Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
5 april 2017, om 19:17 uur
Bekeken:
374 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
160 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Om negen uur die ochtend gaat de telefoon....politie! (deel 2)"


“Hoorde Uw broer daar soms ook bij?”

“Die hoorde nergens bij. Op de mulo stopten de ruige jongens van de school hem in de wasbak onder de kouwe kraan. Je hoorde hem tientallen meters ver in de gangen van die christelijke school gillen als een mager speenvarken. Daar lag mischien wel de kern van zijn homosexualiteit. Hij werd getreiterd. Zijn probleem was dat hij nooit ergens bij hoorde. Hij had niet geleerd om weerbaar te zijn. Hij was altijd de lul op school.

Op een gegeven moment wilde hij niet anders meer dan de lul zijn en daarom ging hij op zoek naar dominante mannen die hem als lul behandelden en hun lul in hem stompten, wanneer ze daar zin in hadden en hij vond dat nog lekker ook. En misschien was dat ook wel lekker als je niet be-ter wist. Alles went, ook een vent in je krent! Op zijn twintigste werd hij dan ook ingrijpend aan zijn reet geopereerd in het ziekenhuis aan een fistel en of die daar was gekomen doordat hij zo vaak woest in zijn reet werd genaaid door Jan en Alleman? Wie zal het zeggen? Ik ben de dokter niet! Aids bestond nog niet dus iedereen deed waar hij zin in had. Mij kwamen ze op school niet te na want ik ging helemaal door het lint als iemand maar een vinger naar mij uitstak en sloeg ze vierkant het prikkeldraad in, dan laten ze je na een paar keer wel met rust. Vanaf mijn zestiende beoefende ik judo en jiu-jitsu dus ik was een geroutineerde vechter. Later karate, fitness en bok-sen! Ik heb hem geprobeerd te helpen om een echte man te worden, maar uiteindelijk won de truttige verhomoniserende invloed van zijn tante en oma het van mij. Ik nam hem mee de stad in om op zaterdagmiddag te stappen en het ware leven te leren kennen en we gingen samen naar de tafeltennisvereniging in Heemstede. We speelden in het eerste wedstrijd team en moesten vaak naar andere clubs in Kennemerland om toernooien en wedstrijden te spelen. Dat ging heel aar-dig.We wonnen de meeste partijen. Ik dacht dat het goed voor hem zou zijn als hij onder de nor-male mensen kwam,die moesten werken voor hun geld. Het heeft niet geholpen. Het heeft uitein-delijk allemaal niets uitgemaakt”.

“Juist. Tragies. Komt wel vaker voor! Zeker ook niet in militaire dienst geweest?”

“Nee, daar werd hij voor afgekeurd op zijn ogen en meisjeachtige gedrag! Denkt U dat de dader op korte termijn gearresteerd wordt?”

“We kunnen er nog helemaal niets van zeggen. Als U ons nog eens wilt bellen dan volgt hier ons nummer. Als ik er niet ben dan kunt U zich bij mijn collega H. vervoegen. Heeft U zelf een sluitend alibi, want wij sluiten niets uit!”

“Mag ik dat even noteren? Om welke data gaat het? Ik zal ze U schriftelijk doen toe ko men, is dat goed?”

“Ja. Het was geen prettige boodschap die ik U moest brengen”.

“Ik begrijp het. Ik hoop alleen dat de dader gauw gepakt en veroordeeld wordt.”

“Wij van de Haarlemse recherche gaan ons best doen. U hoort nog!”

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.