Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
28 april 2017, om 13:34 uur
Bekeken:
2096 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
204 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"ALCOHOL..."


Over hoe ik veel ellende heb veroorzaakt voor anderen en een groot deel van mijn eigen leven heb verpest ! Ik ga dit stukje na lang dralen nu  eindelijk eens zo bondig mogelijk neerpennen. Maar ik moet beginnen met het maken van mijn excuses aan de mensen die de moeite hebben genomen om mijn vorige schrijfsels vol spel, stijl en vormfouten te lezen zonder mij af te branden. In de waas van mijn arrogantie en de alcohol nevelen waarin ik mij nog te vaak  bevond, kon ik zelfs de spellingscontrole knop niet vinden... Laat staan dat ik enige zelfkritiek kon opbrengen !

 

Je kan natuurlijk beginnen met een eindeloos verhaal over je jeugd, je trauma's en wie er allemaal schuldig is aan jouw falen en je alcoholproblemen. Dat heeft echter weinig of geen zin voor de oplossing van die problemen ! Er is namelijk niemand schuldig en volgens deskundigen ben je zelf ook niet schuldig want alcoholisme is een ziekte waarmee je wordt geboren. In de Oosterse filosofie  wordt zelfs gesteld dat als het Ei eenmaal is gelegd, de vogel is gevlogen en je leven is bepaald. Met dit inzicht zou ik dit verhaaltje kunnen stoppen want wat ik er ook van maak: Het is niet anders en je kan er niets aan veranderen !

 

Ik ben er echter van overtuigd dat het leven wel voor een groot deel is bepaald maar dat dit leven ook een les moet zijn om bij een volgend leven op een hoger plan te kunnen reïncarneren. Je kunt zelfs in dit leven herboren worden want het is nooit maar dan ook nooit te laat om te veranderen.

 

Mijn stokpaardje is: Dat je in een bepaalde straat wordt geboren mag voorbestemd zijn. Maar jij bepaalt of je aan de zonnige kant of aan de duistere kant wandelt. In mijn geval ben ik zelfs meerdere malen kris, kras en heen en weer die straat overgestoken en meestal zonder goed uit te kijken met alle gevolgen van dien...

Met andere woorden: Ik heb alle kansen gehad die je ondanks alles maar kunt bedenken maar om de een of andere duistere reden kon ik de weelde van het succes niet aan. Faalangst in een combinatie met energie vretend alcoholisme of vise versa zijn de sleutelbegrippen in mijn verhaal.

 

Ik ben van 1946 en hobbel dus al een tijdje mee. Ik ben in Voormalig Nederlands Indië geboren uit Nederlandse ouders. Vaag herinner ik mij de warmte en de geur van onze liefdevolle baboe die mij gekoesterd heeft in de eerste momenten van mijn leven. Mijn moeder had mij het liefst weggegeven want ik was een buitenechtelijk kind van de collega van de man waarmee zij was getrouwd. Mijn biologische en niet biologische vaders waren hoge bestuursambtenaren op het niveau  van Resident met vooruitzichten op posten als Gouverneur of gelijksoortige comfortabele posities.

 

Het is er niet van gekomen, we raakten Indië kwijt en moesten terug naar Nederland waar mijn moeder nu als gescheiden vrouw zonder enige status met vier kinderen en een Koekoeksjong moest zien te overleven tussen de schijnheilige kale kak van den Haag en de mooie herinneringen aan Ons Indië !

En zoals u ziet ben ik toch een verhaaltje aan het schrijven waarin ik zo kort mogelijk de aspecten van mijn leven probeer te  belichten om het geheel  enigszins kop en staart te geven. Want hoe je ook bekijkt: Ieder leven heeft een context waarbinnen een leven zich ontwikkelt.

En in die context barst het van de frustraties, angsten en gekte die in mijn jeugd een cruciale rol hebben gespeeld. Mijn moeder begon met het fluisteren: Als het maar geen Joden jong wordt en blondeerde mijn haar. Mijn biologische vader zou dus een Joden meneer zijn hetgeen haar afkeer van mij alleen maar versterkte. Toen de echtgenote van mijn biologische vader eens op bezoek kwam om gezellig herinneringen op te halen, verklapt mijn moeder het geheim en mocht deze vrouw mij gratis meenemen als verrassing voor haar man. Ik stond er bij en hoorde het aan als ventje van 5 jaar en de paniek die toen toesloeg is gedurende mijn vroege jeugd nooit meer weggegaan en manifesteerde zich in een hysterische verlaat angst, bedplassen, woede en stotter aanvallen.

