Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
30 januari 2017, om 16:04 uur
Bekeken:
283 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
158 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Ik ben de Onbekende Stille die een vraag stelt"


Wie bent u lezer? Stel je eens voor dat het je geen ruk interesseert met oogkleppen op van achter je burnoes in je Berbertent met een bord gort droog worstelend welwillend worg woestijnzand in je gorgel met een eer-lijke, handgedraaide stenen mok zonder oor en gooi die sluier eens weg boven op je tulband dan pas kun je met bandenpech onderweg jezelf zo’n vraag stellen als hier boven van wie ben ik als tante Greet met haar koeienreet, waar blijf ik met mijn op springen staande binnenbroekse buitenband met boterbabbelaar veiligheidsventiel op springen. Je maakt zelf de dichtregels van het letterlijke bestaan in poweties opzicht dus waar zeur je met je zoetsappige augurk om.

Wie ben jij om de waarden en limieten te stellen aan de vragen die iemand hyperbolisch stelt langs drie assen? Practice what you preach, do what thou willst shall be the law.

Ik ben de Onbekende Stille die een vraag stelt over het diepere bloggen en waarom is je antwoord, het antwoord op een vraag in vertigo veritas veritatis ars longo in natura magistra , `het zelf modererend vicieus cirke-lend kosmisch bewustzijn´, zoals altijd voor spirale webloggers verklaard in het licht van de chaos theorie.

Kun je niet  nu gelijk even “onvoorwaardelijk” zeggen wie je bent in honderd woorden dan praten we verder?  Ik stel de voorwaarden, die zie jij niet in reflecterend oppervlakten van 8 miljoen kleuren complexen! En, die druk je ook uit in je blog via de cartridges van je cadans printerbewustzijn dan ook even uit als die gelijk de wasmachine staat te dansen.

Je kunt in historisch opzicht ook gewoon schrijven met een ganzeveer maar waarom je niet wil antwoorden op mijn vraag is mij een raadsel dat ik niet zal verklappen want ik weet, ik weet, ik weet….voor ik het vergeet. Een vigerende vogelvlucht tegenvraag stellen is flauw ? De regels, het is all in the game, die stel jij…, toch? We willen toch een bloggerskonten-land met minder regels en meer zitvlees? Hoe slechten wij de slechte regels met regelmaat eigenlijk gelijk een centurion met zijn ceintuur van centime-ters? Strak aantrekken? Ik beding een concurrentiebeding, ik jaag de bedongen bepaling over de kling, zing de clausules van de vestibulaire frontale vestaalse maagdelijke condities, eis en weder dienden op het ijs der geslepen ijzers, mits, de klapschaatsklokwijzers van de modaliteit wakken slaan in de tijd, die tegengesteld draait, de kleppen van de stampende machinerie in virto fertilisatie compressen proviso, de cypres-sen thermen , de onverbiddelijke verpachte uitvoerings bepalingen per kwadraatmeter kwantitatief bepaalt in quasiquantitatieve kwieke verban-den, visionaire visitatie voorbedingen onder voorbehoud, die alles te zeg-gen hebben op een hoger nivo, want er zijn geen limieten maar spring-kussens om op een hoger trillingsnivo te komen met voortvarende vlotten van ijzerhout, veiligheidsvoorschriften met klinknagels en flottielje fluitjes, niets.

Geef je eens bloot slaat dood. Maar goed de naakte waarheid kan ook krenken. Semantisch systematies lulhannes gekwets. Voor mijn part een utopisch-dystopisch dysfilactisch profi elastisch compromisloos kwa-dranten syndroom van een bloggers profiel. Een immuumsysteem van een logger is ook niet alles voor virale bedreigingen. Ik geef niet op…ik geef wel af. Als Nabokov dit woordschilderij had mogen zien, had hij fijn-proevend geweten wat er uit zijn kometen pen krassend op het papieren universum als moordschilderij buiten boord zou vloeien: een brand bier bloemrijke taal als het bloemige kruimelaardappel schilderij. Ik woon al meer dan 5 jaar in Kattelonië vlak bij Oceanië waar ze schilderijen met menstruatie bloed maken. De man geeft de vrouw een bloedende roos en de vrouw de man een pakkerd recht op de bek. Gister was het weer mijn buurtgenoten beurt. Geacht personabile pensionarispersonage lik uit de pan. Ik geef je groot gelijk om mijn reacties, die ik hier achterliet, te verwij-deren. Maar lees dan deze reactie: Ik heb inderdaad zonder hersens ge-reageerd want ik wilde weten of dat kon. Het is mij helemaal gelukt en vol-gens mij kan dat ook. Volgens de regels van de evolutie heeft de mens al een beleving als hij alleen met een hersenschim moet leven -volgens mij komt hier de Gladio gallige dictator gladiool-kreet “uit je nek lullen” vandaan, wat opzicht ook al een hersenstam opmerking is – want zo is bewezen dat daar de meest vitale functies zitten – zoals hartslag, adem-haling, honger, dorst, slapen en waken (handelen, moraal?), – ik heb een jaar psychologie gestudeerd aan de VU, dus ik mag dit toch wel schrijven vind je niet? Ik begreep alleen geen hout van statistiek dus ik haakte maar af omdat ik geen zin had om een vijftiende jaars gesjeesde eerste jaars student te worden. Om alleen met het oog om oog tand in de open bek stand, een reetveeg over de tekst, zo dacht ik, kan ik dan hersenloos reageren? Mijn reactie was meteen ja, min-of-meer, kan dat. Maar dan was die reactie ten onrechte omdat die alleen met “het oog om oog” balkend beleden of beleefd werd. Ik zag een heel andere tekst dan nu toen ik mijn hoofd schuin hield. Ik zag, met dat oog in andermans oog wereld spiege-lend gepegeld, in een flits, moralistische onzin openlijk geopenbaard,- ja geloof mij – door een schizofreen-brein geschreven tekstuele concessie therapeut bewerkt voor enen en nullen zoals ik. Want ik binair beleefde alleen en had geen enkele aanstalten gemaakt om de tekst in mij op te nemen. Dat kwam natuurlijk door die hersenstam, de bulkende belbus, (het neukorgaanreuk reet orgaan, een belangrijk orgaan), de vitale functies waar een mens niet zonder kan voortplanten met een schep pokon op zijn kop en water aan zijn hersenstam. Toch? Ik dacht dat jouw stukje gewoon onzin was, een grote grap van het falende verstand, weet jij waar het verstand zit?

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.