Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
5 mei 2021, om 19:48 uur
Bekeken:
49 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
14 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Weet U: dat is pas het ware leven..."


Als ik met Els in de griffermeerde kerk zat in 1963 dacht ik altijd: In de kerkbank is het beter één mossel in de hand dan de lucht van tien als ik de kerkgangsters rook die zo vol puur natuur waren! Vol van enthousiasme lekker mee zingen, dat gevoel voor de ambiance ook, de bloemen, het mooie weer, de humor, die kinderlijke blijheid an sich, die van de beeldbuis do minee af  spat. In één woord geweldig! De keerzijde van dit alles is de haat en de nijd van de buurman drie hoog achter in de Kinkerbeis te Amsterdam die een walmende Opel Kadett van zeventien jaar geleden rijd, terwijl de man van zij (dat k...wijf) van één hoog in een Peugeot 306 met open knalpot en rammelende versnellingsbak van vijftien jaar geleden zich  voort beweegt met rookpluimen van verbrande olie achter zich van hier tot  Schin op Geul. Weet U: dat is pas het ware leven en een lekkende pak king meer of minder maakt niets uit. Een en al brokken tragiek op wrakke balkonnetjes met kratten hoofdpijnpils onder het uitgelubberde onwelriekende zitvlak van de rotan stoel. Ik heb daar grote compassie mee, met die onderuit gezakte opblaasbare zitzak ken met lekke ventielen, maar nooit voor langer dan een mi nuut of zo, want het is niet die maatschappelijke klasse waarmede ik mij gaarne encanailleer of besmeur. Men wil niet anders in die volksbuurten, anders hadden ze zich vanzelf wel in het leven ge beterd. Maar goed, zulke mensen moeten er ook zijn, al was het maar om de variatie mee aan te geven en de dranklokalen te be volken of de geriatrische- hetzij klinieken voor geslachtsziekten, maar ook  het buro voor drugsverslaafden mee op te vullen. Ik wil niemand hard vallen, ook niet die dozijnen die gemene praatjes over mij hebben rond gestrooid of onze overburen tegen ons op stookten met leugens, want waarom zou je. En niet iedere artiest kan wonen in een huis van dertig bij tien meter op een kavel van een hectare of zes, want verschil moet er zijn en om op een nieuw bouwkutkaveltje te huizen zoals mijn door de onderwijs in spectie zeer gewaardeerde ex-klasgenootjes te Meppel en omstreken of de artistieke collegaatjes, nou, nee, daar bedank ik dus voor. En als er al eens onmin is geweest met een provinciale galeriehouder dan heeft het beslist niet aan Fred van der Wal gelegen, want welk normaal mens begint een galerie op het Friese platteland? Els B.? Pieter W.? Jeanne v.d. H.? Kennen we die dan?  Welnéén! 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.