Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
28 januari 2017, om 10:03 uur
Bekeken:
302 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
155 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"De mens is geen raket"


Het is uiterst wichtig jezelf trouw te blijven in al je agonie, anders kun je nog beter van een flatgebouw springen met je kop voorover zodat het hersenweefsel tegen de garage deuren op spat, heeft de concierge tenminste weer wat te schrobben met zijn platte boender, die jofele pik die als peeping tom alleenstaande dames door de brievenbus beloert. Zo zijn toch alle concierges! Je leest het allemaal in de krant! Alsof dat soms normaal is…Je echtgenote doet dat toch ook niet altijd, loeren naar de buren omdat ze geen reet te doen heeft, want iedereen gaat zijn eigen gang net als Pippi Langkous en dat is goed als het vice versa gaat, over en weer en op en neer, maar dat is weer een ander chapiter, want trou moet blijcken en een neuck in den morghe is een dag sonder sorghe, zeiden onze zeventiende eeuwse calvinistische voor vaad’ren als ze naar een schilderij of ets van de Grote Rembrandt keken, waar ik geen liefhebber van ben.

Ik heb gelezen op het weblog van mijn geliefde dat vreemd gaan in gedachten hetzelfde is als naast de pot piesen. Nooit geweten. Ik dacht als reine, onbevlekte jongeling altijd dat het vreemd gaan iets met een universitaire opleiding vreemde talen te maken had. Als je naar een vreemd land gaat vol vreemden die van zichzelf vervreemd zijn en die je moet ontvrienden of juist bemannen met je hele hebben en houwen…Ik ga dat toch eens aan haar vragen onder vier ogen, want daar heeft U allemaal niks mee te maken…Het hoofdstuk algemene ontwikkeling is aan de orde.

Waar ik nu mee bezig ben in mijn verhalen en schilderijen dat was al reeds in de kern aanwezig toen ik een gepassioneerde, vroege, ongelukkige twen was, die onzeker langs de gevels van de huizen van ontrouwe vrouwen en overspelige mannen sloop, doch geen deel aan hun wereld had als buitenstaander en door de klep van de brievenbus naar binnen loerde omdat ik ook wel eens wilde weten wat en hoe en waarom het er zo toe ging in het echtelijk maand verband, mijn versleten varkensleren tasje onder mijn arm tot in de zweterige oksel geklemd, een zonnebril zomer en winter op alsof ik mij schaamde voor mijn eigen spiegelbeeld.

Het drama van het mens zijn is dat hij nooit harder kan lopen dan zijn eigen schaduw. Hij kan er ook niet als bij het bokje springen over heen komen. De mens  kan namelijk niks zonder de Heire der Heirscharen en aan Zijn zegen is alles gelegen, anders kan je net zo goed als een worm of een pissebed onder een tegel schuil gaan. Niemand ontsnapt dus aan zijn gebondenheid. In vrijheid weliswaar, dus kunnen we van alles uit gaan halen op het seksjuwelen vlak, die slag is U!

Wat belangrijk is of we evolueren op de weg die wij te gaan hebben. En waarom? Daarom! En op die weg wordt geen wielerwedstrijd gehouden, geen prijzen uitgereikt, geen winnaar die de mooiste juffrouw van het peloton vijf minuten bij d’r tieten mag pakken, waar geen doelen zijn te bereiken of na te streven. De way of life is namelijk dat doel in zichzelve.

UIT HET RAAM HANGEN MET D’R HELE TAFELTJE DEKJE PARAAT…DAT ZIE IK ZO GRAAG ALS IK EVEN LANGS KOM! WILT U DAAR WEL EVEN REKENING MEE HOUDEN?

Velen zitten vast in een uitzichtsloze gore, banale existentie, maar wat kunnen zij anders? Als ik in the silver sixties van Haarlem naar Amsterdam per trein ging dan zag je de troosteloze afbraakpanden als je de hoofdstad binnen reed waar soms een appetijtelijke dame uit het raam hing met d’r hele tafeltje dek je paraat en dat gaf mij altijd een gevoel van melancholie, omdat ik zelf in een villa in Heemstede woonde en me afvroeg wie daar meer rechten op had. Ik ben een borstenman, maar ook een billen en benenman. Vanzelfsprekend ook een .... (drieletterwoord voor vrouwelijk geslachtsdeel) man, maar dat spreekt vanzelf dus daar hebben we het verder maar niet over.

Wat kan zo iemand verder doen die uit het raam hangt met d’r hele hebben en houwen in de aanbieding? Springen? Als een versierde raket in gedachten het luchtruim kiezen en de dampkring verlaten om als sa telliet eeuwig rondjes te draaien rond de aardkloot en seinen uitzenden? Maar ten eerste is de mens geen raket, laat staan een versierde raket, maar daarnaast heb ik te maken met zij die om mij henen staan in al hun mededogen en compassie.

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.