Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
14 juli 2021, om 18:47 uur
Bekeken:
74 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
11 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Uitgenodigd om te komen eten"


Dinsdag 19 nov. 1985
Uitgenodigd om te komen eten bij Dora van der Veen. Ik zag Dora voor het eerst tijdens een BBK vergadering van BKR gebruikers in 1972 en was onmiddellijk geïmponeerd door haar heldere betoog en realistische inslag in een tijd dat de meeste kunstenaars marxistische wartaal uit sloegen voor zo ver het in hun kraam te pas kwam. Later kwam ik haar tegen op Arti in gezelschap van haar man, die tandarts was. Onze discussie ging over mijn vraag waarom ze nooit mensen schilderde. Het bleek dat ze de mens had opgegeven als subject. Smaken verschillen.Ze vertelde die herfst avond in 1985 honderduit over haar dochters en de echtgenoten en de min naars die ze er op na hielden. Ik luisterde met gemengde gevoelens naar haar verhalen.Het was een overbekend relaas van sex, drank, drugs, muziek, literatuur en theater. Begin jaren zeventig zag ik haar twee in Amsterdam beroemde, zingende dochters (de sissies) regelmatig op Arti, maar ik was te verlegen om ze aan te spreken en bovendien vond ik eigenlijk dat we niets te bespreken hadden. Ze hadden een Diva gedrag dat ik afstotend vond.Ik keek die avond thuis bij Dora nog even naar de prachtige schilderijen die ze vroeger maakte.Ze heeft nooit de waardering voor haar werk gekregen die zij verdiende, maar zo gaat het nu een maal wel meer in het artistieke leven als je niet genoeg relaties of geldingsdrang hebt.Boven haar bed in de slaapkamer hingen twee lithos van Salvador Dali, die vals waren, hoorde ik van een grafikus op Arti. Ze liet ze me trots zien, maar ik zei niets over de kwaliteit van de beide reprodukties en liet haar liever in de waan. In haar atelier keek ik nog even naar haar laatste schil derij. Het was geen goed schilderij en dat wist ze zelf ook. Ze zei dat het kwam doordat ze aan een oog blind was en geen diepte meer kon zien.
Gerrit en Dora van der Veen, in de jaren veertig, Amsterdam

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.