 

Toen ik naar de kleuterschool moest, liet mijn moeder mij op de eerste dag alleen gaan alsof je aan mij kon zien dat ik een buitenechtelijk kind was waarvoor zij zich blijkbaar diep schaamde.  Als ik in het nauw gedreven werd of ik voelde het zo dan sloeg ik met de blokken uit de blokkendoos de kinderen op het hoofd. Thuis konden mijn oudere halfzusje en mijn oudere broer niet van mij afblijven en ben ik meerdere keren aangerand want ik was toch maar een onecht kind. Mijn halfbroer emigreerde gelukkig naar Australië waar hij na jaren als vermist werd opgegeven. Mag hopen dat de Dingo's hem opgevreten hebben.

 

Mijn pedofiele halfzusje trouwde later uiteindelijk met een nette luchtmachtofficier. Ik zat toen al in dienst en zag het huwelijk als een goede afsluiting van een verleden waar ik niet aan herinnerd wilde blijven worden. Een moment voor vergeving en een nieuwe start zo hield ik mij zelf voor. Mijn vader had de lunch voor de bruiloft betaald en mijn moeder en ik zouden ook aanzitten. Tot ieders stomme verbazing constateerde mijn vader dat er plaats te kort was en of ik maar plaats wilde maken. Reacties van: Dan schuiven we toch allemaal een stukje op werden tot ieders verbazing genegeerd en ik mocht naar huis. Vreesde hij een toespraak met onthullingen die hem in verlegenheid zouden kunnen brengen ? De witte wijn vloeide rijkelijk maar ik acteerde als de niet rancuneuze broer en meegaande zoon en blies gehoorzaam de aftocht. Wat indirect ook de afgang van mijn vader betekende maar dat had hij niet in de gaten. Toen mijn zusje niet protesteerde op de voor iedereen bizarre vertoning, was het voor mij de bekende laatste druppel. Toen ik totaal in de war thuis kwam heb ik de overgebleven drank van de receptie maar even opgezopen en voor de verandering het huis verbouwd.

 

Als door een wonder kwam er bij ons thuis ook een hond toen ik acht jaar oud was en bijna twee maanden ziek was geweest met voor de huisarts onverklaarbare uitputtingsverschijnselen. Ik mocht hem ophalen bij de fokster en dat was Mevrouw Laseur de echtgenote van de toen beroemde acteur Cees Laseur. Het leek mijn moeder allemaal wel chique zo een kleine rijst met krenten hond van goede huize toen het Dalmatiër ras in de mode was. Het beestje bleek echter onhandelbaar in ons huis vol slechte vibratie. Toen er gedreigd werd dat de hond maar weer weg moest, heb ik hem als mijn hond geclaimd met een rel waar zelfs mijn moeder bang van werd. Die kleine makker heb ik tot mijn achttiende jaar gehad en heeft mij werkelijk door een liefdeloze jeugd gesleurd waarvan ik nog een apart boek zou kunnen schrijven.

 

Mijn moeder hertrouwde met een idioot en alcoholist. Mijn moeder leed aan borderline en had ook neiging naar alcoholisme zonder enig gevoel voor verantwoordelijkheid maar met een perfect acteertalent zodat het voor de buitenwereld allemaal koek & ei leek. Als het feest was dan mocht ik als jongetje tussen de 5 en 8 jaar ook een biertje want dan was ik zo lollig en lag de familie in een deuk !

De nieuwe man van mijn moeder was diplomaat en als het duo beschonken van de zoveelste cocktail party thuis kwam dan werd het huis verbouwd en lag ik stijf van angst met de hond onder mijn bed. Ook rond de feestdagen was de spanning om te snijden en wist je nooit precies wat er zou gebeuren en of het feest zou ontaarden in een vecht en smijtpartij. Waarbij wederom het meubilair  door de kamers zou vliegen en met ons als kinderen totaal geen rekening werd gehouden ! Ook het bedplassen hield aan zodat ik regelmatig zonder schoon ondergoed naar school werd gestuurd waar ik letterlijk de klas uitstonk. Ook hing mijn moeder mijn natte lakens uit het raam zodat ik, toen ik daar lucht van kreeg, altijd als een bezetene naar huis rende om de lakens binnen te halen. Mijn moeder moet die film ook gezien hebben en ik ben een redelijk goede marathonloper geworden...

