Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
14 september 2017, om 22:50 uur
Bekeken:
239 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
138 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Ik hoef niet zo nodig meer wild om mij heen te trappen"


Ik hoef niet zo nodig meer wild om mij heen te trappen of mijzelf in ge-vaar te brengen met bizarre groepssex sessies en totale dronkenschap! Decadentie is namelijk ook niet alles in het leven heb ik pas ontdekt. En wat het ellendige Amsterdam city betreft: “Ik heb net een plechtige eed gezworen daar nooit meer te gaan wonen. De stad is tot een open gas-kamer verworden.

Amsterdam is niet meer de schuldeloze stad van mijn bedreigde jeugd.

De smeerlapperij, de verontreiniging, de agressie, het afgrijselijke multi-kulti denken, de no go areas, de stress, het verkeer, de afleiding, de hoe-rerij en de ontucht, het gebrek aan schoonheid en natuur, het Vondelpark dat elk jaar tien centimeter dieper weg zakt in de modder van het laag veen en waar niets aan valt te doen. Ik ben een campagne begonnen met stickers: “I hate Amsterdam”.

 Ik ben zelfs geen lid meer van de Nederlandse Liga Voor Bisexuelen sinds ik Zoenvis heb ontmoet. Ik ben ook niet langer promiscueus. Roze zater-dag vier ik niet meer en om mij op een plat bodem in de Amsterdamse grachten nog langer naakt of in dameslingerie gehuld mij af te laten trek-ken door een man in een leren pak met een zweep in zijn klauw is mij een brug te ver.

Ik heb niets tegen een vaste relatie met een gehuwde homo- of bisexuele man, maar wel tegen promiscuiteit en exhibitionisme.

En hij moet niet te mager zijn want wat dat betreft houd ik van kwantiteit en kwaliteit. Onder de vijfenengentig kilo ga ik niet. Ik zal nooit meer een intieme relatie beginnen met een hetero man. Die neiging om heteros te bekeren tot het ware bi- of homosexuele leven heb ik niet.

 Uw statements komen eerlijk gezegd net iets al te overtuigd over. Ik ge-loof U maar half! U komt namelijk cool, calm and collected over. Uw wanen zijn geregisseerd, uw paranoia binnen de perken, uw tegennatuur-lijke perversies en bisexualiteit lijken reclame materiaal uit een tv spotje voor de Satanskerk.

Uw visie is de mijne niet, dat heb ik al eerder vast ge steld. Ik ga betreffende het waarheids gehalte er maar niet verder op in.

 Als ik “In praise of the anus” lees met als ondertitel “De avonturen van een perverse kunstschilder” blijkt dat U het eigenlijk alleen nog maar bonter heeft gemaakt. U kunt er werkelijk geen genoeg van krijgen anaal genomen te worden door mannen zowel als vrouwen met een wild om zich heen slaande S.M. hobby en voorbinddildos bij de vleet.

 De hoop heeft het in mijn proza al weer gewonnen van het pessimisme, maar wel wil ik nog een novelle over mijn leven van de twintig jaar schrijven van 1969-1989 waarin werkelijk geen lichtpuntje aan het einde van de donkere tunnel viel te ontwaren.

Het wordt een verslag van het verrotte leven van Fred van der Wal dat begon met een buiten gewoon ongelukkige start in de veertiger jaren van de vorige eeuw en hoe hij vijf maal ontsnapte aan een voortijdige dood. De verhalen voeren U mee naar de peilloze afgrond van de Amsterdamse underground met zijn half waan-zinnige zwervers, daklozen, transseks-juwelen, drugs verslaafden en mislukte, aan alcohol verslaafde kunste-naars die van de contraprestatie leefden op kosten van de belastingbetaler.

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.