met die kaars te keer gaan in dat mens en haar een paar verchroomde, zware Amerikaanse tepel klemmen aan zetten en toen begon ze te miauwen. Hij vindt dat nu eenmaal leuk zulke buitenschoolse aktiviteiten.”

Ik zei haar dat iedereen dat leuk vindt. ”Zóóóó, ben jij er ook al zo eentje?” riep ze verrast uit.

”Alle mannen zijn hetzelfde. Als iemand dat moet weten, ben jij het wel!"

 "Ik heb de natste perzik van heel Europa en trek alleen mannen aan van de natte gemeente!Van die beroepsbeffers!” prees zij zichzelf aan.

Ze bekende nog veel meer. 

”Mila heeft een prima oog voor mannen die super kunnen neuken en daar hoor jij niet bij! Jij bent het intellektjuwele droogneukers tiepe! ” zei ze.

”Heb je daar een derde oog voor soms?” vraag ik geamuseerd.

”Jahaha, als je het mystiek wil zien. Of het is gewoon instinct. Iedere man stinkt er tot nu toe in. Ik trek nu eenmaal altijd een beetje verknipte, beschadigde, zielige mannen uit de goot aan die met echtelijke problemen of zwaar in de financiële moeilijkheden zitten en die wil ik dan voor ze oplossen.Heel vaak loopt het allemaal verkeerd af. Verschillende hebben na afloop wel een zelfmoordpoging gedaan. Meestal mislukte dat, maar bij een jongen is het laatst nog gelukt ook. Er was helemaal niets aan de hand. Het ging lekker tussen ons, vooral in bed. Voor de rest niet. Voor de rest gaat het eigenlijk nooit goed. Ik ging even een uurtje weg, boodschappen doen, zes flesjes Grolsch gehaald en een flink stuk rooie Libanon, dus de dag kon niet meer stuk, kom ik met een prima humeur thuis en ja hoor, daar hing meneer doodleuk te bengelen met zijn strot aan een stuk van mijn nieuwe waslijn in het trapportaal!Nou, die waslijn kon ik gelijk ook niet meer gebruiken, want dat doe je niet als normaal mens!”

Ik vraag haar wat ze toen deed.

”Nou,niks toen, want er was geen toen meer voor die jongen,die had zijn toen al gehad,die zijn toekomst was voor goed verleden tijd.Het had allemaal toch niet direkt haast,hij was  al morsdood,paars,met zijn tong uit zijn bek,dus ik ben eerst een stick gaan roken om bij te komen,dat had jij toch ook gedaan in mijn geval?Of niet soms?Het vreemde was dat hij daar hing met een stijve lul.Waarvoor dat nou nodig was!Zo’n pretje lijkt het me niet om je bij je strot op te hangen.En hij had zijn broek onder gepist en gescheten,dat rook je op meters afstand. Daarna heb ik gewoon de politie gebeld. Ik was heel kalm. Ze kwamen met een grote kartonnen doos, sneden hem los en kieper den hem zo in die doos. Ze maakten er nog geintjes over! Ik heb nog steeds een foto van hem!”

Ze laat me een foto zien van een niet zo vrolijk ogende jongen met lang haar.

”Ik heb je in de Nieuwe Spiegelstraat nog een keer gezien met een grote man met een zwarte baard en een kapiteinspet. Hij was minstens een kop groter dan jij,” zeg ik om de gespreksstof even in een andere,vrolijker richting te krijgen, maar het blijkt tever geefs. Het volgende drama komt er al weer aan. Ze denkt even na en roept dan verrast uit: ”Oooh, die, nou die was pas helemaal goed gestoord, die was pas echt goed gek, die was kompleet gestoord. Daar kon ik trouwens bijna niet meer van af komen,dat kun je soms zo hebben als ze goed op je ingesneden raken, dan willen ze maar blijven kleffen, dan komen ze niet meer gemakkelijk van je los en ik ben nu eenmaal op dat ge bied een expert. Wat dat betreft  zijn die kerels net bijen rond de honingpot. Die raken helemaal verslingerd aan mijn gleuf. Mijn honingpotje met een teveel aan honing!!”

Die had zij dan al sinds haar vroege tiener jaren stevig tussen haar ontuchtige dijen geklemd, dacht ik, maar zei het wijselijk niet.

