Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
2 oktober 2017, om 21:43 uur
Bekeken:
319 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
175 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Toch blijft hij de volslagen nuchtere Hollander"


Fred van der Wal is geen gemakkelijk heerschap beweren de maatschappelijk bewogen colle gaatjes met een broek vol liefde– hij is dat ook nooit geweest, en in het minst nog voor zijn artistieke vrienden, want die heeft hij niet in het kunstenaarsplantsoen, hetgeen hem ontzettend veel tijd en ergernis scheelt.
Zijn leven en werken staan in schril contrast met dat van zijn bevlogen medekunstenaars.
Hij dankt e.e.a. niet alleen aan de roddel die zijn ontmoeting met de wereld vanaf het begin van zijn artistieke carrière te weeg bracht en nog brengt dankzij zijn grote ego, maar ook aan zijn fijne gevoel voor taal, totem en teken die hem tot een tweede natuur zijn geworden.
Hij verwekt(e) in Bloggersland (o.a. op het verscheiden Volkskrant Weblog van 2006-2011) wrevel, schandaal, opschudding, haat en ergernis van o.a. de fotoknutselaar Rommert Boonstra, Grutte Pier, Helena van Troje, uitgerangeerde academici en hoofd Volkskrant Internet Afdeling drs. GJ Bogaerts even gemakkelijk als de warmte, support en belangstelling van Vkbloggers als Klaverblad, Jan Bouma, Literatuuro en last but not least Isis Nedloni.
Hoe komt het dan dat vrijwel iedereen die ‘links richtend allochtoons’ denkt in lijn met de partijpolitiek van de Partij Van De Afgang bij voorbaat een overmatig gebrek aan gevoel voor humor aan de dag legt, als het gesprek over onze omstreden kunstartiest Fred van der Wal gaat?
Zij weten niet, of zijn het vergeten, dat van der Wal’s normen niet van deze wereld zijn. Geen enkele ideologie spreekt hem aan als overtuigde creationist.
Hij is in enkele opzichten links, in andere rechts, – maar níet naar willekeur, want richtinggevend in zijn geval is ten diepste het OT en het NT alhoewel hij met het burgermansfatsoen van haar belijdende achterban het slecht kan vinden als SP stemmer. De middenweg in de Watergraafsmeer is allesbehalve gulden in het gelijkgeschakelde Europese euro paradijs en die heilloze weg weigert onze geniale kunstartiest nog steeds te bewandelen.
Hij laat ook niet na daarvan voortdurend van te getuigen: in woord en geschrift, maar vooral in zijn boeken en begeleidende teksten bij zijn exposities.
Alleen valt het volgende wèl even op: in zijn werk en biografie is hij op dit punt bepaald niet terug houdend. Vandaar dat het erop lijkt dat zijn kritikasters geen ogen of oren hebben voor zijn grote boodschap en kwaliteiten.
In zijn werk verdoezelt hij niet zijn ware aard d.m.v. het in weblogs en boeken vast gelegde sarcasme, maar ook die scepsis en het cynisme dat soms doet denken aan Celine maar vooral ook gehanteerd via de hyperbool en het ontlenen of bewerken van motieven en flarden taal van collega auteurs,geheel naar de geest van de naargeestige tijd door zich menigmaal op te stellen als los geslagen biseksjuwelen sadomasochischtische God’loze lingerie fetisjist, schijnbaar een geile hond die voor alles in is om de lezer op het verkeerde been te zetten (kwalifikatie door Isis Nedloni die onze raskunstenaar geregeld doet schateren) , zowel in woord en beeld toegelicht, daarmede de metafysische superlatief schuwend in tegenstelling tot vele naoorlogse auteurs.
Fred van der Wal door menigeen uitgemaakt voor plebejer, proleet en patjepejer lust wel een pikketanussie.
Toch blijft hij de volslagen nuchtere Hollander met Friese (Kollummerland) en Franse (Beauvais) Roots , en ziet men de ernst van zijn beeldende kunst en schrijven maar al te snel over het hoofd.

See ya folks! We’ll meet again some rainy day

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.