Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
17 maart 2011, om 10:34 uur
Bekeken:
785 keer
Aantal reacties:
14
Aantal downloads:
306 [ download ]

Score: 2

(2 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Huidhonger. Tasten in het duister. Een terrein verkenning "


Huidhonger. Tasten in het duister.  Een terrein verkenning (deel 1).

 

Een wereld vol valse prikkels. De tastzin als enig overgebleven zintuig in een wereld vol visu ele leugens en bedrog.

 

Zelden kijk ik naar MTV of TMF. De luidruchtige, uit de VS overgewaaide ghetto noncultuur is mij wezensvreemd en ergert mij alleen maar.

De adoratie van een op het weblog figurerende psycholo ge voor Michael Jackson verwonderde mij en aldus zakte zij nog verder weg op mijn attentie waardeschaal op weg naar het absolute dieptepunt van 270 graden onder nul.

Wat valt er te verwachten van de dames en heren psychologen met hun glijdende morele waardenschaal gebaseerd op sociologische gemiddelden. Ik heb er geen hoge pet van op. 

Bovendien lijden zij doorgaans aan AA (Academische Arrogantie) en zijn meestal nog dommer dan ik zelf al ben.

 

Terug naar de muziek. Toch heb ik veel bewondering voor de spontane Isis Nedloni die vrij en onverveerd op muziek een dansje maakt en plein publique als het weer ’t toelaat en of het dan popmuziek is die uit luidsprekers aan de gevel van een winkelstraat zich opdringt of vlak voor een terras een draai orgel dat de driekuswals of de klompen dans speelt; het maakt haar niet uit. Haar appreciatie van vele vormen van muziek is opmerkelijk.

De spontaniteit om deel te nemen aan dergelijke spring processies mis ik zoals ik wel meer ontbeer. Denkt U voorl niet in mij de ideale man te kunnen ervaren. De koppeling tussen muziek een motoriek is bij mij nooit tot stand gekomen. Ik heb zelfs een grote hekel aan dansen dat ik als een atavisme zie. Leuk voor de artyfarty fake artists van de Ruigoord commune. 

Mijn spontaniteit om op de Boogie Woogie van de eerste LP van Rob Hoeke te dansen ver dween abrupt na het uit raken van een jarenlange relatie met E. in 1965.

 

Onlangs las ik een krantenartikel van elf jaar geleden dat ik ooit eens uit de krant heb ge scheurd en als bewaarziek man in mijn veel te uitgebreide archief heb opgeslagen.

Het kranten artikel van maart 2000 snorkte dat het visuele tijdperk ten einde was. De aloude regel van eerst zien en dan geloven zou niet meer op gaan. De digitale beeld productie zou de waarheid manipuleren en onmerkbaar vervalsen.

Een waarheid als een koe sinds de uitvinding van de film. Ernstiger is de verkondiging van (im)morele waarden die de producenten van soaps en aanverwante series de kijker opdringt.

Mijn kleinzoon van zeven kijkt met genoegen naar suggestieve videoclips waarin mensen worden vermoord op de meest gruwelijke wijze. Moord als entertainment. De opvoeders van mijn kleinzoon zien het klaarblijkelijk niet als verwerpelijk, noch schatten zij de gevolgen in voor het op de video gepresenteerde mensbeeld voor later. De gevolgen zijn nu al zichtbaar.

 

De beeldmanipulatie zal zijn invloed hebben op de mate van vertrouwen op onze visuele waarneming. De suggestie van de videoclips van een wereld waarin niets vast staat en alles in een onderdeel van een seconde in het tegendeel kan veranderen  is geen goed wereldbeeld.

De massale vloed aan agresssieve beelden en geluiden is een stuk milieuvervuiling dat het opvoedings veld ongunstig beïnvloed. Horen en zien vergaat de kijker. De limiet van wat zonder schade kan worden opgenomen door eeen jong kind is al lang bereikt.

 

Is het met de smaak dan beter gesteld? Nee. Vergelijk de tomaat uit eigen tuin eens met de in plestik verpakte tomaten uit de supermarkt. Is het een genetisch gemanipuleerd product of op steenwol groot gegroeid? Wij weten het niet.

Geurstoffen. Toegevoegde waarde om de koper te verleiden. Enige tijd geleden schreef  ik over het bespottelijk merk “parfum” Vulva Original, een flesje k*tlucht voor de liefhebber. Goedkoop was het niet, maar ook al kreeg ik het kado; ik kom er niet mee thuis.

Geef mij maar het merk van YSL “Opium”.

 

Horen, zien en geur blijken dus manipuleerbaar.  Over blijft de tastzin als enig betrouwbaar instrument om waar te nemen. Ik heb dat niet zelf bedacht. De Duitse psychologe Dr. E. G. Bauer heeft het geconstateerd. Zij benoemt de tastzin als het zintuig waarover het minst bekend is.

Haar toegankelijke boekje “Tastzin, het nieuwe zintuig?” is informatief . Zij verrichtte een studie naar de psychologie van de tastzin.

 

Even schoot mij zojuist een voorval uit de Heemsteedse Courant van begin jaren zestig te binnen. Een klein artikeltje waarin gewaarschuwd werd voor de Anonieme Borstengrijper, een jongeman die rond Groenendaal gedreven door een niet te beteugelen tastzin veelvuldig zijn slag sloeg door van achter de bosjes onverhoeds te voorschijn te springen en passanten van de vrouwelijke kunne bij de borsten te pakken onder het uitroepen van: “Even koetje keuren!”

Ik denk niet dat hij een vegetariër was.

