Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
12 oktober 2017, om 12:34 uur
Bekeken:
421 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
163 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"oud worden"


 

 

Het is vreselijk, es ist schrecklich, it’s horrible, c’est terrible. De laatste twee bijvoeglijke naamwoorden mag u naar keuze afwisselen, aangezien ze in beide talen dezelfde gevoelsuitdrukking, c.q. betekenis hebben.  Aan mijn verstand mankeert niks, of het zou moeten zijn dat het om de zo veel tijd op hol slaat, omdat het denktempo van de meeste mensen mij te traag is. Maar mijn lijf is net een oude vijfdehands auto die voor duizend euro bij een beunhaas op de kop is getikt: moeilijk te starten, maar als hij eenmaal stationair draait, gaat het nog wel.

Ik heb nooit geweten dat oud worden zo waardeloos is.  Alles doet pijn, niet allemaal tegelijk, maar alle lijfelijke onderdelen komen aan de beurt. Je kan soep koken van mijn rug, ik heb een tennisarm die maar niet weggaat (nooit in mijn leven getennist, maar goed), mijn rechterknie is niet meer een rechte knie en voelt alsof er een wespennest in woont en mijn armen en benen schieten regelmatig in de kramp. Ik slik medicijnen om mijn cholesterol niet te hoog te laten worden, ik slik medicijnen voor mijn hart en als het al te gek wordt, gooi ik er een pijnstiller in. In een luie stoel zitten is lekker, maar als ik wil opstaan, word ik eerst door de zwaartekracht bijkant naar China getrokken voor ik door die kracht heen met achterlijk veel moeite overeind weet te komen. En ik kan niet stilstaan. Lopen gaat wel, maar als ik stilsta, gaat alles zeer doen en voelt het alsof ik elk moment kan omdonderen. Dientengevolge sta ik ’s morgens bij de bushalte ongedurig van het ene been op het andere been te wippen als een duikelaar met een veer in zijn achterwerk. Ik sta dus bij die bushalte omdat ik naar mijn werk moet, want zoals u weet kan je tegenwoordig pas met pensioen als je met één been in je kist staat. Ik hoop van harte dat de dames en heren in Den Haag later zeer pijnlijk oud worden.

Nog niet zo lang geleden is de boel onderzocht op reuma en artrose. Ik heb aanleg voor reuma en een lichte vorm van artrose, zei de dokter. Dan zou ik wel eens willen weten hoeveel pijn het wel niet doet als je zware artrose hebt.

Een goede nachtrust schijnt wonderen te doen. Nou, daar weet ik niks van, want ik moet er minstens drie keer per nacht uit om te plassen. Dat betekent dus eerst in je bed wachten en ijdel hopen dat het weer weggaat en dat je de slaap weer kunt vatten om uiteindelijk voorzichtig de trap af naar het toilet te gaan en daarna op handen en voeten weer naar boven te strompelen.

Vroeger dacht ik vaak dat oude mensen zeurden. Je hebt ze natuurlijk wel, van die notoire betweters en zwartkijkers, maar de meeste oude mensen zeuren zelf niet. Hun lijf zeurt.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.