Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Spanning/Thriller
Geplaatst:
22 juli 2017, om 10:30 uur
Bekeken:
515 keer
Aantal reacties:
1
Aantal downloads:
195 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Proloog: Adelaar"


Zijn sigaret brandde in de duisternis en illumineerde zijn gezicht, de rook steeg langzaam op  uit de zijkant van zijn mond. Er was weinig over van de sigaret, die nu bijna zijn lip verbrandde. In zijn zak rommelde hij onrustig, op zoek naar een nieuwe. De sterren fonkelden aan de hemel, maar het prachtige zicht was aan hem verspild. De duisternis slokte hem op, de dichtheid van de wereld om hem heen drukkend op zijn borstkas. Een nieuwe sigaret aanstekend, ademde hij diep in, dit moest de laatste zijn. Hij nam een kleine stap naar voren, de voorkant van zijn schoenen staken uit over de rand en hij spreidde zijn armen om de zachte wind tussen zijn vingers te voelen suizen. Zo ver als mogelijk strekte hij zijn armen, als een adelaar die zijn vleugels spreidt om meegevoerd te worden door de wind. Zijn ogen dicht, zijn gezicht gericht op de hemel, ademde hij nogmaals zo diep als hij kon in. Achter zijn oogleden zag hij haar gezicht, vol afschuw keek ze hem aan. Diep teleurgesteld zoals altijd. Hij had zo lang zijn best gedaan om er tegen te vechten, maar hij kon niet meer. Hij nam nog een hijs en liet de sigaret uit zijn handen vallen, welke zijn weg naar beneden vond, langs alle 20 verdiepingen, totdat deze niet meer zichtbaar was. Hij richtte zijn blik weer op de hemel. Jij hebt mijn leven kapot gemaakt, jij alleen. De woede van het verraad gierde door zijn lichaam. De tranen welde zich op in zijn ogen, kwaad veegde hij ze weg met de achterkant van zijn hand.

Ze had gelijk, hij had haar leven kapot gemaakt, haar kans op geluk afgenomen. Als hij er niet was geweest, was dit nooit gebeurt. Nog één sigaret. Zijn trillende hand had zonder dat hij het doorhad het pakje al vast, onrustig in zijn jaszak rommelend totdat er een sigaret uit het pakje kwam. Hij probeerde zich niet te focussen op de diepte beneden hem, maar ongewild gingen zijn ogen naar de rand. Hij blies de rook uit door zijn neus en wilde net iets naar voren leunen, toen hij meende een geluid achter zich te horen. Het was als een stem die fluisterde, de zachtheid ervan streelde zijn oren. Hij draaide zich onhandig om waardoor hij bijna zij evenwicht verloor. Zijn hart zat in zijn keel, terwijl hij met gespleten ogen het dak van het gebouw bestudeerde. Niet in de gaten hebbend dat er in de duisternis iets bewoog. Geruisloos genoeg om onopgemerkt naderbij te komen, onzichtbaar voor het menselijk oog. Het was als een zwarte schaduw, een gestalte zonder een vorm, die over het dak van het gebouw gleed. Wachtend op zijn prooi, klaar om deze te grijpen alvorens deze weg kon vliegen. Dat zijn prooi wel eerst weg moest vliegen alvorens hij hem kon grijpen, maakte het spel spannender, maar hij was er klaar voor. De jongen draaide zich terug naar de rand, terug in zijn eigen gedachtewereld. Hij spreidde nogmaals zijn armen, waarbij hij zijn handen tot vuisten balden, totdat het wit van zijn vingers te zien was. Ineens was hij weg. De donkere schaduw schoot als een kogel door de nacht en sprong achter hem aan, de duisternis in. 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

Hoi, ik heb je een bericht gestuurd! (hoop dat je het zo sneller ziet)
gr

Geplaatst op: 2017-09-30 22:57:19 uur