Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
10 januari 2017, om 11:27 uur
Bekeken:
251 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
153 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Een zwart hoorn-en leesbril op zijn borst"


Jij neemt tenminste wel noga voor me mee! Jij bent geen klootzak zoals Frank. Jij trekt je eigen baan, net als Apie Prins. Jij bent een echte vent! En die internist, die lul met vingers hoef ik niet aan mijn lijf en die ouwe hoer van een van Deventer al helemaal niet. Laat die gereformeerde pik maar op zijn dun-druk zakbijbel goud op snee met duimgrepen gaan zitten kauwen of aan-zichtkaarten van mond- en voetschilders langs de deur gaan uitventen, misschien treft ie nog een eenzame weduwvrouw met haar op d’r kut als kabeltouw en als niets lukt kan ie altijd nog op zijn eigen duim gaan zitten. Heeft ie een draaistoel! Hoe gereformeerder, hoe geiler!”

De dokter was een kortademige, zware man met bloed doorlopen ogen en zag er uit alsof hij ook bloed aan zijn handen had. Een slager! Een beul van een vent! Dachau Revisited! Hij stonk naar weken lang ongewassen, antiseptiese middelen, gewicht, verantwoordelijkheid en autoriteit. Een stethoscoop bungelde uit de linkerzak van zijn witte jas. Een zwart hoorn-en leesbril op zijn borst hing werkeloos aan een rood koordje om zijn dik-ke, hoog rode speknek. Hij leek op een cartoon figuur uit een strip van Crumb. Zijn wenkbrauwen zagen er dik en zwaar uit, ze waren borstelig, alles was dik en zwaar aan hem. Hij leek nog het meest op Bluto uit de tekenfilms van Popeye. Zijn opoe spekwangen wilden van zijn gezicht afglijden, zijn natte ronde rode zuurtjeskleurlip-stickmond in verdwijnen, maar de natuur zou nooit toestaan dat wangen een eigen leven gingen leiden. Het einde zou zoek zijn. De scheppingsorde zou tot de laatste snik van alles en iedereen gehandhaafd blijven beweerden de kreationisten en zo was het goed.

Er deden geruchten de ronde dat de dokter onder zijn driedelig grijs ny-lons, een jarretelgordel, een tangaslipje, een doorkijkbustehouder en een zijden dameshemdje droeg. Frank vroeg zich wel eens af wie de eigenlijke gekken in de inrichting waren; de patiënten of de stafleden. Na het lezen van de columns van Piet Vroon had hij niet veel fiducie in de psychothe-rapeuten.

De dokter keek Medusa aan. De dokter keek Frank aan.

“Wel, wel, wel, wat een lekker weertje vandaag en het zonnetje wil ook wel”, zei hij vergenoegd en wreef in zijn handen.

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.