Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
5 mei 2021, om 19:46 uur
Bekeken:
69 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
19 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Vol van wijsheid en genade."


En of ik daar blij mee ben, want ik heb haar altijd hoog gehouden! Kom er maar eens om! Wat zou ik vergramd zijn? Oj? Ik sta nog steeds niet voor de volle 100% achter de standpunten van de schreeuwlelijk Dieuwke Bakker van Galerie Mokum! Ja; er is alle reden voor jaloezie onder de gristelijke kunstenaars van Christian Artists of het griffermeerde Art Revisited! Ze hebben op zijn best een haat liefde verhouding met mij, omdat ik de W.F. Hermans ben van het schilderkunstig psychologisch realisme. Weet U wat de fijn gristelijke, gniepige collegaatjes het liefste zouden willen? Rusten in mijn derde oksel, de middelvinger diep tussen mijn glad ge schoren, gezalfde, geparfumeerde billen gepriemd als drijfanker, maar die plaats is helaas niet meer vacant: ik heb namelijk meer gegadigden in mijn balboekje staan en dat heeft niets te maken met een eventuele twijfelachtige serostatus of een sexuele afwijk ing, want ik ben kerngezond en hyperpotent. Zonder aantoonbaar recent gezondheidscertificaat komt er bij mij uit voorzorg niemand meer in en dan nog eis ik ter preventie een gasmasker, kniebeschermers, latex werkhandschoenen, desinfecterende spray, een kunststoffen, knalgele valhelm met brandende mijnwerkerskoplamp plus een triple X anaal condoom voor onder de dekens bij het gynaekologiese grot onderzoek! Die ingezonden brieven, die ik tussen 1983 en 2001 schreef? Vol van wijsheid en genade. Ik ben geen roomsgeel vlaflipje. Ook geen Maria alhoewel ik best een paar keihar de hormoontieten cup dubbel D zou willen hebben als het even kon en kasten vol sexy dameslingerie, inclusief regelmatig een grote doorsmeerbeurt van een goede minnaar van het atletiese tiepe, die van een par tijtje actief stevig anaal neuken houdt. Toch wordt er ondanks alles op de diverse  kunstredacties bij het horen van mijn naam nog wel eens van schrik een bureau omver gekieperd, een salvo uit een Ingram machine pistool op een Velux dakraam bij nacht en ontij gelost, door mijzelf een computer uit de muur gerukt en neuriënd door het venster naar buiten ge worpen, want als je in de huidige maatschappij niet duidelijk voor je eigen rechten op komt als metrosexuele man blijf je als niet gesubsidieerd kunstartiest nergens. Ook dit ligt meer in de komische sfeer, dan dat er van directe bedreiging sprake was al moet men het niet al te bont maken want dan wordt het menes en kunnen de graftakken alsmede een stemmig boeket vol van de onbe rispelijke leliën des velds met een pakkende tekst op witte linten met gulden letters besteld worden. Koffie voor toe met een banketstaaf graag. Mijn gelovige collegaatjes verwijten mij altijd dat ik niet bepaald een hoge dunk heb van mijn medemensen, maar dan zal ik U eens vertellen over die t.v. uitzending die ik pas gezien heb op een zondag ochtend om negen uur van uit de Crystal Cathedral. Daar word je van binnen helemaal warm van als Dr. Schuller begint te spreken, dan denk je van; gotverdomme, wat is dat toch goed, hè, wat zitten de mensen van nature toch prima in elkaar die daar zitten, allemaal brandschoon en net van onder de douche vandaan, de derde oksel gedesinfecteerd met Chanel Égoïste  en keurig gekapt, die schaambos, de scheiding in het midden.



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.