Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
24 maart 2017, om 21:16 uur
Bekeken:
283 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
147 [ download ]

Score: 1

(1 stem)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Ik heb verder gotsijdanck weinig familie"


Ik heb verder gotsijdanck weinig familie. Ze kunnen me amme reet roesten.
maart 24, 2017

Ik heb verder gotsijdanck weinig familie. Ze kunnen me amme reet roesten. Wat dat betreft kan ik mij de positie van de Joden in denken. Alleen op de wereld en toch gelukkig. Mijn zuster heb ik al jaren niet gezien. Zij heeft daar geen behoefte aan vanwege haar Groen Linkse politieke keuze die ze gebruikt om afstand te scheppen. Tienduizenden heeft zij aan haar therapeute betaald en nog steeds niet genezen. Kassa! Tel uit je winst.

Geen probleem voor mij dat ze me niet wil zien. Het is haar keuze. Ze kan niet tegen mijn succes.

Ik heb wel eens aan een extremistsiche pro-islamistische linksgekkie van de vrouwelijke kunne gevraagd of zij bevriend kon zijn met iemand die er een andere politieke visie op na hield.

Ooooh, Ja, hoor, was geen probleem. Een paar weken daarna begon ze mij opgejut door een mij stalkende vijandig gezinde ex-VK-blogger met psychische moeilijkheden mij lastig te vallen ondanks dat ik het vrouwtje nog  steeds alle goeds wens want ze ziet er op de foto toch zo lekker uit. Het snoepje van de week. Wie weet draagt zij zwarte lingerie onder heur doorkijk robe. Toch ben ik geen hoplaneuker en zal geen enkel vrouwtje zonder uitdrukkelijke wens bij haar ka van kaatje pakken.

Ik heb dat vaker mee gemaakt in mijn veelbewogen artistieke leven. Psychisch gestoorden die me lastig gingen vallen. Eens gek altijd gek. Ik kan nooit zeggen over een dame die in therapie ligt: ‘Guttegut, meid, wat ben jij me daar nou toch enorm van opgeknapt’. Eerder afgeknapt.

Laatst gaf ik een lezing voor jonge kunstenaars. Ze keken me allemaal aan alsof ik een Alien was omdat ik een baksteen aan een touwtje opgehangen geen kunst vond. Ik zei dus dat ik nu anderdehand als krasse grijsaard al vijftig jaar kunstenaar ben en altijd heb geweten dat mijn vak geen gewone broodwinning is, maar een bijzonder roeping. En ook geen kantoorbaan. Beeldend kunstenaar ben je 24 uur per dag, je leven lang. Het is een roepingdie zijn basis in talent vindt en niet in de kunst subsidies. Stel je voor. Menwilde gewoon niet aannemen wat ik allemaal zei. Integendeel! Het zou nog erger worden.

De reactie op mijn speech was een homerisch gelach. Ze lagen en masse onder tafel en wilden gaan dansen of gaan droog neuken. Het leek wel alsof ik Yoep van ’t Hek was toen de zaal in lachen uitbarstte. Zo leuk hadden ze het deze dag nog niet gehad, die jonge, links draaiende melkzure wereld verbeterende akademie leerlingen met de broek vol liefde voor de multi culti maatschappij.

Ze vonden mij volkomen belachelijk schreeuwden zij. Diep geschokt ben ik weggereden in mijn bolide. Ik kan niet tegen zo’n mentaliteit. Dus was het alweer Huilie Huilie. Een kunstenaar met kantoortijden: gruwel voor het aangezicht des Heeren èn voor Fred van der Wal.

‘Je hoort het nu kunstenaars zelf zeggen dat ze een kantoorbaantje hebben. Ondernemersplannen hebben. Marketing bedrijven. Klantvriendelijk zich opstellen. Zum Kotzen dus.

Inspiratie kan alleen nog tussen negen en vijf. Het is een uitholling van het artistieke arbeidsethos die je ook in andere geledingen van de maatschappij tegenkomt. Ik zie de Untergang des Abendlandes met rasse schreden nabij komen. In de sixties zag je na twaalven in het centrum leuke blonde jongemannen hand in hand door de Nieuwe Spiegelstraat lopen. Niemand nam er aanstoot aan. Moet je nu proberen. De helft van de Amsterdamse populatie is allochtoon en slacht ze af.

Vaak zeg ik met opzet de vreselijkste dingen. Een enkele linksgekkie van de vrouwelijke kunnen schiet daardoor in een spagaat. Klap zo op het asfalt op heur k*t. Alsof ik daar voor kies! Nee hoor, helemaal niet! Soms denk ik dan: toch maar een beetje voorzichtig zijn, want voor je het weet, slaan ze je in elkaar of schieten je een kogel door je kop. Er lopen wat gestoorden rond, ook in blogland.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.