Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
6 maart 2011, om 20:32 uur
Bekeken:
701 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
272 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Een gigantische steen des aanstoots"


Ik ben een gigantische steen des aanstoots & dat is goed , 't kenmerkt de ware kunstenaar (deel 4)

Ik ben een gigantische steen des aanstoots en dat is goed , want dat kenmerkt uitein delijk toch de ware kunstenaar en daarom hanteer ik graag de botte bijl …(deel 4)  

 

KLEINE ZUSJES KENNEN GEEN TIJD & ANDERS GOOIT JE TOCH EFFE DE BEUK ER IN...

  "Heeft U wel eens stil gestaan bij de relatie tussen beeldend kunstenaar en kunst handelaar c.q. galerist? Hoe duur personeel tegenwoordig is en dat ze te lui zijn om uit hun ogen te kijken? Om over de rekening van hypotheek of huur, gas, licht en water maar helemaal te zwijgen. 

Heeft U ook een klein zusje om mee te helpen?

Nee?

Nooit gehad ook?

Dat staat U dan niet zo mooi! Als U geen klein zusje heeft moet U er maar gauw eentje gaan maken bij mammie, blijft het tenminste in de familie die schande van geen klein zusje te hebben!

Klein broertje dan? Kleintje pils genaamd in de wandeling met zijn korte achterpoten?

Ik ken heel wat collegaatjes met grote problemen. Vraag je ze beleefd hoe het gaat zeggen ze met één zwaar bemoste brokkelige tand in hun bek : " I fucked yesterday when my troubles seemed so far away, my mum, my father, my sister, my daughters and my brothers! And now I'm sitting with the baked pears!"

Ik informeer of zij zich ook nog bekend hebben tot de hond en de kat en of ze daar oraal  van hebben genoten of recht toe recht aan hun zijn reet hebben genaaid, feliciteer ze dan eerst met hun druk bezette leven en vraag mij dan af waarom zij voor die smeerlap perij de Engsel taal hanteren.

Ik heb er een curus op na geslagen van een christen psycholoog (Theo van der Weele) en die beweert dat zulke personen in hun moedertaal diep verwond zijn en dat ze daarom in het buitenlands reageren. Dat komt er allemaal van als je je hele familie plat fuckt inclusief de huisdieren, dan raakt je taal ook nog besmet uiteindelijk en hou je helemaal niks meer over.

Enkele keren trad Theo op voor de EO om zijn psychologische praktijk een opkontje te verschaffen. Als hij een lezing geeft over het diepere in de mens staat achter in de zaal een tafel met reproducties van de waterverfjes van zijn echtgenote om wat zwart bij te beunen, dat schijnt te mogen van de Heire Heire der Heirscharen zo lang het niet op valt.  Laat ik terugkeren naar de kunsten zonder wetenschappen,want dat zijn toch allemaal boertige betweters waar ik geen boodschap aan heb, vooral als het Friezen zijn die in Groningen hebben gestudeerd dan hebben ze een dubbele handicap. Onlangs viel zo'n betweterige pedante Friese sukkel mij nog lastig door bij hoog en laag te beweren dat ik ergens anders had gewoond dan ik gewoond heb in Oldeboorn, maar laat ik mij niet met zo iemand verder in laten. De relatie tussen galeriehouder en kunstenaar! Nou daar klopt toevallig namelijk hele maal niets van!

En waarom klopt daar niets van, meneer van der Wal? Die relatie tussen beeldend kunstenaar en kunsthandelaar vind je dus nergens terug in -pak 'm beet- de handel, de nijverheid, het boerenbedrijf en de groot industrie” zo verzekerde Fred van der Wal onlangs de lezer nog met verve en stiet een holle hoonlach uit vanwege zoveel onbegrip van de lezer. Geen econoom snapt daar een reet van. Er zijn van die Friese academici die aan AA (Academische Arrogantie) lijden en denken het beter te weten dan Fred van der Wal. Doorgaans is hun wijf weg gelopen en is de drank Heer en Meester in het vervallen, verveloze kot. Heel verstandig ook van zo'n vrouw dat ze 'm drost. De fles is een prima subsituut, hoor ik leden va de Kennemer Kliek steeds maar weer beweren en dan kijk ik weer eens spottend naar hun tremor en dikke pens.

En als een enkele Friese weblogger dan ziet hoe aangenaam Isis er uit ziet dan schiet zo'n  impotente doctorandus in de agressie modus als ze naar hun eigen zieltogende duimzuigende wijf kijken en denken Gotsamme, mijn klein duimpje wil ook al niet meer in opstand komen bij mijn eigen wijf! Wat is er aan de hand? Hij wel met die Isis Nedloni en ik niet...dan worden ze van de weeromstuit vreselijk lastig en gaan beledigingen sturen onder pseudoniem. Wat hebben dat soort luitjes nou eigenlijk meegemaakt behalve stomdronken op de piano dansen tijdens een schoolreisje naar Terschelling? Niks toch? Want wat gebeurt er nou in Akkrum en omstreken? Een enkeling die in midden Friesland is opgegroeid beweert NB recent "afspraken" met mij te hebben gemaakt, de Oelewapper met zijn paaltjeshoofd!

