Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
19 april 2011, om 15:04 uur
Bekeken:
572 keer
Aantal reacties:
1
Aantal downloads:
317 [ download ]

Score: 1

(1 stem)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Reacties van het genie van Groningen"



REACTIE VAN HET GENIE VAN GRONINGEN KEES WIERSEMA OP EXPO GALERIE FORMA AKTUA 


Merkwaardige, raadselachtige reactie collega Kees Wiersema op de aanvraag voor een expositie bij galerie Forma Aktua. Mogelijk illustreert het ’t onloochenbare feit dat de Noordelijke provincies een voor buitenstaanders gesloten expositie beleid kennen waarin slechts plaats is voor Friezen en Groningers. 

Een aanvraag voor een expositie waar ik co- exposant zou zijn, die mijn echtgenote deed omdat wij bevriend zijn met Mevrouw R.v.M. die in de galerie op past en binnenkort deel neemt aan de selectiecommissie.De galerie kende ik niet, noch het bestuur.

Ik stelde voor de openingskosten te betalen, een catalogus op eigen kosten uit te brengen en een advertentie in een landelijk kunstblad te zetten. Een mooi aanbod mijnerzijds dunkt mij voor een galerie die niet als de meeest renderende in het Noorden bekend staat. Mijn werk werd echter afgewezen zonder verdere motivatie.



......Hyperinflatie..... 19-04-2011 09:06

Valt me toch wat van je tegen -of zelfs behoorlijk- dat je contact hebt gehad met Forma Aktua in Groningen.

Ik ben er sinds januari niet meer werkzaam, na 5 jaar.

Je zult wel benieuwd zijn over het waarom en hoe van het proces omtrent Forma Aktua, maar dat deel ik nu niet meer met je.

Het had een amusante en interessante discussie kunnen zijn, maar ik heb nu al geen zin meer in.

Misschien ligt de situatie wat genuanceerder, maar dat geloof ik bij voorbaat niet.


Fred van der Wal 19-04-2011 09:44


Hyper

Ik begrijp totaal niets van je laatste reactie. Tegen vallen? Hoezo? Mijn echtgenote heeft al jaren contact met Mevr. R.v.M. die vrijwilligerswerk doet bij de galerie. Een mooie ruimte.

Mijn wederhelft, Bernardina Bosse, zou daar gaan exposeren met beeldhouwwerk en ik zou co-exposant zijn. De ongetwijfeld zeer kundige jury (er zou zelfs een "professor" in de selectie commissie zitten met een wederhelft die ook schilderde) accepteerde haar werk en wees mijn werk onlangs af op "kwalitatieve gronden" in een vodderig briefje. Geen bezwaar. Ik ben niet zo snel beledigd.

Of ik benieuwd ben naar het "proces" rond de galerie. Nee.

De verwijten in je reactie lijken mij niet zo erg redelijk.


WIE IS KEES WIERSEMA OOK WEER WAS HET EERSTE DAT DOOR MIJ HEEN SCHOOT TOEN IK VANOCHTEND DE NIET ECHT PLEZIERIGE REACTIE VAN HEM OP MIJN WEBLOG LAS. 
GAARNE SCHEP IK DAAR KLAARHEID IN EN VERWIJS NAAR EEN WEBLOG VAN MIJN HAND UIT 2007, WAARIN KEES ZIJN POSITIE ALS NOORDELIJKEE KUNSTENAAR DUIDELIJK MAAKT IN ZIJN ANTWOORD AAN MIJ. 


Genie van Groningen / 17-07-2007 14:46 (Kees Wiersema) 


KEES WIERSEMA: In mijn boek Genie van Groningen heeft Henk Helmantel een relatie met Jean Pierre Rawie. En Martin Tissing hebben ze gedumpt. U beschrijft ze net iets grover. Een prima taakverdeling.

Er zijn overeenkomsten in schrijfstijl en grofheid met Uwer schrijven. Het is wel gedoceerder; schelden heb ik in dit boek beperkt doorgevoerd.

