Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
28 december 2020, om 13:08 uur
Bekeken:
105 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
22 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Goed gegokt op techno en IT aandelen"


Ik begrijp uit die omgang met de kortademige Frater Ambrosius ook veel beter de eenzaamheid van de Godsman en de goesting van de alleengaander voor intermenselijk contact en dat is niet misselijk, daar moet je iets aan doen als mens achter de kunstenaar, toch. De nood lenigen. Andermans- vrouws kruis op je nemen, maar er niet direkt misbruik van maken. Niet meer, maar vooral ook niet minder. Daar bedoel ik niets dub-belzinnigs mee, maar onderdehand ligt er toch een taak voor je weg ge-legd in het leven. En ik ben en blijf om die reden een beschroomde laat-bloeier en een ontzettend stoute jongen, die het flink achter zijn elle-oog heeft met al zijn artistieke fratsen, een man die tegen vrouwen en kinderen wel durft en er zodoende nog steeds niet in is geslaagd als ongeschoren kunstartiest de maatschappij een stuk rijkelijk belegd brood inclusief der-tiende maand en pensioen af te dwingen en toch ondanks al zijn makkes en gebrek aan moraal heel prettig leeft. Daar helpt geen Balkenende met zijn zuinige ministersploeg mij van af. Dat zulke mensen nog hun mond mogen open doen! Mijn leven schraalhans keukenmeester? Dat had je gedacht! Niet te kort, hoor! Wat denkt U wel met wie U eigenlijk te ma-ken hebt?

 

Ik zal het U eens en voor altijd uit leggen, want U begrijpt mij niet of wilt mij niet begrijpen. Je begint in je arme tijd met een onbewoonbaar ver-klaarde, brandgevaarlijke woning van twee kamers in de Nieuwe Spiegelstraat te Amsterdam gevuld met: man, vrouw, twee dochters binnen drie jaar, dat grijpt je naar de keel dus je wilt weg uit de gallemiese, de dalles en de merode. Lebensraum. Verhuisd naar beter adres op de Bilderdijkkade 4 in 1972, keek uit over drie grachten die tesamen kwamen, knapt dat huis op voor acht ruggen en stoot dat weer door voor een aardige vergoeding aan een aardige jongen van de sociale akademie, komt zelf met het vrouwtje wegens financiële successen te wonen in een vrije sector woning aan het Galileiplanstoen in de Watergraafsmeer, investeert daar tien ruggen in, toen nog een aardig bedrag in the dulle socio seventies, doen na twee jaar de woning over aan een huilerige hangjurk van de VU voor een redelijk bedrag, kopen eengezins woning in Friesland, tweekapper in 1978, de buurt is mediocre, het voor de deur gestalde wagenpark zo-zo, het oplei-dingsnivo ver onder peil, dus het werden al gauw allemaal vrienden van mij, verkopen die woning in 1981 aan een krengerige gymjuffrouw die net door haar man in de steek is gelaten, woont jaar in een redelijk ruime huurwoning in Bergum, kopen grote honderd jaar oude wagen makerij in Garijp, een prachtig classicisties pand tien meter gevel breedte, zestien meter diepte, vestigen daar een expositieruimte in en twee ateliers, wonen daar tot 1988, kopen atelier in Leeuwarden voor mij en gezamenlijk een woning in de Leeuwerikstraat, plus een huis voor de dochters, als belegging koop ik nog twee huizen om aan studenten te verhuren, knap de woningen op en verkoop ze weer in 1996 met winst, schaft aan delenpakket van een ton aan aan dat al gauw een half miljoen waard is. Goed gegokt op techno en IT aandelen. Kopen een buitenhuis aan de kust bij de wadden, zitten meer daar aan de kust dan in het huis in Leeuwarden. Bezitten al gauw vijf huizen. Beetje teveel van het goede.

Je gaat denken: nu heb ik er vijf, straks vijftig. Wil ik dat? Nee, dat wil ik helemaal niet, want het onderhoud deed ik zelf dus stond ik geregeld vloekend in de dakgoot met een hand vast houdend aan een gebroken dakpan. Ben ik daar menslievend, in- en ingevoelig kunstenaar voor geworden? Helemaal niet! Verkopen de huizen en kopen een boerderij in het buitenge bied van Oldeboorn, uit zicht tot aan de horizon, steken er een paar ton in, ik bouw er een expositieruimte waar ik een jaar over doe en verkopen het in 2001 met drie ton winst. Big deal! Ben nu eenmaal geen luldebehang er met een digitale kutcamera die zich artiest waant!

Aankoop april 2002 van Grande Maison in de Bourgogne waar al gauw twee ton en jaren werk van mijzelf in gaat zitten met als resultaat elf, twaalf, uiteindelijk 14 grote kamers, een bibliotheek, twee ateliers, een voor mij en een voor mijn wederhelft en ieder een werkkamer.

Ook in dit pand openen we een galerie d’art zoals de Fransman het zegt. Je stelt je prioriteiten, want je moet wel: je kunt als kunstartiest de hele dag je…(plat voor manlijke geslachts deel) achterna lopen, maar daar schiet niemand iets mee op en je kunt er nog heel erg ziek van worden ook als het weer even tegen zit.

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.