 

De lagere school was een lijdensweg van nablijven, straf en zittenblijven ! Maar op de een of andere manier was ik een stevig ventje geworden die hoog boven de andere kinderen uit torende. Zonder angst voor pijn en voor de duvel en z'n ouwe moer niet bang. Kan zijn dat de mishandeling door mijn moeder met de mattenklopper daaraan heeft bijgedragen. Die sloeg ons namelijk verrot als wij iets geflikt hadden. Daarna urenlang in het kolenhok doorgebracht en soms helemaal vergeten. Een keer kwam het voor dat men mij pas miste toen ik niet bij het avondeten verscheen. Totaal verkleumd, onderkoeld en half dood werd ik toen uit het hok gehaald. Dan weet je wat kou en pijn is en niet alleen lichamelijk. Het was ook zo dat de kwetsbare (Joodse) kinderen op school bij mij steun zochten als ze gepest werden en ik de pestkoppen met veel plezier een zodanig pak op hun lazer gaf dat er bloed vloeide... Dat gaf natuurlijk nog meer problemen en fysieke straf door de onderwijzers totdat ik ook die terug begon te slaan. In de vijfde klas lagere school werd ik van school gestuurd en moest ik naar een school met de bijbel in Scheveningen !

 

Na de oeverloze en eindeloze ellende van de lagere van Nyenrode school was dit laatste jaar in Scheveningen een verademing. Die Bijbel was de Kinderbijbel en die heb ik van A tot Z uitgelezen als een mooi sprookjesboek zonder de hel en verdoemenis van de volledige versie.  Uiteraard onder de hoon en de minachting van mijn moeder die nu van mening was dat ik een heilig boontje aan het worden was. Maar ja Dick Bos, Edgar Allen Poe en Psycho van Hitchcock mocht ik ook niet lezen omdat vooral het laatste boek mij wel eens zou kunnen inspireren om mijn moeder van kant te maken...

Na de lagere school zou ik eigenlijk naar de HBS moeten zoals mijn jeugd vriendjes want enige testen zouden hebben aangetoond dat ik toch nog niet helemaal verloren was... Maar dat bleek toch te hoog gegrepen en uiteindelijk kwam in op de Vrije School in Den Haag terecht. Mooie jaren op de Vrije School. Veel mooie meiden maar niets geleerd ! Tenminste niets dat bruikbaar is voor een normale carrière. Daar ik ook nog aardig uit de verf was gekomen en nadat mijn konijnentanden en flaporen een beetje waren verdwenen had ik onverwacht succes bij de meisjes waar ik ook maar weer met moeite mee om kon gaan. Zelfs mijn moeder wilde nu wel met mij gezien worden en glom helemaal als haar geile vriendinnen opmerkingen maakten van : Zeg gut heb jij nog zo een jonge zoon ? Helaas had ik ook succes bij de pedofiele leerkrachten van die Vrije School en toen ik mij daar heftig tegen verzette werd ik wederom van school gestuurd.

 

Wat nu voor een puber die maar steeds te horen kreeg: Het zit er wel in maar het komt er niet uit !  Ik was leergierig, wilde alles lezen dat ik in mijn handen kreeg. En dat was veel want ons huis lag vol met boeken van de oudere kinderen uit een tijd dat daar klaarblijkelijk nog aandacht aan besteed werd.  Boeken zoals Robinson Crusoe Overwintering op Nova Zembla en Alleen op de Wereld waarbij ik niet kon ophouden met huilen. En dan natuurlijk de boeken die ik eerder noemde.

Mijn niet biologische vader had na het verlies van Indië nog een behoorlijke carrière in Suriname. En daar mijn moeder in de loop van de jaren bij afwisseling en na mijn onophoudelijke vragen dan weer verklaarde dat de een en dan weer de andere mijn vader was, raakte ik volledig de weg kwijt op dat punt. Ik besloot uiteindelijk dat de vader van mijn halfzussen ook mijn vader was en probeerde regelmatig met hem te corresponderen in de hoop enige respons te krijgen. Die kreeg ik nauwelijks maar toen hij uiteindelijk naar Nederland kwam leek het idee van een jonge zoon  toch niet zo gek en zowaar kreeg ik enige aandacht waaraan een opgroeiende jongen oneindig veel behoefte heeft. Die aandacht bestond echter meestal uit kritik. Daarbij was de man net als mijn moeder homofoob. Als je geen boeren hondekop had dan was je homo ! En hoewel deze man ook Jurist was en ooit de gouverneur van de Grote Oost had moeten worden, bleek hij toch vooral de Gereformeerde Zeeuwse Boeren Hufter en god betere het ook een alcoholist...

