Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
19 september 2017, om 19:58 uur
Bekeken:
186 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
131 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Schreef u ook als adolescent? "


Schreef u ook als adolescent?

 We moesten op de kweekschool verhandelingen schrijven, soms over de meest onmogelijke onderwerpen. Ooit luidde de titel “Het land achter Gods rug”. Ik schreef toen enkel ‘Dat land bestaat niet’.

De leraar Nederlands –een van zijn geloof afgevallen gereformeerdegrijze pik- werd woedend. Ik moet zeggen dat de directeur er nog vrij goed op gereageerd heeft. Wel kreeg ik een 1 voor de moeite en ging ik met moeite over naar de derde klas van de kweekschool.

 Had u een gelukkige jeugd?

 Absoluut niet. Veel huiselijk geweld, verwaarlozing. Ik was een bang kind. Terug getrokken, stil en verlegen. Ik heb dat ingehaald. Op de lagere school ging ik een half jaar niet naar school als 7 jarige en zwierf door Amsterdam, langs de grachten en in de havens. Speelde met vriendjes op houtschepen, ging vissen aan de Oude Zijdsvoorburgwal, zwierf over de kermis op het Amstelveld hele dagen tot ‘s avonds laat.

 U praat in werkelijkheid in gezelschap niet graag meer over het verleden. Omdat die episode uit uw leven te pijnlijk is?

 Ik vind: wie er iets over wil weten, moet mijn weblogs maar lezen. Ik houd niet van zelf beklag en vertel weinig over mijzelf

 U bent sinds vier jaar de geliefde van kunstenares Isis Nedloni. Heeft zij een grote invloed op u?

 Zeker. Vraag het haar maar. Vroeger was ik echt een wild beest. Een rauwdauw. Ik zou nu niet stellen dat ze me getemd heeft, soms kan ik nog wel eens losbarsten.

De bittere druiven van de gramschap. Maar laat ons zeggen dat ik toch wat beheerster ben.

Vroeger liep ik rond met Ibicenzer cowboylaarzen, een Afghaaanse jas, die ik voor 200 gulden kocht in 1967 bij Willem de Ridder, in de Alexan-der Boerstraat, waar het kantoor van Hitweek was gevestigd, Amsterdam zuid.

Hij importeerde ze uit Afghanistan. Ik liep rond een gescheurde jeans of een strakke roze broek, ik dronk veel, zocht ruzie, vechtpartijen. Ik ging uitsluitend voor beeldende kunst, literatuur, bier en tieten. Dat is toch allemaal veranderd.

 Zijn er zaken waarover u spijt hebt?

 Nee, ik heb geen grein spijt. ‘I never apologize’, een credo dat ik onder-schrijf. Spijt is wat de bok schijt. Een kleine bok schijt meer dan een grote bok die aan verstopping lijdt, dat is een feit.

Ik kan ook niet tegen sentimentaliteit. Mensen die voortdurend zichzelf beklagen en die verdrinken in zelfmedelijden: vreselijk. Ik hoorde van een artiest die opgevoed is door vrouwen. De vader afwezig. Het verklaart zijn gebrek aan loyaliteit. Er is iets mis gegaan in het identificatie proces. Het heeft geresulteerd in een labiel, onbetrouwbaar, jaloers, ontevreden, glui-perig karakter. Een mislukt mens. Daar wil ik niets mee te maken hebben. Ik ga voor winners, niet voor losers. Ik denk dat een gebrek aan sentimen-taliteit en een dosis praktisch verstand heel belangrijk zijn voor de ge-moedsrust van een mens. Ken je de boeken van Charles Bukowski? Schit-terend, een geknipte handleiding voor het leven. Ik voel me aan deze auteur verwant.

 Waarmee bent u nu bezig?

 Ik ga een aantal boeken publiceren, volgend jaar komen er vier uit. En er zijn tentoonstelling en vast gelegd tot in 2014. Ik ben een zondagskind.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.