Nou, ik maak nooit afspraakjes met Friezen van de manlijke kunne in de Groene Ster of bij het Pikmeer want voor je het weet heb je in je kontroeiboot geen pik meer en dobbe ren je ballen die zich los hebben gescheurd in opperste staat van vrijmaking uit de rulle balzak naast een brulboei en heeft je tante een lul als een misthoorn aangemeten gekregen in de gender kliniek volgens Catharina Anna Maria die van dichtbij dat soort familie problemen op dat vlak heel goed schijnt te kennen. Nee, daar kan ik nog heel wat van op steken als ik door Zwolle loop!

Fred gaat ook nu onvervaard verder met zijn monoloog exterieur en wij luisteren adem loos naar zijn exposé hoe het er aan toe gaat in die wereld van leugen en bedrog; de moderne kunst handel.
“Wat hebben kunsthandelaren in eigentijdse kunst en galeristen voor dringende werkzaamheden omhanden dat zij zo druk heen en weer menen te moeten dribbelen zodra een potentiële klant aan de horizon van de deur opening verschijnt?

Niets, totaal niets behalve op hun uitdijende vette krent te zitten de ganse dag om hun aambeien warm te houden anders gaan die lelijk op spelen en stulpen naar buiten gelijk de bloedende bloemen van het kwaad. 
En verder kan je kleine zusje, waar je eerst de beuk even bij hebt in gegooid, anders is dat mormel niet tot enige activiteit te bewegen en vooruit te branden als je geen voet zoeker of vuurpijl in d'r reet stampt, gelijk de afwas van de vorige vernissage doen en stof zuigen tot ze stof longen heeft, want de werkzaamheden bestaan voor galerie houders uit wachten, commanderen, afblaffen, schreeuwen en delegeren. Geef mij zo’n job, zeg! Het zijn toch stuk voor stuk spekkopers?”

WINKELBEL

Ondertussen zit de al of niet gesubsidieerde kunstartiest als onbezoldigde zakkenwas ser die bij het UWV loopt op zijn kunstzolder te zwoegen en te zweten onder het warme dak voor eigen rekening, zonder enige garantie dat zijn ijdele inspanningen hem enige revenuën op zullen leveren want daar gaat het toch uiteindelijk om in de kunst. 
Geld in het laatje doet de winkelbel vrolijk rinkelen.

 Ring, ring goes the bell! Tophit van Chuck Berry, die wel weet waar Abraham bij Sara de financiën en de mosterd van onder haar rokken vandaan haalt en dat heeft niets met anti semitisme te maken, want als het zo door gaat meld ik mij morgen nog aan als reserve Lok Jood compleet met van die leuke pijpekrullen in plaats van bakkebaarden en zo'n slome hoed of een koket keppeltje, vastgespeld met een roze baby veiligheids speld.

Kurk van de fles wie er mee doet. Het ware kunstleven bevindt zich op de bodem van een fles roze Sjampie waarover in een latere weblogbijdrage meer want ook in Sjampan jeland heeft onze Fred van der Wal als kenner de nodige misvattingen bemerkt en neer gelegd in een aanklacht en van je hoppakee, daar slaan we er nog één achterover. One for the road!

GEVALLEN FRIESE KUNSTENAAR MET PROTESTBORD 

 
De kunstenaar! Werk in uitvoering, dus ladderzat! En als hij al het genoegen mag smaken dat zijn kunstwerkjes worden tentoongesteld in de kroeg op de hoek of het leuke buurt gale rietje van de Buuf kan hij maanden lang op betaling wachten en maar zien of er wat over blijft. De verteringen worden toch wel op de lat geschreven.
Mesjoggenazen benne het allemaal, die gesubsideerde kunstartisten van de Rijks aka demie afdeling Vrij Schilderen van uit de jaren zestig, want hoe wilder, hoe schilder, allemaal psychiatrische gevallen en dronkelappen, stuk voor stuk zegt Fred van der Wal duidelijk en trekt met de wijsvinger het ooglid omlaag waardoor hij plotseling een zeld zaam lepe indruk maakt.

Ik ken heel wat Rijksakademie studenten die een glanzende carrière voor ogen hadden als schilder met hun klats klatsj gekwast maar al snel een stiel vonden in een parkeer garage met gratis uniform en zaklamp te Haarlem of als concierge van een gekken gesticht. Plaats zat.