 

Maar ik mag eigenlijk niet te hard oordelen over deze man die uiteindelijk toch nog de moeite heeft genomen om enigszins sturing aan mijn leven te geven. Hij had zich tenslotte ook moeten handhaven in een wereld waarin hij zich niet thuis voelde tussen Minerva collega's, carrièrejagers, farizeeërs en lakeien van het gezag waaruit het bestuur in Indië bestond. Te vergelijken met de regering in Nederland. Hij had moeten weten dan wel vermoeden dat ik niet zijn biologische zoon was.  Hij had het mij moeten vertellen en ik heb op mijn beurt nooit de moed gehad om het hem op de man af te vragen. De man had geen idee !

In ieder geval had hij nu in zijn wijsheid besloten dat ik maar naar de Land & Tuinbouwschool moest in Boskoop. Los van de daverende cultuurshock heb ik in Boskoop heel veel reuze aardige mensen ontmoet. Zowel op de Kwekerij van Siem van Klaveren als bij mijn Kosthuis Ouders louter vriendelijke en echte mensen. Mijn kosthuis ouders behandelden ons als kinderen die zij zelf nooit hadden gekregen. Met thee en warme speculaas in de ochtend en s avonds dampende aardappelen en draadjesvlees en een warme kruik in bed. Ik liet mij deze ongekende luxe zo goed smaken dat mijn kosthuis ouders genoodzaakt werden om verhoging van het kostgeld te vragen. Mijn vader moet zodanig gereageerd hebben zodat deze mensen zich totaal verbijsterd en ontdaan afvroegen wie deze mans was en of hij wel mijn echte vader was ! Ik heb die stageperiode ondanks dit pijnlijke voorval over mij heen laten gaan als een helingsproces om vervolgens mijn toelatings examen te saboteren want een carrière in de land en tuinbouw zag ik vanaf dag één absoluut niet zitten. Daarna als een haas terug naar Den Haag...

 

Mijn vader was woest. Wat ik mij wel niet verbeelde. Ik verbeeldde mij niets maar was volledig afgestompt en zag het allemaal en helemaal niet meer zitten. Maar onverwachts krijg ik toch nog een kans en mag ik naar de Hotelschool in Zuid Duitsland nu beter bekend als de Steigenberger Akademie. Volgens mijn vader een rib uit zijn lijf maar volgens mijn moeder betaald met een opgedoken studieverzekering...

Ik ben inmiddels rond de 17 / 18 jaar en heb eigenlijk nog geen problemen met alcohol. Mijn vrienden zijn braaf en matig, studeren hard en alleen op zaterdagavond een pilsje van Bavaria bij een van de vrienden thuis. Als ik soms wat sloom en bleekjes overkom weet mijn moeder te vertellen dat ik aan de Hasj zit en dat terwijl ik helemaal niet rook. Maar dat terzijde.

