Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
18 maart 2017, om 19:26 uur
Bekeken:
244 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
131 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Van gelijkheid is geen sprake. Maar het kan niet anders"


Op welke partij gaat u binnenkort stemmen?

 

Ik vind alle partijen even vreselijk. Niet stemmen helpt ook niet in Neder-land, want blanco stemmen vallen toe aan de grootste partij. Ik denk dat ik SGP of SP stem, al voel ik eigenlijk niets voor de doelstellingen van die eerste partij.

Tot nu toe heb ik altijd GPV en later toen die partij werd opgeheven, Christen Unie, maar dat is verworden tot een ongeloofwaardige, inburger-lijke schertspartij voor inwoners van Staphorst. Vroeger ook wel PSP in de jaren zestig. 

Het valt toch niet te ontkennen, dat het denken van links de positie van de massa’s heeft verbeterd. Het is voor mij de grote vraag of de positie van de arbeiders in deze zogenaamde welvaartstaat zoveel beter is dan in vorige eeuwen. In vergelijking met hun voorouders wel, maar in vergelijking met wat de rijken nú bezitten, helemaal niet. Een kleine man moet van een dubbeltje dat hij verdient loonbelasting betalen, niet waar.

Als een kapitalist in het verleden voor twee ton aan delen kocht, die op 50 staan, en hij verkocht ze een jaar later voor een koers van 150, dan had hij dus vierhonderdduizend gulden verdiend, waarover hij geen belasting hoefde te betalen.

Van gelijkheid is geen sprake. Maar het kan niet anders, want de hele economie zou in elkaar storten als de beurshandel verboden werd of de aftrekbaarheid van hypotheekrente abrupt wordt afgeschaft. Mijn echt-genote heeft SP gestemd, net als onze oudste dochter en ik denk dat het ook SP wordt.

U moet zich wel realiseren dat geen enkele politieke partij of geloofsrich-ting de kunsten hoog in haar vaandel heeft staan. De partij voor dieren vind ik wel een nobele zaak. Dieren maken geen kunst en dat is een hele geruststelling.

 

In elk geval is de feodale willekeur verdwenen

 

Dat maken de mensen zich graag wijs. Ik geloof dat de willekeur anders is komen te liggen. Het is zoiets als…iemand ligt net lekker knus in bed, zijn kussen wordt warm, hij kan niet goed slapen ondanks zijn slaaptabletten (Donormyl, in Frankrijk vrij verkrijgbaar, niet aan te raden voor lijders aan glaucoom want bij intensief gebruik barsten je oogbollen uit de kassen) en de sloten drank die hij op heeft, zijn vrouw ligt weer eens te snurken op negentig decibel geluidsterkte waar door het lijkt alsof er een vrachtwagen in de slaapkamer stationair staat te draaien met een kapotte knalpot (hij zou haar ‘t liefste een loei voor d’r kanus geven, een zak over d’r kop trek-ken en dicht sealen met duck tape of haar vergiftigen en daar na voor alle zekerheid d’r neus voor goed dicht knijpen, maar realiseert zich dat hij dan in ’t gevang komt.

Hij vindt zichzelf nog een humaan en christelijk mens dat hij haar niet de volgende ochtend nog voor de ochtendgymnastiek gelijk al vergiftigt), de belastingaanslag speelt nog door zijn achterhoofd, een incassoburo stuurt voortdurend in dreigende taal gestelde aanmaningen, zijn eerste vrouw komt weer eens op bezoek en dat vindt zijn tweede vrouw weer helemaal niet leuk, zijn derde vrouw is al aan de horizon verschenen, herrie in de tent, problemen alom dus, door de slaappil kan hij niet eens meer goed een stijve lul krijgen, dus een paar rondjes masturberen wordt ook weer niks, terwijl dat volgens de Libelle als een goed aanvullend slaap- en kal-meringsmiddel geldt, dus verlegt hij zijn moeie, grijze hoofd maar weer voor de zoveelste keer van een warm naar een koud deel van het kussen en voelt zich heel even tevreden gesteld.

Tenminste iets dat aan zijn behoefte tegemoet komt zonder dat er eisen aan hem worden gesteld.

Daar is ook niets mee veranderd, want dat deel van het kussen wordt ook weer binnen vijf minuten warm, hij is nog bij lange na niet ingedommeld en begint zich te ergeren over het lot dat hem weer moet treffen op dit on-zalige uur.

