Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
26 januari 2017, om 08:26 uur
Bekeken:
307 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
206 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Ik wil jammeren om erbarmen..."



IK WIL JAMMEREN OM ERBARMEN…MET BEZWAARD HERT EN OOK DIE DARMEN!

Voor ik met zonden overladen mijn strot schoon kan spoelen”


EN NU IK HET ALS KEIHARDE RASCALVINIST TOCH OVER HET HARMONIUM HEB, DAT GEMEENZAAM “DE PSALMEN POMP” WERD GENOEMD DOOR DAAN DEUTEKOM, BIJ LEVEN EN WELZIJN GRIFFERMEERD VERTEGENWOORDIGER IN SPUITWATERS, GRENADINES EN ZOETE LIMONADESIROPEN, WIL IK TOCH EVEN VAN MIJ LATEN HOREN…


Zo zegt Fred van der Wal ook nog steeds op Zondag tegen de ongelovige collegaatjes met galmende stem:
“Prijst den Heer keer op keer
Immer meer en meer
Bij een orgel van Johannes de Heer”
En dan komt het allemaal goed, want de Heire der HeirscHaren kan ook met kromme stokken recht slaan wat krom is en hard ook en snoeit de Vijgeboom want aan des Heren zegen en de Regen is het al gelegen, zoals het behoort in gereformeerde kringen.Toch betitelt Fred het kerkorgel maar al te vaak oneerbiedig als “De Windjammer die de zeilen van de zielen der zondaars schoon blaast, want wie het roer en de rug recht houdt op de zeeën des levens in zijn bevlekte boezeroen en aangetast blazoen, zal ook in dat kleine café bij de haven een vat bier en een blik hoeren om open te trekken vinden, om zich aan te laven, want het is geen griffermeerde man, die niet zuipen en hoereren kan!”Was Calvijn tegen een orgel in de kerk en vernietigde de schuimbekkende puritein Cromwell met zijn volgelingen met bijlen en flambouwen de orgels in Engeland, een kerkgebouw der Nederlandse stijl gereformeerden is ondenkbaar zonder dit machtige muziekinstrument.
En in de schaduw van de verstopte orgelpijp waarachter ik mij menig maal schuil hield als brood magere kleuter bevend gelijk het geknookt riet dat Hij met een grote Ha wederom zal oprichten als de tijden daar zijn heeft zich met name bij de gereformeerde gezindte een bloeiende harmonium cultuur ontwikkeld die bloeit.Ook buiten het eigen gereformeerde erf dringen de zeurende klanken snerpend en schril door.
Zo schreef R.N. Roland Holst in 1923 in “Overpeinzingen van een bramenzoeker”:…de calvinist heeft zijn harmonium, waaruit de snotverkouden stem der menschheid schijnt te jammeren om erbarming.
‘Het jammerhout,’ spot de ongelovige weblogger op de brede weg die in zijn of haar ongeloof naar de afgrond snelt.On The Road, folks.Maar ‘onze mensen van ons kent ons, dus het eigen griffermeerde soort’ trekken zich niets daarvan aan. Tegenwind staalt de mens bij het fietsen op de afsluitdijk en levert een doorgroefde ouwe rukkerskop op zoals de gebroeders Klaas en Mees Toxopeüs, die mensenreddertjes met hun vuren houten reddingssboot.‘s Zondags zet ik mij namelijk van uit die mentaliteit op de kruk voor het harmonium, plooi mijn zuiver ontuchtige billen over het versleten leer van de kruk, mijn anus zuigt zich vast en plaats mijn kalvinistische kleistampers maat 52 op de trappers, sla met een klap de gele muziekbundel open van Johannes de Heer, knip het lampje aan om de Yellow Pages te kunnen lezen met het 15 watt peertje en grijp met mijn grove klauwen woest in de toetsen zoals het een ware Godsman betaamt.De gewijde klanken dringen op orkaankracht door tot in de tuin en golven naar de overkant van het water dankzij de opgeslagen deuren naar de