 

De laatste mogelijkheid voor de moderne mens om de zintuigelijke werkelijkheid te onder kennen is de tastzin.

Aanraken is een synoniem voor zekerheid, geborgenheid en vertrouwen, zo lees ik in het artikel.

 

Ik overdacht mijn eerste relatie met een dame toen ik , schuchtere, romantische jongeling die bij voorkeur bij maanlicht het zilverwit van de ruisende berken poweties verkondigde en bezong, grote moeite had met aanraking.

Een contact arme jeugd heeft klaarblijkelijk zijn sporen diep achter gelaten. Nu geloof ik in een groot leer- en aanpassingsvermogen van de mens, dus na maanden kwam alles toch nog goed, inclusief de bijbehorende kus, waar ik aanvankelijk niet echt het nut van in zag en veel liever een goed boek las of een korte golf ontvanger in elkaar soldeerde.

Nog steeds weiger ik ter begroeting de meeste dames drie of vier maal op de wang te kussen, waarschijnlijk omdat voor mij onbewust de kus wordt geassocieerd met sexualiteit.

Is U dan een doorgewinterde droogkloot, meneer van der Wal, zult U mij willen vragen. Zo ver wil ik niet gaan, lieve lezer en –es. Ik houd niet van introspectie.

 

Aanraken als plaatsvervangende zoektocht naar zekerheid, veiligheid en geborgen heid. Regressie, grensverleggend waarnemen of sublimeren? Hier kan ik mij in vinden zonder er een oordeel over uit te spreken.

De behoefte tot aanraking is een belangrijke bron van heilzame, psychische genezing. Het verrijkende, geruststellend gebaar geneest.

 

Tasten in het duister. Een merkwaardig TV dating programma waar ik niet langer dan drie minuten naar keek was een aflevering waarin elkaar onbekende mannen en vrouwen in het donker op de tast stap voor stap elkaar moesten verkennen als aan elkaar snuffelende hondjes met wat bijkomend vrijblijvend geblaf/gelul om te kijken of ze bij elkaar pasten. Cyberspace erotiek.

Hormoonvlees. Varkenspest en gekke koeienziekte zijn heel wat erger, dat geef ik toe.

 

(wordt vervolgd)

 

 

 

 

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

ô, ik heb niks gezegd over sterven hoor. voortbestaan vooruit met de geit ;-)

Geplaatst op: 2011-03-17 17:12:23 uur

kijk, dat komt ervan als je tantes in je vroege levensjaren op je creatieve uitingen gaan krabbelen (zie nog niet afgeveegd verhaal) ben je nu dat zelfvertrouwen kwijt? néé, gelOOf het niet. nu, ik HEB dus zo een idéé en daar speel ik mee. (zit wel op het verkeerde continent om het uit te werken :-( maar ik vergéét het niet voor als ik oud word en terug moet) haha

Geplaatst op: 2011-03-17 14:40:37 uur

madampje
je bent creatiever dan ik

Geplaatst op: 2011-03-17 14:33:24 uur

ok, dan vinden we gewoon een publieks(muilen)trekkersprodukt uit, fred!
ik HEB zo al een idééé

-ping-

Geplaatst op: 2011-03-17 14:24:20 uur

Madampje
waar kun je dat kopen;een derde beentje of eigenlijk hebben alle annen al een derde beentje maar die wil ik liever niet door mijn neus want het zou mijn neus uit komen.

Geplaatst op: 2011-03-17 14:23:59 uur

Ik wil ook een publiekstrekker worden en het wil maaar niet lukken, boehoehoe, snik, snik, snotter!

Geplaatst op: 2011-03-17 14:22:04 uur

jij was toch ook de heimlijke anonieme tvprogrammawegzapper aan openstaande burenramen? (zie weggeveegd verhaal)
een rebelse daad waardoor je een gouden buitenbeentje door je neus verdient

Geplaatst op: 2011-03-17 14:19:22 uur

nee, jij niet, distefano, jij niet
:-)
maar het is wel de zôôgenaamde grotepublieksbuitenstaander die de grotepubliekstrekkers modelleert

Geplaatst op: 2011-03-17 14:04:29 uur

Dag Marije
Bij acceptatie van huid contact spelen veel factoren een rol die de selectie bepalen.
De perfecte match is als een ritssluiting,
gaat er een onderdeeltje van stuk werkt ie niet meer

Geplaatst op: 2011-03-17 12:26:00 uur

@ madampje
2011-03-17 11:04:23 en eigen(aardig) aan dat grote publiek is ook dat die bestaat uit een massa mensen die vinden (en... nog erger... denken) dat ze niet tot dat grote publiek hOren

Een mooi gevonden tegenstelling inherent aan het doorgeslagen individualisme

Geplaatst op: 2011-03-17 11:20:04 uur

Distefano
Op korte termijn wint het grote publiek
op de lange moeten we het maar afwachten

Geplaatst op: 2011-03-17 11:18:41 uur

Dag Madampje
een op hol geslagen society
aardig object om van op een afstand te bekijken

Geplaatst op: 2011-03-17 11:17:32 uur

en eigen(aardig) aan dat grote publiek is ook dat die bestaat uit een massa mensen die vinden (en... nog erger... denken) dat ze niet tot dat grote publiek hOren
;-)

Geplaatst op: 2011-03-17 11:04:23 uur

tja, het wordt steeds moeilijker om dat Grote Publiek te verlustigen... en alles draait om dat Grote Publiek in die Meidia- en Consjumentenworld

Geplaatst op: 2011-03-17 10:45:04 uur