Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
21 maart 2017, om 17:07 uur
Bekeken:
320 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
137 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Fred van der Wal is geen jurk, noch een onderjurk"


Fred van der Wal is geen jurk, noch een onderjurk. Laten we wel wezen.

We moeten het even hebben over de problemen bij het scannen op vliegvelden. Hoe kom ik als Behahaha kunstenaar door de beveiliging het dragen van onze behas en slipjes (en meer) waar metalen baleinen en clips in zijn verwerkt. Ik heb het probleem nog steeds niet besproken op dit Behahaha formum voor Male Boobie adepten. Hoe zit het dan met je veiligheid wanneer je volledig gekleed door de scan gaat er er uit gepikt wordt om een volledige body check te ondergaan.

Gisteren was mijn eerste keer op reis volledig gekleed (maar geen pruik) – 84 D doorkijk soft look bra voor a room with a view keurig gevuld met dubbel D  borstprothesen op siliconen basis, een zwarte vrouwelijke kekke kokerrok, de oogleden goudkleurig opgemaakt, een mooie zwarte blouse met een inkijk waar een man die gevoelig is voor andere mannen duizelig van wordt en begint te wankelen, goudkleurige muilen met omgekrulde punten, rinkelende armbanden, ketting, kiss proof lip stick en een zeldzaam zware make-up.

Ik had geen idee over het inchecken bij de balie en mijn veiligheid als ik tussen bom- en drugskoffers op de bagage loopband zou worden gekwakt door de officials voor nader onderzoek, omdat ik gewoon onder de radar door zou gaan in het voorbijgaan. Mijn grootste zorg was wat de reactie zou zijn van tattoo machos waarmee ik veel tijd zou doorbrengen met het wachten op vluchten op de diverse luchthavens en het maken van de onvermijdelijke gang naar het toilet, het wachten in de luchthaven lounge om voor drie uur een natte bibs te halen op de plestik stoeltjes en de bagage check van mijn koffer die vol zat met dames lingerie, dildos, buttpluggen, kettingen, zwepen, nipple clamps en SM porno.

Zoals vele intimi via mijn alles openbarende emails al lang wisten; er was er geen probleem. Geen hatelijke opmerkingen. Geen blikken van afschuw of agressie. Geen uitnodigingen tot vuistgevechten met amateur boksers. De medepassagiers leken niets aan mij op te merken, verdiept in het beeldscherm van hun tablets of het kon ze mischien ook niet schelen wie of wat ik was. De donker gekleurde jonge dame bij de incheckbalie van mijn hotel bewonderde mijn ketting en vroeg of ze diezelfde avond mij mocht bezoeken op mijn kamer. Ze vroeg of het was mijn gelukssteen en ik vertelde haar dat de foto in het sieraad van mijzelf was. Ze glimlachte alleen maar en nam hetvoor kennisgeving aan. Laat in de avond klopte ze bij mij aan.

Long time no seen! zei ik vrolijk en pakte haar recht op de bek, zoals het gaat in onze moderne tijden. Toch had ze me tuk. Ze vertrok vroeg in de ochtend toen ik nog uitgeput lag bij te komen met een paar leeg geknepen ballen als uitgeperste citroenen. Ze had met lipstick op de spiegel geschreven: Hello, Join the aidsclub! Ik had namelijk geen condoom gebruikt en was er recht zo die gaat met mijn ten hemel geeheven eroszwaard in gegaan. Soppen geblazen . Ik haalde mijn schouders op. Even naar de lullensmid voor wat medicatie. Ik droeg een wijd uitstaande grijp- en graai rok bij het ontbijt en een lange jurk voor het diner.

Nu wilt u weten wat de Moraal is van dit verhaal – welnu, heel eenvoudig; draag wat je wilt, als je haar maar goed zit en het comfortabel aan voelt maar vooral: wees jezelf en doe je ding. Ik wil niet meer naar de mannelijke modus switchen, want ik weet zeker dat ik pas echt gekleed uit ga in mijn vrouwelijke kleding. Ik ben niet langer verkrijgbaar in beide uitvoeringen.

Ik constateerde op mijn vele reizen naar het Verre Oosten dat zelfs op de meest moderne luchthavens de scanners niet allemaal hetzelfde zijningesteld. Ik heb geen moeite om via de lokale luchthavens te vliegen, maar heb wel moeite met andere scanners als ik dezelfde kleren draag. De meeste keren ervaar ik dat de grotere luchthavens gevoeliger worden ingesteld door de operators dan de lokale kleinere, die al afgaan bij een banaan. Mijn behahahas hebben ze zelden ontdekt dus nooit onderging ik een totale body check.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.