Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
18 april 2011, om 11:05 uur
Bekeken:
656 keer
Aantal reacties:
4
Aantal downloads:
333 [ download ]

Score: 1

(1 stem)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Mijn domste krietiesie zijn academici"


MIJN DOMSTE KRITIESIE ZIJN ACADEMICI & DAARNA  TEKENLERAREN. EEN WORST CASE SCENARIO IN KUNSTENAARSLAND.

 

Academici lijden aan AA. Allemaal. Academische Arrogantie. Soms gaan zij dankzij gebrek aan zelfbeheersing wat drugs of alcohol betreft naar de afkickklinieken van de AA. De totale afgang. Ze houden er altijd iets aan over. Een ontslagbrief èn een puike uitkering in ons  softe, socialistische luilekkerland. Normaal worden ze nooit meer. Als een vogeltje zijn vleugeltje eens gebroken heeft zal hij nooit meer zo hoog vliegen. Er daalt een vijandige, grote boze neger imaginair in ze neer. De schaduw.

Ik zie verslaafden als gedetermineerd.

Een onderklasse van slapjanussen, gemankeerden. Ik heb nog nooit een addict mee gemaakt die geen fysieke en/of psychische schade heeft opgelopen door zijn onverantwoordelijke gedrag. Het blijven brekebeentjes.

In de ogen van salon socialisten, verlichte humanisten en fundamentalistische christenen van de EO zijn drugsverslaafde pooiers, criminelen en hoeren de nieuwe Heere Jezussen van deze tijd, maar ik vind ze verachtelijk.

Dumpen op een nieuw Duivelseiland en een leven lang verplicht schoffelen in de gezonde buitenlucht. Dwangarbeid. Arbeidstherapie.

 

Ik schreef stories over ontspoorde talentloze collegaatjes en ander maatschappelijk drijfhout. In het kunstenaarsplantsoen van de sixties, seventies en eighties hoefde je daar nooit ver naar te zoeken. Voornamelijk uitschot dat zich een artistiek image had aangemeten bij gebrek aan serieuze erkzaamheden, maar in een normale maatschappij in de bajes of het gekkenhuis levenslang geketend aaan de muur zouden zijn opgesloten.

Ik schrijf verhalen over promiscueuze sexverslaafden, transseksjuwelen, criminele subsidie trekkers, travestieten, oplichters, biseksjuwelen, maar dat betekent niet dat ik mijzelf daarmee identificeer of deel aan neem. Het maatschappelijk systeem liet lange tijd toe dat kunstenaars op grote schaal misbruik maakten van subsidies en sociale voorzieningen. Ik heb dat nooit gedaan.

 

Een verhaal over een zwart magisch ritueel, een mensenoffer in Afrika is waar gebeurd, maar het betekent niet dat ik er aan deel heb genomen. Een blanke man werd uren lang gemarteld door een zwarte magiër om als offer onder helse pijnigingen de Orisha duivels op te roepen. Ik ben daar niet direct voor, maar had wel toeschouwer willen zijn om van minuut tot minuut op puur objec tieve wijze te noteren wat er gebeurde. Seksjuwelen folteringen in SM verband zijn helemaal mijn ding.

 

Sommige lezers vragen zich af wie ik ben, omdat heel wat verhalen over sadomasochis tische situaties gaan, bondage, folteringen, obsessies, fetisjis me, travestie, biseksjuwaliteit.

 

Ik ben bezig aan een verhaal van een borden wasser die samen werkt met een jonge vrouw die hem zegt hoe zij hem bewondert waarop hij haar speels vast legt met handboeien aan een heet water leiding, de thermostaat hoog zet,  haar talloze malen verkracht achter de ketel van de CV en daar na zijn brandende sigaar lachend op haar borsten uit drukt als dank voor het aange naam verpozen terwijl de aanjager van de CV ketel staat te loeien alsof je in de hel bent. 

Normale praktijken die in elke close encoun ter tussen de sexes voor komt zou je zo zeggen. Niets bijzonders.

Er is altijd een ruimte achter de CV ketel in grote gebouwen en kantoren om dit soort praktijken mogelijk te maken. Echte vrouwen willen vast gebonden worden en overheerst, liefst door een kunstenaar als Fred van der Wal, dat soort kunstenaars van zijn klasse is zo fijn besnaard en tot alles in staat.

Toch ben ik altijd heel hoffelijk geweest tegen vrouwen en behandelde ze als mijn katten. Veel aaien en zo. Ik zie Isis Nedloni bijvoorbeeld als een Grote Poes met poezen ogen. Ook als mens natuurlijk. Welke vrouw wil geen stoeipoes zijn? De man moet ze laten miauwen. 

