Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
29 september 2017, om 20:33 uur
Bekeken:
252 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
150 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Ik spreek haar vaak aan met princesse of Reine"


Woensdag 4 mei 2005

 

Om twee uur ‘s middags eerst tuin afval naar de déchetterie in Donzy ge bracht, daarna door naar Cosne, de Lidl met een bezoek vereerd. Ver volgens naar Vive le Jardin een Glycine gekocht, een klimplant die blauwe trosbloemen geeft en met gemak twaalf meter breed en acht meter hoog wordt. Daarna naar de Auchan super etenswaren in slaan.

Het wordt weer behoorlijk warm.

Om acht uur naar de dodenherdenking op de Dam gekeken.

 

Woensdagmiddag 2 aug. 2006

 

Om half twee mijn vier fotowerken gebracht naar Maison des Associations te Donzy waar de jaarlijkse tentoonstelling plaats vindt.

Didier Ciry, altijd betrokken bij elk evenement op cultureel gebied stond in de ontvangsthal, handje geven, bonjour zeggen, vragen hoe het met hem en zijn vrouw gaat, want hun huis is nog steeds niet verkocht dus is hij ietwat depri, zijn vrouw nog meer depri, verder aanwezig Sidney Klein, de tachtigjarige New Yorkse, Joodse schilder, geboren in de Bronx, die ik nu al weer een paar jaar ken en soms lichtelijk a pain in the ass is als hij de clown speelt a la Woody Allen, waar ik een ontzettende hekel aan heb.

We komen bij elkaar over huis en eten soms bij elkaar of met elkaar, vaak thuis maar ook wel in een restaurant.

Als je Sidney op bezoek hebt is het alsof je alle vier  de Marx Brothers op bezoek hebt. Mijn oudste dochter lacht zich een bult om de gesprekken die we hebben want het gaat over en weer in een razend tempo vaak in absurdistische op- en aanmerkingen. Snel en hard. Enigszins vermoeiend. Jammer genoeg is hij kwalitatief een zeer slechte schilder en is heel wat bedrevener met zijn scherpe bekkie dan met zijn penseel. Eveneens aan-wezig Michel en Genevieve Chapellier, hij een Fransman van twee meter van in de zeventig jaren, zij een frele Vietnamese van 68 die er uit ziet als een vijftigjarige.

Ik spreek haar vaak aan met princesse of Reine omdat zijn van gevluchte Zuid-Vietnamese adel is.

Zij zijn vrienden van mij sinds 2003. Zij is mij dierbaarder dan de macho Michel. Op een middag in juni sprak zij mij onverwachts aan op een plein in Donzy en liet een invitatiekaart zien van een expositie van haar man. De volgende dag om 12 uur op bezoek en ja hoor, kan niet missen, fles op tafel, een straf mengsel van een donker bier met een likeur, Picon. Tikt aardig aan. Gotzijdank word ik nooit dronken of onsamenhangend noch agressief.

De ideale man dus! Nu is het niet mijn gewoonte om overdag alcoholische versnaperingen te nuttigen en ben dat ook niet gewend. De volgende be-zoeken liepen eveneens alcohol overgoten dus probeerde ik die vroege afspraken te ontwijken.

Hetgeen niet altijd lukte.

Genevieve is van het keurige Parijse, zeer conventionele tiepe, met andere woorden sociaal aangepast, haar karakter is zuiver en liefdevol en dat is het enige dat telt bij mij. 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.