Fred stelt ons vervolgens op argeloze toon een dringende vraag.
"Want wat zijn de kunstartiesten meer dan toeleveringsbedrijven op de korte baan die met zijn allen kapitalen investeren in de voorraad van de galerist die slapend rijk wordt aan die sukkels? 
Wanneer ik zakenrelaties uit de drugshandel, de likwidatie sien- voor zeven roodjes laat je iemand omleggen- of het legioen aan uitgeslapen witwassers met gigantische huizen imperia, banden met de onderwereld èn zo’n de bloese uitbulkende tiet vol met poen dat verhaal vertel beginnen ze synchroon te huilen van het lachen om die stomme kunst artiesten en roepen om nog een fles roze Sjampie op tafel om de ergernis af te blussen". 
Het vermoeden dat die Fred van der Wal niet over zich heen laat lopen door min vermo gende agressieve gefrustreerde kunstartisten in t-shirts vol verfvlekken (anders kunnen de burgers niet zien dat ze met een artist te maken hebben) kan hij alleen maar bevestigen. Kunstenaars met een reutelende plofpijp toffeetabak die als vlag op de modderschuit uit hun lange befbaard steekt.

Ik hoor als artiest niet bij dat soort.
Mij hoeft U echt niet proberen te naaien, maar ik ben dan ook geen graadmeter voor de artistieke onderschoffelaars in het kunstenaarsplantsoen, dat zijn toch meer bladblazers en de tuinruimers. Verwaarloosbare factoren. Beroepswerkelozen die gekoeioneerd en belachelijk gemaakt worden door het UWV.

ISIS NEDLONI TOEVALLIG EEN VROUW UIT DUIZENDEN

Isis Nedloni heeft een objectief inschattingsvermogen dat fabelachtig is. Zij heeft haar eigen mening over Fred van der Wal : "Iemand om een wereldreis mee te ondernemen en weer thuis mee te komen ook nog, want een ander zou je gewoon een stoot in de rug geven als hij midden op de oceaan op de voorplecht staat en dan is het van Berend Botje die nooit meer weerom kwam!"
Fred van der Wal kan het alleen maar zwijgend beamen en knikt instemmend. Zeker weten dat er van Zoenvis geen tweede is en dat er in het Friese kunstenaars sirkwie vele Berend Botjes rond lopen. Heel Oldeboorn en Akkrum bestaan al sinds mensenheugenis uit Berend Botjes.
Fred geeft het openlijk toe : "Ik heb verder alles in de klamme jat, omdat ik zo koel ben als een komkommer in een zoetzure zomersalade, zegt hij stellig, dat kunnen ze niet hebben, hè, maar ik zeg maar altijd hebben is hebben en krijgen is de kunst, maar vooral hebben is houwen, gkazen Sjampie Rothschildt en daarna kutje kauwen tot je blauw ziet". 
Toch wil hij eenvoudig blijven ondanks alles. De volle bak aan talenten, dat wel, daar wil hij beslist niet over op gaan scheppen.
De webloglezer waardeert hij grosso modo zeer, zeker voor wel twee minuten.
Hij verklaart zich bij navraag nader ten aanzien van dat merkwaardige standpunt dat in sommige gevallen zelfs een breekpunt kan worden.
Ik ben niet zo’n zielige egotripper die steeds maar weer herhaalt : Het is mij voldoende om me aan de hand van mijn onbenullige vakantie avonturen waar ik niet meer dan een tientje per dag van mijn vrouw mag uitgeven vervolgens mijn vurrukkullukke en superbe artistiekerige ikje op exclusieve wijze uit te drukken in onbeholpen Nederlands vol spel- en stijlfouten, zegt Fred van der Wal overtuigend.
Bij alles wat ik onderneem gaat het er om dat ik in de ziel van de ander en soms in zijn of haar leven iets moois laat gebeuren en dan denk ik vooral aan de minder getalenteerde, arreme, arreme talloze anderen, van die onbenullige tiepes uit talloos veel miljoenen, van wie ik aan het einde van de rit kan zeggen met klem : Weet je wat er met jou en je bescheten, lullige leventje is gebeurd ? Nee ? Weet je dat nou nog niet ? Nou, hou je dan maar even vast aan de takken van de mast, dan zal ik het jou eens even vertellen en is het daarna even afrekenen, Heren: Er is in jouw leven totaal niets gebeurd! Dan heb ik het niet eens over het Dolce Far Niente want dat is uiteindelijk ook alleen maar kut met krenten, maar een evaluatie van het leven van alledag van de aangesprokene. Het is toch mooi dat ik mij voor zo iemand toch nog interesseer ? Okee, niet langer dan twee minuten, maar toch…
Het is met mij namelijk heel goed uit roeien gaan maar als het verkeerd uitpakt kwaad kersen eten, dat moet men zich goed realiseren.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.