 Op die Hotelschool wordt alles anders ! De school zelf is streng en doelmatig maar in de weekends zat je als buitenlandse leerling met een paar andere buitenlandse leerlingen alleen. Dus naar de kroeg ! Onze stamkroeg was een Typische Bayerisch Kneipe mit Wein, Mollige Duitse Deernen en gezang. Het bier kwam er in halve liters en de deernen bleven maar roepen dat ik ein richtiger Germaner was. Dus ik begon behoorlijk naast mijn schoenen te lopen en hoe bezopener je was hoe populairder je leek !  Dat ik vooral goed voor de omzet was had ik natuurlijk niet in de gaten. Op die school al met al een fantastische tijd gehad. Ik had het mooiste meisje van de school en kon bevrijd van alle terreur van thuis gewoon goed leren. Ondanks de Duitse taal ! Het was trouwens opvallend hoeveel zeer interessante meisjes van goede en adellijke huize op deze school zaten. Zoals de Baronesse Benvenuta von Richthofen de dochter vn Ira zur Fürstenber. Ook nog eens  bij een ander schoolvriendinnetje thuis uitgenodigd voor een week vakantie op hun landgoed Alt Prerau bij Linz in Oostenrijk. Wat een luxe en wat een klasse. Ik was in die tijd nog zwaar onder de indruk van alles dat met interessante namen en het grote geld te maken had. Ik had gemakkelijk kunnen aanhaken want ein richtiger Germaner met blauwe ogen en blond haar was als schoonzoon schaars in het Duitsland en Oostenrijk van relatief kort na de oorlog. Ik heb er nog jaren lang van gedroomd. Maar toch weer bijna van school gestuurd omdat ik iets te vaak door de huismeester kotsend in het trapportaal werd gesnapt met als gevolg brieven naar mijn vader en een hoop gedonder. Ook heb ik mijn mooie vriendinnetje onnodig gekwetst met mijn gefrustreerde gedrag waarvan ik nog diep spijt heb. Ik durfde toen al niet te geloven in liefde en geluk en maakte de dingen kapot voordat ik zelf gekwetst kon worden. Gelukkig heb wel ik mijn papiertje gehaald met behoorlijke eindcijfers die ik aan mijn vader kon tonen. Die schamperde echter dat de school wel niet zo moeilijk was geweest en dat ik zonder universitaire studie kansloos was in deze wereld... En daar moest je het dan maar voor de zoveelste keer mee doen.

 

Hoe dan ook ga ik voor dat ik in dienst moet nog een jaar naar Lausanne Zwitserland waar ik met uitzicht op mijn diensttijd nog een jaar feestvier en Frans studeer op de Universiteit van Lausanne. Hoewel ik de student uithang moet ik gewoon keihard werken als stagiaire en ben niet meer dan een veredelde gastarbeider en in de ogen van de Zwitsers helemaal niets. Maar je bent jong hebt wederom het mooiste meisje van Lausanne en het leven schijnt mij toe te lachen. De alcohol gaat dan al een zodanige rol spelen dat ik op cruciale momenten de mist in ga. Vooral als er iets van mij verwacht wordt waarvan ik denk, dat red ik nooit, dan gaat het mis. Zo ook een sollicitatie gesprek bij een 4 sterren hotelketen die mij nota bene na mijn diensttijd een carrière mogelijkheid biedt verkl**t ik door niet tijdig te verschijnen... Oorzaak ? Vult u maar in

Dan moet ik in dienst. Op mijn 18 jaar was ik al gekeurd. ABOSIS 0 hetgeen betekende super goed gekeurd voor de slacht. Maar vanaf dag één al bier binnengesmokkeld op de soldatenkamer en ik was niet de enige die daar een sport van maakte.  Omdat ik een lange en magere slungel was viel ik te vaak op bij instructeurs die een pispaal nodig hadden om als voorbeeld te dienen. Zo ook de instructeur zelf verdediging. Hij zou mij wel even vloeren maar had geen rekening gehouden met mijn straatvechters ervaring en het feit dat je mij niet moet aanraken bij stres. Het werd de omgekeerde wereld en ik liet de sukkel kansloos in het canvas bijten. Daarna nooit meer last gehad van wie dan ook. Van mijn maten kreeg ik het predikaat: Gevaarlijk ! Al met al snel begreep ik snel dat soldaat blijven ook niet alles was  en ik meldde mij bij de Onderofficiers Cursus en werd Onderofficier/Sergeant der Geneeskundige troepen. Op de vraag waarom ik geen officier wilde worden moest ik helaas antwoorden: Middelbare school niet afgemaakt en pech gehad. Ondanks mijn groeiend alcoholgebruik was ik super fit en gezond en dat ben ik eigenlijk nog. Als Onderofficier heb ik toegang tot de Onderofficiers Bar waar een Borreltje Cola (Bocootje) nog geen gulden  kost en waar je voor nog geen vijf Oud Hollandse Florijnen een fles Jenever illegaal mee naar huis kon ritselen die dan weer soldaat werd gemaakt in het weekend ! Nooit last gehad, de 5 Kamp getraind, cross countrys gelopen, gebokst, geschermd, gezwommen, paard gereden noem maar op. Niet kapot te krijgen ! Ook het MLV gehaald. Een soort Militaire Sport Medaille die niet heel veel voorstelt maar wel leuk op je uniform stond en waarmee je kon laten zien dat je geen slappe hap was. Ook werd ik schutter eerste klas op Karabijn en Browning hetgeen voor een Hospik ook niet gebruikelijk was. Mijn vader vond het onderofficier schap verloren tijd en toen ik hem vroeg of de Suriname Compagnie iets was (dan kon ik zijn vrienden opzoeken ) verschoot hij van kleur met de mededeling  dat je als sergeant geen enkele status had. Van Bouterse had hij toen nog nooit gehoord.  Maar dat hij als Reserve Kolonel KNIL Nederlands Indië was ontvlucht samen met de hele regering toen de Jappen binnenvielen, was ook niet bespreekbaar. Maar ja ! Goed voorbeeld deed volgen: Benno en de Oranjes liepen al in de meidagen van 1940 in Londen in het zonnetje te flaneren toen de Mariniers in Rotterdam nog op de Maasbruggen sneuvelden en de troepen op de Grebbeberg de linies moesten verdedigen met losse flodders. 