Op een weblog kun je gewoon doorgaan met schelden en afkraken van de kunst, en dat werkt zeer therapeutisch. Kunstenaars hebben overal kritiek op, behalve op zichzelf en hun heilige beroepsgroepje die momenteel in een enorme dip zit, maar niemand wil daar iets van weten. Artistiek oprechtheid voor de hele wereld maar niet voor de kunstenaars zelf. Een grote schande, want je zit in de edele positie van het kunnen zeggen wat je vindt zonder dat je wordt afgemaakt door een baas of instantie.

U bent ouder en wijzer en heeft de kunst van een andere kant meegemaakt. Het grote verschil met vroeger is, dat er vroeger met gehuichel, geslijm, schelden, of provocerend roddelen nog iets te verdienen viel.

Nu, maakt het helemaal niets meer uit wat je zegt, of doet. Het maakt allemaal geen reet uit, en journalisten vullen de kranten om hun loonstrookje op peil te houden. Het verhoogt de verkoop geen millimeter.

Een ander verschil tussen ons is het luxe probleem van de centjes. Ik ben tegenwoordig absolute minima, en gewoon werken zit er niet meer in.

Het is daarom makkelijker voor U om te schelden, en onafhankelijk gedrag ten toon te sprei den als je op een boerderijtje in Frankrijk zit.

Dit even terzijde.

Het is namelijk veel erger dat kunstenaars (die nauwelijks wat verdienen) grote veelbelovende praatjes hebben, alles beter weten enzovoort, de kunstsucessen in standhouden, terwijl man of vrouwlief een dikke baan heeft en de erfenis moet toch ergens aan besteed worden. Dit soort tuig houdt de verkeerde illussie in leven.

Ik vind het schandalig dat oudere kunstenaars zo braaf blijven doen terwijl ze op hun lauweren kunnen rusten. Dat is toch de ideale positie om niet meer te slijmen en gewoon eens te zeggen wat een enorme slappe hap de kunst tegenwoordig is. De Academie moet gewoon tien jaar dicht. Maar iemand als Tissing of Helmantel zou dat nooit zeggen. De gepensioneerde kunstenaars zijn lafaards van de bovenste plank. Ze kunnen de kunst in een nieuwe richting duwen, maar ze proberen het niet eens. O, ik vergeet eentje. Fred van der Wal doet het gelukkig wel.


fred van der wal / 17-07-2007 18:28


Kees,

Ik vond je webpagina opmerkelijk en ben in principe wel benieuwd naar je boek in zoverre dat het voor mij als buitenstaander makkelij ker is als de in jouw boek genoemde personen voor mij herkenbaar zijn en de al of niet fictieve figuren naar de werkelijke bestaande personen door mij als betrekkelijke buiten staan der is te vertalen.

Ik heb geen goede ervaringen met een groot aantal collegae, waar onder Friese en Groningse; Zo kan ik Groning ers noemen als de gereformeerde Jan van Loon, ex leraar Minerva, Rein Pol, de gereformeerde uitgever drs. Hans van Seventer uit Aduard, voorheen directeur van Art Revisited, (groot Helmantel aanhanger) Fokko Rijkens, ook van Martin Tissing heb ik geen hoge pet op , de streng gereformeerde Henk Helmantel kocht een schilderij van Tissing aan om hem te vriend te houden, en hoogstwaarschijnlijk ben jij als insider beter op de hoogte.

Je noemt het Grande Maison waarin wij wonen een boerderijtje? Dan moet ik je teleurstellen, dit huis heeft 14 kamers, waaronder twee werkkamers voor mijn vrouw en mij, twee ateliers, een expositie ruimte in aanbouw en een halve hectare tuin.

Onafhankelijk gedrag heb ik altijd gehand haafd, ook toen ik nog afhankelijk was van de BKR, dus een verwijt aan gemakzucht of lafheid zult U mij geenszins kunnen maken, hetgeen ik U van harte vergeef, want wij kennen elkaar niet.