Zijn l*l aftrekken doet hij morgen ochtend in bad wel als de vrouw vroeg uit de veren is en de bakker die in Frankrijk op het platteland nog aan de deur komt, helpt of omgekeerd.

De Amsterdamse kunstschilder Theo D. bood serveersters op een restau-rant terras (ik geloof dat het Keizer was in Amsterdam zuid) aan om speels een stokbrood in d’r kut te drukken.

Hij dacht dat ‘t in Frankrijk de gewoonte was. Ik houd niet zo van derge-lijke uitwassen. Nat stokbrood is niets voor mij. Als het nou nog een goed ingevette komkommer was geweest, dat is een soort uit zijn krachten gegroeide augurk, daar kan ik mij nog iets bij voor stellen…

Het is allemaal een kwestie van tactiek en planning in het leven om aan je gerief te komen, dat is de enige les die een mens kan leren. Eerlijk hand-werk. De maakbare samenleving. Je moet het in het leven allemaal zelf doen.

Je kunt zeggen als je gereformeerd bent: de tegenhanger van Hitler is Je-zus. Maar wat gebeurt er als iemand die niet Jezus is, zijn tegenstander de rechterwang toe keert?

Hij krijgt niet alleen met liefde een loeiharde knal voor zijn kop op zijn rechterwang, vervolgens nog eentje er cross counter over heen op zijn linker, een rechste directe op zijn neus, een stomp in zijn maag, een flinke trap in zijn kruis waar door hij dubbel slaat, zijn ballen blijven bijkans in zijn keel steken, maar hem wordt ook nog voor alle zekerheid de schedel ingeslagen en zijn tanden liggen al uit zijn bek en vallen ratelend als kie-zel stenen op de plavuizen nog voor hij tot tien kan tellen en zelf bewuste-loos ter aarde stort.

Jezus overkwam dat aanvankelijk allemaal niet, omdat, om het eens heel banaal uit te drukken, Jezus zijn nummer goed wist te brengen en als Zoon van de Vader wist waar Hij het over had. Ik denk dan in termen van autoriteit.

Maar de meeste mensen weten hun nummer helemaal niet goed te brengen, die mislukken bij voorbaat al in alles en daar zijn de beeldende kunstenaars met hun aan- en in hang over het algemeen een heel goed voorbeeld van.

Dat is het grote geheim van het artistieke leven met een grote L. Je kunt ieder nummer brengen, ook als beroeps beeldend kunstenaar bevestigen dat je een perfide sadomasochistische bisexuele lingerie travestiet & seksuele omnivoor van nature van jongs af aan bent, die alles neukt wat op twee poten rond loopt behalve een struisvogel of als hij masochist genoeg is, door alles en iedereen wordt geneukt behalve door een giraffe, een Duitse Herder en een olifant; als je het nummer waar je in gelooft maar goed doet en geloofwaardig over komt zodat de sjablone van de door jou zelf opgelegde rol volkomen samen valt met je eigen existentie en samen smelt tot een geheel.

Het leven is uiteindelijk toch een carnaval.  Hitler bracht misschien een absurd circus nummer maar zolang hij het goed deed, had hij er heel veel succes mee en reed rond in een prachtige, goed gepoetste, open Merce-des, alleen wist hij niet op tijd te stoppen. Hij wist de mensen wijs te ma-ken dat hij voor de volle honderd procent aan hun heilsverwachting zou vol doen.

Heilsverwachtingen zijn altijd een integrerend deel van de menselijke psy-che geweest en voornamelijk egoïstisch gericht, omdat de mens uitslui-tend uit egoïstiese motieven in beweging valt te brengen.

Mensen zullen altijd hun eigen heil willen verwezenlijken door het onheil van anderen te bewerkstelligen, daar ben ik van overtuigd. Vooral ex-treem links is daar sterk in.

Ik heb wel eens provocerend gezegd ; mijn geluk is andermans ongeluk. Toch wil ik nog wel eens om niet aardig wezen voor een ander, als hij/zij een aantrekkelijk, veel belovend tiepe is, dat wel !

Behalve als het een incontinente mevrouw is die met molentjes loopt en gehuwd is met een zenuwelijer met een veneriese kolensjouwerskop en een bochel op een gesubsidieerde huurflat in Voorthuizen. En daar moet U het dan maar mee doen !

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.