 

Als ik uit militaire dienst kom ben ik in feite al compleet praktiserend alcoholist maar nog mijlenver van de herkenning laat staan erkenning. Maar ik ben ook verslaafd aan mooie meiden die er op de een of andere manier altijd voor mij zijn. Maar ook aan de stoffen die vrijkomen bij duursporten en contactsport. Letterlijk voor het leven op de loop, snakkend naar liefde en erkenning. Ik ben dan zeggen en schrijven nog geen 21 jaar jong.

Hoe dan ook kan ik direct beginnen bij een PR Bureau want een carrière in de Hotellerie zie ik niet meer zitten in de waan dat de PR een beter plan is. Daarna via een korte carriere als fotomodel, bijna zanger bij Golden Earring en een bijna rol in Floris van Paul Verhoeve de Reclame ingerold... In het wereldje waar ik toen terecht kwam was het bijna verdacht als je niet dronk of aan de een of andere stimulerende substantie zat. Tenminste ook dat hield ik mijzelf voor. Een van mijn latere collega's heeft zijn verslaving aan van alles en nog wat goed gebruikt door een van de best betaalde afkick cliniques te starten waar nog steeds een groot deel van de Nederlandse - elite- over de vloer komt. Je zag hem vaak bij Harry Mens zitten op zondagmorgen om zijn promotie riedel af te steken. Daarbij maakte hij niet altijd de indruk dat hij zelf helemaal clean was. 

 

Letterlijk jarenlang met mijn vrienden Johnny Walker, Long John en Captain Morgan over de Amsterdamse Grachten gedanst en  de gevierde jongen in het Mecca van de Reclame uitgehangen ... Daarbij heb ik voor die tijd topsalarissen verdient, kon overal terecht en heb zodoende bij een aantal top bureaux gewerkt. Als je haar maar goed zat en met de juiste blazer, grijze broek en dure schoenen  kwam je een heel eind. Mijn vader snapte er niets meer van als ik met mijn zoveelste opzichtige vriendin, dikke Alfa en vette Rolex hem stiekem de ogen kom uitsteken. Als ik uiteindelijk voor mezelf begin, kan het helemaal niet meer op. Ik heb dan rijpaarden, een Pent House in Den Haag en een aardig optrekje in België.

Maar aan alles komt een einde ! Zo ook aan het leven van mijn vader die zich het leven beneemt door voor de trein te springen. De klap komt ongenadig hard aan. Het verdriet maar ook de niet aflatende woede zit diep. Heel heel diep ! Zo diep dat werkelijk alle energie uit mij weg vloeit en ik als een zombie toelaat dat alles maar dan ook alles verloren gaat !  Ik wilde juist hem laten zien dat ik het kon en nu dat weg was bleef er niets over om voor te gaan...

 

                                                                   MAAR NU !

 Zo een verhaal is misschien wel aardig al is het niet af en iedereen heeft een verhaal. Maar wat is de oplossing ? DE oplossing ken ik niet maar ik weet wel dat het voor mij heeft gewerkt en nog steeds werkt. Dat wil ik graag met jullie delen en wie weet zijn hier mensen die er wat aan hebben. Ik heb het geschreven ongeveer zoals op mijn web-site en speciaal voor hen die zich mogelijk herkennen en zonder iemand te beledigen of aan wie ik de indruk wil geven dat ik de wijsheid in pacht heb.