De gerieflijke positie waarin ik mij bevind zou U een toevalligheid kunnen noemen, maar dan dient U te beseffen dat ik uit mijn werk tot een jaar of tien geleden altijd een redelijke omzet had zonder daarvoor concessies te hoeven doen op inhoudelijk gebied. De positie van mijn echtgenote als lerares aan de NHL blijft buiten deze beschouwing, het is haar eigen verdienste. Het is moeilijk te begrijpen voor een Noorderling dat een gehuwde vrouw ook buiten de keuken actief is, daar heb ik alle begrip voor. 

Het is merkwaardig dat in Friesland en Groning en de diverse kunstenaarsverengingen voor mij ge sloten bleken ondanks 280 tentoonstellingen in Duitsland, Frankrijk, België, Neder land, Engeland en de VS. Zo werd ik ondanks mijn lidmaatschappen van Arti et Amicitiae te Amsterdam en Pulchri Studio te Den Haag, in het Noorden des lands afgewezen voor de Noordelijke Realisten, de Noordelijke grafici, de website Noordelijke realisten en de Noordelijke aquarellisten, tevens voor de groep realisten rond Jan van Loon en Hans van Seventer die zich de Zwiggelter Groep noemden en (overigens nooit bewezen) successen in de V.S. claimden alsmede voor een drietal Friese kunstenaars vereniging zonder enige verdere motivatie of ballotage.

Er is tegen mijn werk en persoon een niet ver gelijkbare hetze gevoerd, die gestart is in 1967 door de nu al lang overleden eigenaresse van Galerie Mokum in. Het toppunt bereikte deze hetze omstreeks het jaar 2001 toen bekenden van Henk Helmantel mij de diefstal van enkele tientallen werken van deze schilder in de schoenen wilde schuiven zoals bleek uit een telefoongesprek dat ik met een jounalist van Dagblad van het Noorden voerde.

In Frankrijk ligt de situatie geheel anders, een lidmaatschap van Salon du Dessin in Parijs en van Le Groupe Nevers was snel geregeld, de kruideniersachtige NSB mentaliteit zoals in het Noorden de s lands onder kunstenaars en organisatoren normaal lijkt is hier geheel afwezig. Mijn echtgenote, beeldhouwster Barnardina Bosse, zowel als ik, werden in Friesland afgewezen door de kunstenaars verenigiNg Fria zonder enige vorm van ballotage of verdere toelichting. Tegenwerking bij atelier toewijzing en een op een Berufsverbot gelijkende situatie zorgde er voor dat ik niet kon exposeren in ruimtes van gemeentelijke of provinciale instellingen. Van de hoofdredacetur van de Leeuwarder Courant, Rimmer Mulder kreeg ik een persoonlijk schrijven dat er na 1996 niet meer over mijn werk zou worden geschreven; De kunstredactie van de Leeuwarder Couraat stuurde mij omstreeks 2001 op onfrisse wijze een doodsbericht met mijn naam er in. Een klacht aan de hoofdredactie leverde niets op. Het Friese Keunstinstitut werkte niet mee als ik ze benaderde om deel te nemen aan ten toonstellingen; pas in 2002 na 24 jaar kon ik me doen met een door deze dienst georganiseerde expositie.

Over mijn afscheidstentoonstelling in de galerieruimte van de TEM te Leeuwarden zwegen de Friese bladen in alle talen. Het deed ons besluiten om de provincie te verlaten sept. 2002; Enigszins gede primeerd verlieten wij Friesland; U kunt een verslag over de uitsluiting van mij als beroeps kunste naar in Friesland lezen op de website van drs. Huub Mous (consdulent beeldende kunst Friesland keunstinstitut) onder de kop Ostracisme. De 24 jaar in het Noodren des lands zijn zeer teleurstel lend geweest. Ik dank U verder voor Uw lovende conclusie en prettige betoog en hoop U vroeg of laat eens te spreken als ik in het Noorden ben!


