Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
15 december 2019, om 21:21 uur
Bekeken:
4 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Een zelf gemaakt lied dat me straks aankondigt bij de anderen..."


Een zelf gemaakt lied dat me straks aankondigt bij de andere patiënten. Ik heb er altijd veel succes mee. De begeleiding op mijn elektriese guitaar is slechts drie akkoorden, net als in Heroin van Lou Reed, dat gaat nooit mis. Als de psychiater zich om draait ben ik al lang weer verdwenen, de acad micus verbluft achter latend. Ik kan weer even normaal doen. We zijn weer onder ons.

Een paar weken later zien we elkaar weer. De geneesheeer directeur van de inrichting heeft me gevraagd om met hem te praten, omdat het maar niet lukt om vast te stellen aan welke ziekte hij lijdt. Borderline? Posttraumatische stress stoornis? Borderline met psychotische trekjes en een handvol sexuele afwijkingen? Schizo affectieve stoornissen? Vitale depressie met randpsychotische verschijnselen?

En O, jee, hij heeft een lange geschiedenis van drugsgebruik, dat komt er ook nog eens bij. Misschien dat ik er als psychia- ter nog iets van kan maken als de brokstukken zijn opge- veegd. Mijn patiënt doet denken aan die kunstenaar Erik uit Turks Fruit van Jan Wolkers. De blauwgrijze melancholieke ogen zijn nog steeds dezelfde. De pupillen zijn niet langer ver- wijd. Zijn aanvankelijk zo glazige drugs roes ogen hebben plaats gemaakt voor een doffe oog opslag, de ogen half ge- sloten van wege de zware anti psychotica die hem intrave- neus onder dwang zijn toegediend. Er zijn altijd wel een paar goed getrainde ziekenbroeders te vinden die er van genieten om een patiënt eerst in elkaar te slaan voor ze hem tot over- gave dwingen. Toch zit er als vanouds nog heel wat pit in deze meneer. Hij vuurt vragen op mij af waar ik geen antwoor- den op weet. Hij heeft theorietjes over het ontstaan van de kosmos, die ik al tientallen malen eerder heb gehoord van drugsverslaafden. Hij weet waar de mensheid vandaan komt, op welk evolutionair punt zij is aangekomen en waar het allemaal naar toe gaat. Naar punt Omega, beweert hij stellig, maar dat punt ligt nog heel ver weg. Ik herinner mij de boeken van Teilhard de Chardin. Achterhaalde rubbish van een rooms patertje met geldingsdrang. Ik luister naar de verwarde verha- len van mijn patiënt. Hij heeft een grote boodschap. In zijn broek, denk ik.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.