Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
20 december 2019, om 17:14 uur
Bekeken:
58 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
34 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Alles in Haarlem in de artistieke sien van de zestiger jaren was"


Alles in Haarlem in de artistieke sien van de zestiger jaren was imitatie. Veel moderne jazz liefhebbers uit Ekestos, een sociëteit in Haarlem vlak bij het station, waren vaste klant bij mij. Kunstenaars zopen, snoven, spoten en neukten alles wat los en vast zat. Je was kunst artiest of je was het niet. Allemaal regelmatig klant bij de lullensmid. In Haarlem was er een groep los geslagen artistiekelingen met extremistsich linkse ideetjes, vrindjes van psychiater Willempie Wassermann, die gaven elkaar labiele wijven met een psychiatrische achtergrond als neukvee door. Mijn zuster maakte daar ook nog deel van uit.

 

Die rechercheurs in Kennemerland, dat zootje stelde niks voor, die leef- den nog in de tijd van Swiebertje en Bromsnor, die deelden bekeuringen uit aan kleine jongetjes die op straat voetbalden of op het gras liepen.

Die juten waren gevormd door vijf jaar nazi bezetting, net als mijn ou- ders, die slechts zes jaar lagere school hadden genoten, waar ze elf jaar over deden en na de oorlog sterke verzetsverhalen ophingen, maar in wer- kelijkheid naar de geest stiekeme, achterbakse collaborateurs waren.

 

Die politie agenten werden pas wakker toen ze die cult film “ The Man With The Golden Arm” hadden gezien, dat sprak tot de verbeelding van die sufkutten en mafklappers.

Een rolprent over een heroïne verslaafde. Daarna hebben ze op het buro met veel moeite en een woordenboek een Amerikaans boek van Bur- roughs gelezen over verdovende middelen, die schrokken zich een hoedje en dachten: Hé, dat zou hier gotdomme in Haarlem en Amsterdam ook best eens kunnen gebeuren onder al die artistiek lui van het Plein met hun aan- en inhang die de hele dag niks uitvoeren op kosten van de belasting- betaler, die gaan we eens flink pakken.

Als wij als gezagsdragers daar achter aan gaan maken we in no time pro- motie bij meneer de commissaris en zitten we een loonschaal hoger als brigadier!

Ik geloof dat die agenten Houwsma en  Slaman heette, Groningse of Frie- se boeren lullen, die voor ze overgeplaatst werden nog nooit verder waren gekomen dan Roodeschool, Tietjerksteradeel  of Westeremden. Uit Gro- ningen kan natuurlijk ook niets goeds komen. Houwsma joeg ze over de kling met zijn blanke sabel en Slaman gebruikte liever de lange lat om er op los te rossen.

Je hebt van die kunstenaars die emigreren van uit Schubbekuttennijeveen naar het Westen, dat komt in de de dorpskrant als een heldendaad, misluk-ken daar en gaan dan weer met hangende pootjes terug naar het Groningse platteland.

Een zwaktebod, lezer. Dat kan nooit echte kunst op leveren. In het Noor-den des lands heerst een laf  kunstenaarsklimaat. Dat komt door die eeuw-ige wind die daar waait, daarom hebben ze van die griffermeerde, gemene, vertrokken, doorgroefde, ouwe rukkerskoppen met befbaarden. Sukkels zonder sokkels zijn het.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.