Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
11 april 2020, om 17:39 uur
Bekeken:
64 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
29 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Ik heb zes jaar geleden mijn laatste schilderij geschilderd "


“Ik heb zes jaar geleden in alle rust mijn laatste schilderij geschilderd en dat rust nu in de collectie van Marijke de Muinck te Loenen aan de Vecht. Een vrouw die vroeger een sprekende gelijkenis met Brigitte Bardot in haar jonge jaren vertoonde, alleen veel slimmer. Wie mijn werk aan schaft kan op mijn eeuwige loyaliteit rekenen. En ik ga nu een maal liever om met bewoners van een landhuis aan de Vecht die een puike wagen uit de betere klasse rijden, dan met een ongeschoren, artistieke knakker die drie hoog achter in de Pijp woont en zichzelve vervoert, gezeten in een crapaud op een roestige bakfiets.

Ik heb meer dan tweehonderdvijftig tentoonstellingen in Nederland, België, Duitsland , Frankrijk en de V.S. gehad. En dit is nog maar het begin. De mensen zeggen zo vaak tegen mij: ”Waarom komt er GVD zo weinig uit je vingers, luilebol?

Daar wil ik eens en voor altijd een antwoord op geven zonder iemand te schofferen. Op een gegeven ogenblik was ik dat artistieke luizetroepie in Nederland zat en ben huizen in eigendom gaan verbouwen en doorverkopen.

Een lucratieve zaak, want ik ben toevallig ook niet van gisteren. Daarnaast maak ik mijn tekeningen en schilderijen en schreef drie boeken die bijna persklaar zijn en uit gegeven worden door een Intern. Uitgever. Daar zal het niet bij blijven want ik heb een paar dui zend paginas aan proza liggen sinds 1978. Ik heb sinds 1983 dertien huizen verbouwd en ben nu aan mijn veertiende be zig. Ik ben om die reden geen mafkut of mafklapper. Een verbouwing die zeshonderd vierkante meter bewoonbaar opper vlak gaat opleveren en meer dan elf kamers. Ik ben namelijk niet zo’n artistieke luldebehanger die de hele dag monomaan op een ateliertje zit te produceren met het penseel tussen zijn tanden, van die kunstenmakers die eigenlijk niets prakties kun nen, zoals R. B., die in gezelschap bij voorkeur zijn hoed op houdt tijdens het diner omdat Joseph Beuys dat ook al tijd deed. Ik ben ook zo ontzettend blij voor die originele man dat er torenhoge subsidies zijn voor zulke diepe denkers, die ook niet op een houtje willen bijten maar lekker weg soezen bij de tot niets verplichtende vleespotten van de subsidie ver leners! Dat gun ik hem en zijn aanminnige vrouwtje van harte.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.