Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
29 december 2019, om 22:18 uur
Bekeken:
83 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
33 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

" Zo zien we maar weer: waar een wil is daar is ook een weg."


Wim, nu weet ik het zeker, ik ben de gezegende l’homme de la paix, een zevenblad, een open blad, de man is doorzichtig als glas en een zevenblad is meer dan een klaverblad in morfologisch opzicht, een onaanzienlijk onkruidje dat hooguit vier (!) blaadjes heeft- maar schijt an de buren en daar gaattie nog een keer- blijf toch ondanks alles van een geintje houden, vooral als ik potsenmakers als R. B. tegen kom, dat soort werkt toch zo ontzettend op mijn lachspieren, die R. B. beweert mij te willen neer schieten met een jachtgeweer keer op keer, maar toch heb ik altijd gepoogd hem serieus te nemen omwille van zijn vrouw, die zoals hij zelf eens zei “de lekkerste billen van Europa heeft” en dat is een eigenschap waar ik als erkend beroeps billofiel respect voor moet kunnen op brengen ook als zij in heur jaloezie alleen maar valse opmerkingen over mij, mijn werk en mijn ambiance maakt, dan nog blijf ik haar begripvol aan kijken, met bloed doorlopen ogen, maar niet met een broek vol liefde.

Het lijkt gotdome wel een powetiese ontboezeming van onze van Godt vergeten kleinzielige geestelijke dwerg R.

Ik zou iets over “lekkere billen” nooit zeggen over de vrouw van een kennis of over mijn eigen geliefde, maar okee, ik ben ook geen platte Rotterdammer en ben soms de discretie zelve en als ik een enkele keer te ver ga in mijn openhartigheid dan overleggen Zoenvis en ik even en weet ik dat zij alweer gelijk heeft!

Voorwaar, ik zeg U; op feesten en partijen als mede boekenballen schitter ik door afwezigheid, behalve het jaarlijkse tuin- feest van Wim Koster, waar nu dik honderd mensen komen en de drank rijkelijk vloeit, maar het niet meer voor gaat komen dat een pas ontluikende liefde tussen een paartje wordt uitgevierd al neukend onder de douche, alhoewel er boven een natte poes niks gaat, vertel mij wat.

Liever op een wijf met een natte k*t, dan met een natte neus, toch? Als iemand tenminste voor k*t in is wat van mij niet hoeft. Een broodje lul is ook niet te versmaden. En wie stopt ‘m voor z’n lol in een natte neus van boven?

In 1968 liep ik een druiper op en ging naar de lullensmid met mijn mediese klacht dat mijn leuter een beetje verkouden was doordat ik op de hoek van de straat in een snijdende wind had staan wateren en onderdehand een blues floot. Het zal wel weer Stormy Monday geweest zijn van Elmore James maar dan in de cover door Hound Dog Taylor, die gekwelde slide guitarist met zijn goedkope guitaar van Sears and Robuck uit de verzendcatalogus. Zo zien we maar weer: waar een wil is daar is ook een weg.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.