Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
28 december 2020, om 13:11 uur
Bekeken:
107 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
29 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"na zes flessen ben ik bereid tot..."


Ik heb niet altijd op de schobberdebonk geleefd of de poen over de balk gegooid zoals de AOW-er Jan Cremer, maar ook niet als een Miep Kniep of droge Kurk door het leven gegaan en kijk eens naar dat Grande Maison in de Bourgogne, waar ik nu al weer meer dan vier jaar in woon. En dan zeggen de ge subsideerde Amsterdamse collegaatjes van Arti et Amicitiae ; Hoe krijgt die lummel het voor elkaar, maar ik zeg daar op: talent trekt talent aan en daarom heb ik een plezierig leven met veel Wein, Weib und Gesang en zij wonen als knarsentandende subsidiekunstenaars drie hoog achter aan een verkeers-ader waar de uitstoot van benzineslikkers opwolken tot ver boven de huizen, een lucifer erbij en… en dan de stank in de straten, die staat als een blok, waardoor je de ganse dag met een dikke strot rond schoffelt waar hooguit een hees gepiep uit komt als een zieke papegaai. Inderdaad! Mag ik bedanken? Heel wat scabreuze liedjes en gore verhalen stromen me daarom de strot uit na een flesje of drie rode Sancerre of Minervolis, want I. mag dan wel zeggen dat warme rozen rood ruiken, hetgeen ook waar is en goed opgemerkt of dat je van rode wijn rozig wordt en van witte bleek, ik geloof haar op haar erewoord, maar ga dat voor alle zekerheid eens allemaal gewoon fijn opzoeken in de Encyclopie daar in de bibliotheek van Koos V. en zing onder dehand Roses are Red my Love. Luidkeels, want we willen gehoord worden.

 

En waartoe ik dan na zes flessen bereid ben wat de vrouwtjes tussen de dijtjes betreft, dat wil ik ze alleen onder vier ogen mededelen als ze net uit bad komen met hun geparfumeerde tumtum metje, want anders zit ik hier in Frankrijk morgen voor minstens zes jaar in het cachot, geketend aan polsen en enkels en zie hoe de guillotine knarsend naar buiten wordt gereden door de beuls knechten van Monsieur LePen.

Oh, Boy (Girl) dat heeft voor de ware soft masochist ook zo zijn charmes, mits de prelude zich afspeelt in een duistere, ondergronds kerker is waar minstens een decimeter condenswater staat, de ratten piepend rond zwemmen, het duister mij elke waarneming belet, zodat je fijn op jezelf bent terug geworpen en eens over jezelf gaat nadenken, de lucht bedorven en verstikkend is, ja, pas dan kom je jezelf echt goed tegen, dan weet ik weer dat ik leef (en daar om zing ik).

En wie zal zeggen dat dan de schandpaal dagen vantevoren niet uit een schuur wordt gesleept om diejen Hollander eens mores te leren? Maar weet U wat ik echt mis en dat is erger dan kerker en valbijl tesamen? Nee? Bitterballen, Vloamse Frituur, drop en stroopwafels. En als U hier langs komt dan neemt U toch wel het een en ander mee?

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.