                                  

 VOOR DE MENSEN DIE HET AANGAAT

 MAAR DAARNAAST OOK VOOR HEN DIE ANDERE

   MENSEN WILLEN HELPEN OM VAN HUN

    EVENTUELE ALCOHOL PROBLEEM AF TE KOMEN

 

Iedereen kan zonder Alcohol. Ook U ! Maar niemand kan

zeggen dat er problemen zijn omdat iemand Alcohol drinkt.

Dat bepaalt iedereen voor zichzelf. Maar wat voor mij werkt en nog steeds werkt, kan voor een ander ook werken.

Daar hoeft men niets voor te doen, alleen maar te laten. Lees mijn verhaal en schrijf Uw verhaal en laat U zonodig bevrijden !

 

Vergeef U zelf. Vergeef de wereld. Zet daarna een dikke punt achter het verleden. Kijk niet naar de toekomst en maak het bewustzijn van het hier en nu tot Uw enige realiteit.

 

U zult zien hoe wij als mens op elkaar lijken. Al hebben wij ogenschijnlijk niets met elkaar te maken, zijn wij allen onderdeel van het grote geheel !

 

Laat het maar gebeuren en er gaat een nieuwe wereld voor U open. Ik ben geen goeroe, geen wetenschapper en geen thrapeut.

Ik oordeel en veroordeel niet.

 

Vertrouw op Uw zelf zoals ik op mij zelf vertrouw en de alles omvattende energie die óók voor U beschikbaar is.

 

 

Het enige dat ik ben, is een mens met een ingrijpende alcoholverslavings-ervaring die ik met U wil delen.

 

Dit met de wetenschap dát ik er van af ben en hoe ik er geleidelijk van af ben gekomen.

 

Dit laatste is ruim vijftien a twintig jaar geleden begonnen en tot op de dag van vandaag ben ik er helemaal van af.

 

Ik ben derhalve -ERVARINGS DESKUNDIGE- en daar moet U het mee doen.

 

Bij wijze van spreken natuurlijk want U moet nog steeds helemaal niets maar laat het maar gebeuren. Om te beginnen en vooral voor U zelf en daarmee tegelijkertijd voor iedereen die U belangrijk vindt, waarvan U houdt en die U liefheeft

 

 

 

 

 

    BEGIN MET HET ERKENNEN DAT JE EEN PROBLEEM HEBT:

                                                       EEN ALCOHOLPROBLEEM !

 

ALS JE IN EEN CHAOS LEEFT, BEGIN DAN MET HET OPRUIMEN EN SCHOONMAKEN VAN JE HUIS. (VOORAL DIE LEGE FLESSEN OPRUIMEN) SCHOP AL JE FOUTE VRIENDEN EN VRIENDINNEN HET HUIS UIT EN HEB GEEN ANGST OM ALLEEN TE ZIJN. CONCENTREER OP JE ZELF. ALLEEN OP JE ZELF. WAS JE ZELF EN DOE SCHONE KLEREN AAN EN VERBRAND DE OUDE TROEP. MAAK ER EEN RITUEEL VAN. EET GEZOND EN ZO VEGETARISCH MOGELIJK. DRINK VEEL WATER. ONTGIFT  EN BOUW JE MEDICIJNGEBRUIK AF. (IN OVERLEG MET JE HOLISTISCH HUISARTS).

 

WORD SCHOON VAN BINNEN EN VAN BUITEN / LETTERLIJK EN FIGUURLIJK !

 

LEES MIJN:  - - EEN GEZOND POEPVERHAAL - - 

EN NEEM EEN AANLOOP EN EEN VOORSPRONG MET DEZE RADICALE DETOX !

 

RICHT EEN PLEKJE IN WAAR JE OP JE ZELF KAN ZIJN EN KAN MEDITEREN ALS JE HET ZO WILT NOEMEN. LEER JE HOOFD LEEGMAKEN DOOR NIETS MEER TE DENKEN, TE MOETEN, TE WILLEN, TE HOPEN, TE BELOVEN, TE GELOVEN, TE VERWACHTEN.TE SMEKEN, TE PLANNEN, TE BEGRIJPEN.  

