Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
30 april 2017, om 15:08 uur
Bekeken:
214 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
120 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Die ingezonden brieven, die ik tussen 1983 en 2001 schreef? "


Die ingezonden brieven, die ik tussen 1983 en 2001 schreef?

Vol van wijsheid en genade.

Ik ben geen roomsgeel vla flipje.

Ook geen Maria alhoewel ik best een paar keiharde hormoontieten cup dubbel D zou willen hebben als het even kon en kasten vol sexy dameslingerie, inclusief regelmatig een grote doorsmeerbeurt van een goede minnaar van het atletiese tiepe, die van een partijtje actief stevig anaal neuken houdt. Toch wordt er ondanks alles op de diverse kunstredac ties bij het horen van mijn naam nog wel eens van schrik een bureau omver gekieperd, een salvo uit een Ingram machine pis tool op een Velux dakraam bij nacht en ontij gelost, door mijzelf een computer uit de muur gerukt en neuriënd door het ven ster naar buiten ge worpen, want als je in de huidige maatschappij niet duidelijk voor je eigen rechten op komt als metrosexue le man blijf je als niet gesubsidieerd kunstartiest nergens. Ook dit ligt meer in de komische sfeer, dan dat er van directe bedrei ging sprake was al moet men het niet al te bont maken want dan wordt het menes en kunnen de graftakken alsmede een stem mig boeket vol van de onberispelijke leliën des velds met een pakkende tekst op witte linten met gulden letters besteld worden. Koffie voor toe met een banketstaaf graag. Mijn gelovige collegaatjes verwijten mij altijd dat ik niet bepaald een hoge dunk heb van mijn medemensen, maar dan zal ik U eens vertellen over die t.v. uitzending die ik pas gezien heb op een zondag och tend om negen uur van uit de Crystal Cathedral. Daar word je van binnen helemaal warm van als Dr. Schuller begint te spre ken, dan denk je van; gotverdomme, wat is dat toch goed, hè, wat zitten de mensen van nature toch prima in elkaar die daar zit ten, allemaal brandschoon en net van onder de douche vandaan, de derde oksel gedesinfecteerd met Chanel Égoïste en keurig gekapt, die schaambos, de scheiding in het midden.

Als ik met Alice in de griffermeerde kerk zat in 1963 dacht ik altijd: In de kerkbank is het beter één mossel in de hand dan de lucht van tien als ik de kerkgangsters rook die zo vol puur natuur waren! Vol van enthousiasme lekker mee zingen, dat gevoel voor de ambiance ook, de bloemen, het mooie weer, de humor, die kin derlijke blijheid an sich, die van de beeldbuisdominee af spat. In één woord geweldig! De keerzijde van dit alles is de haat en de nijd van de buur man drie hoog achter in de Kinkerbeis te Amsterdam die een walmende Opel Kadett van zeventien jaar ge leden rijd, terwijl de man van zij (dat kankerwijf) van één hoog in een Peugeot 306 met open knalpot en rammelende ver snellingsbak van vijftien jaar geleden zich voort beweegt met rook pluimen van verbrande olie achter zich van hier tot Schin op Geul. Weet U: dat is pas het ware leven en een lekkende pakking meer of minder maakt niets uit. Een en al brokken tragiek op wrakke balkonnetjes met kratten hoofdpijnpils onder het uitgelubberde onwelriekende zitvlak van de rotan stoel. Ik heb daar grote compassie mee, met die onderuit gezakte opblaasbare zitzakken met lekke ventielen, maar nooit voor langer dan een minuut of zo, want het is niet die maatschappelijke klasse waarmede ik mij gaarne encanailleer of besmeur. Men wil niet an ders in die volksbuurten, anders hadden ze zich vanzelf wel in het leven gebeterd. Maar goed, zulke mensen moeten er ook zijn, al was het maar om de variatie mee aan te geven en de dranklokalen te bevolken of de geriatrische- hetzij klinieken voor geslachtsziekten, maar ook om het buro voor drugsverslaafden mee op te vullen. Ik wil niemand hard vallen, ook niet die do zijnen die gemene praatjes over mij hebben rond gestrooid of onze overburen tegen ons op stookten met leugens, want waarom zou je. 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.