Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
8 januari 2017, om 18:12 uur
Bekeken:
276 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
198 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Plat gewalst en nog niet gaar!"


Ik interesseer me weer voor politiek. Sinds ik heb gelezen dat die verkreukelde blonde zeehond Brigitte Bardot op Lepen stemt, alhoewel ik veel meer op een zuidelijk tiepe val zoals die ex van Jack Nicholson, heb ik mij ondanks alles met haar visie verzoend. Even buiten Parijs woont een kommunistische burgemeester die met zijn drag line op een pension voor Senegalezen is ingereden. Omdat ze de arbeidsplaatsen van de arrebeiers bezet zouden houden. Plat gewalst en nog niet gaar! Daarbij vergeleken is het Front National of het Vlaoms belang een uiterst fatsoenlijke partij.

Ik vind Filip de Winter een man met ballen en een kek pak. En dat ze die hoofddoekies van de Islamietjes in brand willen steken; mijn zegen heb-ben ze niet, ook niet als ze d’r eerst maar wat was benzine over heen gooi-en om wat beter te branden! Dat gaat te ver!  Je moet daar uiteindelijk niet kinderachtig in wezen. Toch ben ik er allemaal mordicus op tegen! Leven en laten leven is mijn devies!

Die LePen; keurige man, goed in het pak, prima hair cut, das dubbel ge-knoopt om niet af te zakken naar een bedenkelijk nivo. Laatst reden we nog langs zijn paleis. Vader was thuis. De Tricolore wapperde vanaf de torenkamer. Teken dat hij aanwezig was. Ik woof dus even op een flik-kerige manier naar een van de vensters en ja, hoor, er werd terug ge-zwaaid met een geborduurde dames zakdoekje of was het nou een onder-broekje in de branding!

En als dat geen Omen is, want ze wisten daar via paranormale weg dat ik niet voor betonnen onderbroeken, maar zoals alle echte mannen met een stuk gezonde goesting in de broek voor exclusieve dameslingerie val met tenminste twaalf speelopeningen. En wel als een blok viel ik er voor. De fijne was, hè, daar zal ik niet ruw mee om gaan.

Genoeg voor vandaag!

 

Ondertussen zien we door de Hilton-ramen dat de lucht blauw is en de zon schijnt. Naar buiten allemaal, daar klinkt de wielewielewaal via de CD speler in Freds auto die voortdurend die gevoelige reli EO prachtsongs van Elly en Rikkert Zuiderveld uit braakt tot je er wee van wordt- een wagen sneller dan een BMW – met automatische ramen. We drinken Spa langs de Amstel waar Amsterdam nog het meest op klop klop klop eikenhout Oisterwijk lijkt en praten heel ontspannen verder.

Hij haalde z’n dochters van school en gaf ze zelf les, omdat hij het niet eens was met de manier van onderwijs geven: Verpleegde z’n onhoudba-re geesteszieke moeder net iets te lang als haar mantel verzorger ( d’r to-taal versleten bontjas viel toch al van ellende van het knaapje en een man-tel had ze al helemaal niet meer nodig om voor te zorgen want van d’r bed was ze al lang niet meer af te rotten) vier jaar lang toen zij amechtig terne-der lag, eenzijdig verlamd, beroofd van haar spraak, maar was niet te be-roerd haar even goed een zachte dood te bezorgen door een hoofdkussen hardhandig op d’r kop te drukken na een een paar theelepels rattenkruit in d’r glaasje kummel, want zich klem zuipen, mijn Godt, dat konden ze, die oorlogsgeneratie van gefingeerde ex-verzetstrijders…asociale dronken lappen en beroepshoereerders waren het, die in leven werden gehouden door een ruime toelage van Stichting 1940-1945 waar ze bij nader inzien zo van NSB-ertjes houden! Breek me de bek niet open! Zak over d’r kop!

Ik heb een dossier van een vuistdik hier liggen over enkele niet nader te noemen personen, waaronder mijzelf. Toog onlangs nog persoonlijk naar het Ministerie van Justitie om inzicht in z’n ellenlange strafblad met TBR veroordelingen op te eisen in het kader van de nieuwe openheid en de wet op de privacy (het werd hem uiteindelijk getoond in aanwezigheid van twee breed geschouderde gentlemen van de BVD met dubbele namen, een license to kill op zak, smetteloos witte paleis sokken, om de stier en nek à la Pim Fortuyn dubbel geknoopte zijden dassen de machtige schijngestal-tes geperst in scherp gesneden kostuums van Armani.

Op de achtergrond een bode erbij met een hoge rang vanwege het vele goudgalon op pak en pols en, in direkte lijn nog geparenteerd aan de op-perstalmeester van Soestdijk en mogelijk een buitenechtelijk kind van de Prins, de gelijkenis was meer dan sprekend….

En, euh… ik bedenk zojuist dat op beschaafde wijze en zachte toon praten met dergelijke Hoge Heren met hun smakelijke aan- en inhang bij tijd en wijle zeer interessant is; zo lust ik er nog wel tien! 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.