 

Als ik mijn verhalen schrijf dan gaat het over spel situaties meestal. Schrijven dat er toe dient om opwinding te scheppen of het schetsen van vreemde, bizarre, afwijkende mileus. Mijn manuscript “Van slaven en meesters de dingen die voorbij gaan” telt 281 paginas.

 

Er zijn academici die mijn teksten letterlijk nemen. Ze isoleren een aantal zinnen er uit en denken de conclusie te trekken dat ik mensen met prikkeldraad aan elkaar vast wil binden en een Boeing uit trappen of in een slangenkuil wil schoppen. Ze beweren dat ik het goed vond dat Joden werden uitgemoord als in een verhaal iemand dat beweert.

Ik ben niet verantwoordelijk voor wat de hoofdpersoon in één van mijn verhalen zegt.

Ik haal wèl mijn kicks uit die verhalen.

Soms schrijf ik opzettelijk verhalen om lezers over de rooie te krijgen. Vooral bij academische betweters en tekenleraren lukt dat heel goed omdat zij zich moreel boven anderen voelen gesteld. Schoolmeesters zijn het, schoolmeesters blijven het.

 

Bij bajesklanten voel ik mij beter thuis dan bij academici. Inbrekers, huurmoordenaars, drugshanddelaren, oplichters, kunst vervalsers, pooiers en hoeren, mensen met eerlijke beroepen dus, die hebben mij wat te vertellen. Het kan mij niets schelen of iemand zijn Porsche verdiend heeft over de ruggen van een stel meiden die voor hem in lingerie achter het raam zitten. The medium is the message. De vrouw als uithang reclame bord.

 

Als het moet ga ik ook weer met een maat over de schutting van een verlaten villa met de breekijzers uit het vet, de dievenzak paraat en een boe masker voor mijn ogen net als de Zware Jongens in de Donald Duck. Een loojen pijp en de Luger op zak voor het geval dat.

 

Ik ben tevreden met mijn underground positie in de beeldende kunst en schuw het literaire plantsoen. Na ontmoetingen met een aantal Amsterdamse schrijvers in de sixties besloot ik dat ik nooit meer iets met ze te maken wilde hebben.

Mijn werk is nooit echt geaccepteerd in het kunstenaarsplantsoen.

Collegas zeggen wel dat ik ondergewaardeerd ben, maar het kan me totaal niets schelen. Roem is leuk als je twintig bent, daarna is het niet meer nodig.

Zelfs op het Vkblog kwam ik nooit in aanmerking voor een RBA vermelding waar heel wat Vkbloggers tuk op waren. Die status werd toegekend door een psychologe zonder werk als ik goed geïnformeerd ben.

Ik heb niets met psychologen en psychiaters. Kwakzalvers. Als die goed gaan vinden wat ik doe begin ik aan mijzelf te twijfelen. Ik denk dat medewebloggers op het Vkblog geen hoge dunk hebben van mijn verhalen. De redactie waarschijnlijk ook niet. Applaus doet mij niks. Wat dat betreft ben ik jenseits gut und böse. Ik kwam enige tijd in de kringen rond de Kennemer Kliek, daar was een meid de grootste kunstenares ter wereld als ze een geile kop, een paar lekkere tieten, bevallig reetje en aantrekkelijke, functionele achter poten had, want waar zijn die glad geschoren achterpoten anders voor dan om zich te verplaatsen en om de lendenen van een man te slaan alss hij op haar ligt te bokken en te diepzeewortelen?

Prediker zegt dat alle dingen voorbij gaan en er niets nieuws onder de zon is.

Maar ja, wat weten Vkbloggers van het O.T. af? Niks toch?

 

(wordt vervolgd)

 

 

 

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

Marije
Belgie is een geweldig land om te wonen
direct doen

Geplaatst op: 2011-04-18 18:52:17 uur

Dag Marije
wat weet jij veel van gerechten af
dat imponeert
ik weet er NIETS van af
dat vind ik soms een bezwaar
als je met pillen beter af bent dan zonder
prima toch?
je weet waarschijnlijk ook wel dat je geen doorsnee bent en zo intelligent als wat
en niet gemakkelijk leeft
en teksten produceert van een maximale expressie

Geplaatst op: 2011-04-18 13:43:02 uur

MARIJE
WAT IS DAT AARDIG GEZEGD!!!!
terwijl ik allemaal afschuwelijke dingen schrijf
IK WIL OOK DIE PILLEN
EN PROSECCO EN ZON EN...

Geplaatst op: 2011-04-18 12:27:45 uur

Hoi Marije
Het bovenstaaande is maar een verhaal van mij, je kunt de visie daarin niet serieus nemen. Verhalen zijn geouwehoer toch?

Geplaatst op: 2011-04-18 11:25:54 uur