berenbeesteboelburgermansfeestebeer (fred van der wal) 20-07-2007 14:24 


Dag Kees Wiersema,

het verwijt dat ik in Frankrijk gerieflijk woon in wat je denigrerend een "boerderijtje" noemt is in werkelijkheid een Grande Maison van 30 x 10 meter. Ik weet niet waar je je in formatie van daan hebt, maar deze berichten zijn enigszins bezijden de waarheid. Het van enige jaloezie ronkende vermelde feit dat ik een echtgenote heb met een aanzienlijk inkomen uit les geven aan de NHL en een vermoeden over een flinke erfenis die ik zou hebben gehad is niet ter zake wat de kwaliteit van mijn werk betreft. Ook in mindere florissante omstandig heden heb ik altijd mijn werk buitengewoon se rieus opgevat en in tegenstelling tot wat je als verbitterde, verongelijkte kunstschilder veronderstelt nooit mijn mening over praktijk en in het veld der kunsten onder stoelen of banken gestoken waarvan ik in diverse drukwerk en en interviews van heb getuigd.

Ik vermoed dat je inlichtingen over mij hebt ver kregen uit de fundamentalistische kringen rond de streng gereformeerde Henk Helmantel, bewierrookt door een streng gereformeerd Gro nings gezelschapje zoveelste rangs mindere ar tiesten die mij van af 1976 hebben belogen en belasterd.

Ik hoop je hiermee voldoende te hebben ingelicht.

LAATSTE UPDATE REACTIES


......Hyperinflatie..... 19-04-2011 11:59



Het is misschien allemaal langs elkaar heen gelopen.
Door de jaren heen hebben we regelmatig wat contacten via het internet gehad en ik heb je wel eens uitgenodigd voor een expositie bij Forma Aktua of gewoon een ontmoeting in de galerie. Je stond er niet helemaal open voor en ging er verder niet op in door tijdgebrek en andere drukte
Het kan zijn dat je dit allemaal vergeten bent en de link niet naar mij kon leggen.
We laten het maar bij wat blogcontacten.
Veel succes met de expositie van je wederhelft.

Fred van der Wal 19-04-2011 12:18


Hyper
Het is mij ontgaan dat ik kon exposeren bij Forma Aktua anders had ik dat misschien wel gedaan vanwege nauwelijks met mijn werk aan bod kunnen komen in het Noorden des lands.
Tot 2009 woonde en werkte ik in de Bourgogne. Mijn werk stond daar ook uiteraard. Een aangevraagd budget bij de friesche kulturele raad om in de vervoerskosten te participeren werd door de jurerende kunstenaars binnen de kulturele raad afgewezen zoals elke financiële aanvraag mijnerzijds sinds 1978 categorisch is afgewezen, dus echt eenvoudig was het allemaal niet.
Nu ik sinds een jaar weer in Friesland woon zou het eeenvoudiger zijn geweest.
De doorgaans openlijk gedemonstreerde vijandigheid van Friese en Groningse kunstwereld tov mijn werk en de ervaringen met de collegae spoorde en spoort mij verder ook niet echt aan om met veel enthousiasme deel te nemen aan het kunstleven hier.
Inderdaad hebben we via het web zo nu en dan op elkaars bijdragen gereageeerd.
Indien ik uitnodigingen had gekregen voor openingen van andermans exposities in Forma Aktua was ik graag gekomen. Dit is echter nooit het geval geweest, waaruit ik concludeerde dat de noodzaak van aldaar te verschijnen geen enkele prioriteit had.
Ik mag je gerust stellen; de mij toegedichte arrogantie berust niet op de realiteit.
Een glaasje drinken in dat leuke Groningse kunstenaarscafé De Beurs met die reusachtige kroonluchter zou altijd kunnen geschieden wat mij betreft.



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

Hoi Marije
Het Groen beest...dat is mooi gezegd, nee, totaal geen connecties in Utrecht, zal wel moeilijk zijn omdaar iets te vinden, wens je alle succes, op elk terrein des levens!

Geplaatst op: 2011-04-19 17:35:49 uur