Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
17 augustus 2020, om 16:07 uur
Bekeken:
120 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
37 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Het was heel even stil rond Fred van der Wal (deel 6)"


Toen ik de vorm eenmaal gevonden had, werd de inhoud voor deze vent op de vleugelen van de inspiratie als vanzelf aangedragen, want als de humor om de hoek van de deur binnen komt kijken vliegt de sex door het raam naar buiten net als de duif uit de boot van Noach en vice versa.

Tenminste; zo vergaat het auteur dezes nog elk dag. De schets leerde me dat het bij het schrijven niet gaat om vorm of vent, zoals vaak gesteld wordt door Terbraak en de zijnen.

Nee, de vorm is de vent en de vent ben ik, Fred van der Wal, dat spreekt vanzelf. Een meisje kan ik altijd nog worden als het een beetje tegen zit, dan ga ik weer aan de hormonen om de open gewerkte behahaha beter te laten passen, hahaha. Ik hoorde daar weer de puberale, atheïstische flauwekul die zo eigen is aan deze tijd op de buis en aan de bar, dus ik dacht: leuk, daar kan ik mijn naaldhakken inzetten,herinnert onze schrijver zich. De auteur kreeg waarempel weer lol in zijn stiel. Aan zijn weblogs hield hij een enorme stapel schetsen van hier tot Tokyo over, bij elkaar genoeg voor wel honderd  nieuw boeken.Maar hij zat inmiddels zonder uitgever met een directe link naar Bolcom.

Alles is me in het leven toch zo wonderlijk, bovennatuurlijk en onverklaar baar gegaan, zoals het een genie betaamt, anders was je geen genie stelt uw auteur dezes vrolijk kijkend vast. Hij herpakte zichzelve en ben door een wonder weer gaan schrijven en schilderen,  door een wonder boven wonder heb ik nu een nieuwe uitgever gevonden met een directe link naar Bolcom.

Mijn oudste dochter maakte mij er opmerkzaam op alhoewel ik al eens zijn naam noteerde in mijn speciale schrijvers cahier, een zwartboek, dat dus helemaal zwart ziet voor de auteur die de toekomst dankzij zijn zonnebril bij nacht ook alles altoos zwart in ziet anders heb je geen zwartboek nodig, toch, dan kun je net zo goed een witboek nemen?

De schetsen (die titel ga ik niet toelichten, want die klinkt, zoals alles wat ik schrijf, als een klok) zijn nóg melancholieker dan.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.