”Heb je Bubb nog wel eens gezien?” vraagt ze. Ik was met Ina naar zijn trouwreceptie geweest,maar daarna hadden we nooit meer iets van hem gehoord. Hij wilde zijn vroegere kennissen niet meer kennen sinds hij in het onderwijs zat. Hij schaamde zich voor zijn leraarsbaan aan een Heemsteedse Rooms Katholieke elite school.

”Weet je nog dat hij in zo’n rare Indiase witte jurk met een kralenketting als student rond liep? Hij kwam wekelijks bij mij langs om een pijp hasj te roken als Ina naar een cursus was. Altijd met die ongebakken, slappe deegsliert Arie Visser, die Simon Vinkenoog adept. Hij begon al gauw net zo slap dat maffe hippietaaltje na te lullen van Simon,die akela van dat groepje mafketeliaanse stuff kikkers. Arie is nou helemaal hooked en jat poëziebundels bij de Atheneumboek handel. Petra laat hem maar zijn gang gaan omdat hij een gevoelige dichter is en die mogen zoveel jatten als ze willen.

 

Na afloop van de rooksessies zette ik altijd de ramen wijd open om de hasjdampen te laten vervliegen. Ina had een hekel aan hasj rokers. Ik eigenlijk ook, maar je moest als kunstschilder per slot van rekening ergens bij horen.

 Ze gaat weer verder met haar verhaal over die vrouw waar ze mee had liggen vrijen, die ochtend.

”Wil je het nou nog horen van die vrouw,of niet?”vraagt ze wat geërgerd.

”Vertel maar,” zeg ik nieuwsgierig.

”Ik zette de broodjes en de koffie neer op bed en toen zei Joost; doe niet zo lullig, kom nou ook in bed anders vat je nog kou op je borsten en dan zijn we verder van huis.”

“En toen,” vraag ik, want het verhaal begon net spannend te worden.

”Ik ging gewoon naast haar liggen, kauwde op een bruin puntbroodje en dronk een kopje koffie om een beetje in een sentimental mood te komen.”

Ik vraag hoe het verder ging.

”Nou heel gewoon. Eerst een tijd flink zoen en dan komt de rest vanzelf wel. Zoals het altijd overal gaat. Er is niets nieuws onder de zon. En daarna een beetje voelen overal. Kneden. het vlees willig maken. Een vrouw is veel zachter dan een man,weet je. Ik vond het eigenlijk wel heel erg lekker. Ik wist niet dat het zo fijn was. Het was echt de ontdek king van de hemel. Al gauw werd het echt menens. Het was niet bepaald een spelletje meer. Zeker niet als je over een bepaald punt heen komt. Ze zat al heel snel onder mijn nachtpon aan mijn tieten te rommelen, mijn tepels te kneden en in mijn slipje te vingeren, net zoals die kerels altijd doen voor ze op je gaan liggen bokken, dus wat dat betreft was er al helemaal geen verschil. Wat had die meid een grote tieten! Dubbel d-cup, op zijn minst en dan die grote tepels van haar. Ze fascineerden me! Ik heb er op liggen zuigen als een uitgehongerde baby. Verder gingen al gauw de slipjes uit en de rest kun je wel raden.

”Ik zeg haar dat ik niet zo goed in kruiswoord puzzles ben.

”Jahahaha,met het woord kruis had het in elk geval wel heel veel te maken, maar met puzzelen bepaald niet. het was van recht zo die gaaat en het hele leven draait om het gaatje,” zegt ze lachend.

”Wist je trouwens dat ik nog een abortus heb laten doen als gevolg van een avondje met een Haagse Post redakteur?”

Ik wist dat natuurlijk niet,want ik was de abortusarts niet en ook niet de desbetreffen de journalist. Even later rekende ik af en daarna gingen we naar een café in de voor malige gevangenis aan het kleine Gartman plantsoen. Om half twee loop ik nog even met haar mee naar huis om haar niet aan mogelijk gevaar van passanten bloot te stellen. Ik neem uit voorzorg zeer afstande lijk en koeltjes afscheid bij de deur.Ze biedt aan dat ik kan overnachten. Ze wordt kwaad. Ze is er niet aan gewend om te worden af gewezen. Ik sla de uitnodiging tot twee keer toe zeer resoluut af, leen haar wrakke fiets zonder deugdelijke verlichting en trap naar de Nassaustraat.

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

Aan den aandachtige lezer/-es
Lila bestaat echt en is geen fictie

Geplaatst op: 2011-04-22 11:04:20 uur