tuin en de seringen vallen van schrik uit, die weten ook niet hoe ze het hebben in al hunne pracht en onschuld.De vrouw des huizes en de beide dochters zingen rond het orgel, psalmen en andere fijne, wellui dende, christelijke liederen zoals “Scheepke onder Jezus hoede” of “Ik bouw mij een geest’lijke tempel, een tempel van strooi en van hout, ik neem nu nog enen cup coffee en draai daarna een flinke bout”.In de huiskamer neemt het harmonium sinds mensenheugenis een ereplaats in. Het is het kostbaarste meubelstuk. Een altaar. Ma zet het regelmatig in de was nadat ze aan de was was. Rond het huisorgel zijn de kleine luyden zichzelve pas in de waarachtige zin des woords en weten weer dat aan Zijn Zegen van Omhoog Alles Is Gelegen onder de broeders des gemenen levens.Vooral bij de gereformeerden wordt een heel geslacht van orgelminnaars, gierzwaluwekenners en elf stedentocht schaatsers opgekweekt. Gezonde Hollandsche jongens zoals u en ik. Vrouwen tellen niet mee. Mien bakgraag behoort tot het neukvee.
Ik speel nog wel eens het bekende SM spel De sadistiese slager en het blatende lammetje. Dan zit ik een geketende dame van hoge kom af in lingerie achterna met een hoog gehven rubber dolk uit de feestwinkel en moet zij voortdurend angstig Bèèèèh roepen op hoge toon zodat ze ook echt een zenuwelammetje lijkt, anders is er geen bal aan.
En voor de laag geletterde ouderen, voor wie het notenschrift te moeilijk is, geeft Johannes de Heer cijfermuziek uit voor wie nog niet tot tien kan tellen.Men legt een strook met letters en cijfers langs de toetsen, plaatst het cijferboek voor zich en na enig oefenen kan men met vier vingers reeds binnen eenkele minuten een moeizame psalm aan het orgel ontlokken die klinkt als een kerkklok van Bim Bam Beieren de koster lust geen eieren. Wat lust de koster dan? Kutspek in de pan, hahahaha!Het zijn misschien geen erg mooie klanken, die het harmonium voortbrengt. Maar bij deze miniatuur variant van het draaiorgel worden de stoere mannelijke calvinisten weer gelijk de kinderen, hetgeen de Heere Jezus zijn discipelen voor hield.De huiskamerorgeltjes beroeren de laatent tere snaren in het gemoed van de strijdbare keiharde, meedogenloze gereformeerde hufter. Weerloos geeft hij zich bij het orgel over aan zijn Heer. En dan wordt hij wonderlijk gelukkig.
‘Veilig in Jezus’ armen.’
‘Daar ruist langs de wolken een lieflijke Naam.’
‘Blijf bij mij Heer anders doet mijn hart zo’n zeer.’
De harmoniumklanken verwarmen het hart van ‘onze mensen’. Thuis bij het orgel halen ze in, wat ze tekort zijn gekomen in het gezin waar de vrouw des huizes als neukvee goed is voor de keuken en het bed of als blokfluitiste in de kerk te Meppel, waarin slechts het linkse intellec tualisme, pragmatisme, de moraaaltheologie en het verwerpe lijke humanisme regeert als doek jes voor het bloeden.En na een twee uur psalmen pompen klinkt daar de gebiedende stem van vader: ”Is de koffie al door gelopen, Ma of moet ik er weer zelf achter aan voor ik met zonden overladen mijn strot schoon kan spoelen?”Ma begrijpt de hint, knikt verheugt en spoedt zich naar de keuken waar zij haar plaats als vrouw kent achter het granieten aanrecht en laat de blikken trommel met Mariakoekjes van schrik vallen als zij vader weer eens hoort vloeken als de vurige askegel van zijn goedkope sigaar op zijn vest valt een een gat brandt dat steeds groter wordt.
(wordt vervolgd)



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.