 

                                   KIJK IN DE SPIEGEL EN HOUD VAN JEZELF !

                                 BEN JEZELF EN WEET DAT JE BENT BEVRIJD.

                               

                               DIT IS JE MANTRA EN ZO BEGIN JE ELKE DAG:  

                                                        

                                                        IK HOUD VAN MIJZELF

                                                               IK BEN MIJZELF

                                                   IK WEET DAT IK BEN BEVRIJD                      

 

 

           NIETS MEER EN NIETS MINDER. JE HOEFT NIETS UIT TE LEGGEN...

                                                      (OOK NIET AAN JEZELF)

 

TREK EEN PLAN OM FIT TE WORDEN EN LAAT HET BLOED WEER DOOR JE LIJF STROMEN. DOE ALLES OP JOU NIVEAU EN WAT JIJ LEUK EN PRETTIG VINDT. NIETS MOET EN ALLES MAG... DOE ALLES GELEIDELIJK AAN. HET IS GEEN WEDSTRIJD. MAAR DOE HET !  KOOP EEN MOEILIJK FILOSOFISCH BOEK EN GA LEZEN NA JE TRAINING. JE HOEFT WEDEROM NIETS UIT TE LEGGEN !

 

KOOP PEN EN PAPIER OF EEN LAPTOP NATUURLIJK. IEDEREEN HEEFT EEN UNIEK LEVENSVERHAAL. SCHRIJF HET OP ! HUIL. SCHREEUW. JANK EN HEB MEDELIJDEN MET JEZELF. ZWELG IN ZELFBEKLAG. HOE BEVRIJDEND IS DAT !

 

STERKER NOG: HET SCHRIJVEN HEEFT MIJN LEVEN GERED NADAT IK OOK OP DE TREINRAILS HEB GESTAAN MET AAN DE ENE HAND MIJN FIETS EN IN DE ANDERE EEN FLES JENEVER. TOEN DE LUID LOEIENDE TREIN UITEINDELIJK STOPTE EN IK  IN DE OORVERDOVENDE STILTE DIE VOLGDE BESCHAAMD WEGVLUCHTTE, WIST IK HET !

 

EN ALS JE DIT ALLEMAAL ONZIN VINDT OF " HET ZAL WEL " , DOE DAN HELEMAAL NIETS.  MAAR BESEF DAT JE IN EEN  ALLES OMVATTENDE UNIVERSELE ENERGIE  LEEFT WAAR JE ZELF DEEL VAN UITMAAKT EN DIE VOOR JOU BESCHIKBAAR IS EN WAARUIT JE EINDELOOS KUNT PUTTEN. 

 

     OPEN JEZELF EN LAAT DIE ALLES OMVATTENDE EN HELENDE ENERGIE BINNEN STROMEN

                                                       

EN WORD BEWUST !

 

WANT BEWUSTZIJN IS ALLES EN GEEFT BLIJVEND ANTWOORD OP AL JE VRAGEN ZONDER DAT JE ZE HOEFT TE STELLEN.  JE ZULT GEHOLPEN WORDEN. VAN BINNEN UIT !

 

Mensen vragen vaak: Ja maar hoe doe je dat dan en ik wil zo graag en ik hoop dat en ik moet zo nodig...  Bij al dat doen, hopen, (WANHOPEN ) willen en moeten, roep je spanning op en blokkeer je in feite de energie. Doe maar eens niets, wil maar eens niets en hoop vooral niet. Want bij hopen roep je vaak het tegenovergestelde op en vooral twijfel. Daarbij leven we in een wereld van hebben en alles wat daar van afhangt in plaats van een wereld van zijn waarbij het hebben ondergeschikt wordt. Als je dat doorhebt dan gaat er een nieuwe wereld voor je open en word je rijker dan ooit te voren zonder dat je in materiële armoede hoeft te verkeren. Armoede is geen schande maar beslist ook geen deugd om naar te streven.

 

 

PS...

Ik heb inmiddels een website geopend met mijn hele verhaal en nog wat aanvullingen. Als u alcohol-fini.com als zoekopdracht bij Google aanklikt dan komt u op de site...

 

Aan wie ik de laatste twintig jaar veel dank verschuldigd ben is mijn beste en liefste vriendin en Soulmate in dit leven " Lola "  Die hoef ik nooit veel uit te leggen... Die begrijpt het wel !






 





 

 

 




Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.