Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
7 januari 2017, om 17:32 uur
Bekeken:
220 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
145 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Het bad, van een formaat dat alleen geschikt is voor..."


De situatie alhier in de Bourgogne is october2002 binnen drie weken nu aardig op orde; er is verwarming via houtkachels (2) en enkele electrische radiatoren die via lange verlengsnoeren van de eerste verdieping naar beneden uit de diverse groepen stroom ontvangen, het bad, van een formaat dat alleen geschikt is voor een ondermaatse Franse krompotige kabouter funktioneert al vanaf den beginne, toilet spoelt vrolijk door (nieuw mee genomen uit Nederland, dus nog kakelvers van onder de toiletbril, dankzij de w.c. eend) eveneens dankzij nieuwe septic tank, de putlucht uit de gootsteen in de keuken is vrijwel geheel verdwenen en doordat Ina de muren van de keuken waar 130 jaar grauwsluier en vettige, verzuurde aanslag voor een lijkenlucht (al hoewel ik ook niet precies uit ervaring weet hoe dat ruikt) zorgde die je de keel terstond deed dicht knijpen terwijl kou de rillingen vanwege de gore roomsgele verfkleur je de griezel over de grazzel (ruggegraat) doet lopen en uit dien hoofde een amechtige, scheurende hoestbui je onmiddellijk de adem beneemt. Niet voor niets staan ze in rijen te wachten voor de deur van apotheken in Cosne en komen ze weer naar buiten mlet vullisakken vol rose, lichtgroene en lichtblauwe tabletten, soms in doordrukstrips of los in de zak geworpen.

Frankrijk op het platteland is geen ambiance voor in gevoelige, artistieke, dus per definitie ernstig gefrustreerde zielen, voorzien van twee linker-handen, die als vrijtijds filosofen al in wenen uit barsten nog voor zij een speld ter neder horen vallen op de koude vloertegels.

Je begrijpt als goed gekapte vrouw van de wereld de toestand al bij voor-baat intuuwwietief, die alhier toch geheel en al gansch anders is dan in een grote havenstad als Rotterdam, alhoewel die zwarte strakke jurkje je heel goed stond, je leeftijd in aanmerking genomen.

Zo nu en dan denk ik; het loopt hier plus minus vijftig jaar achter. En dat een Volkskrant hier vijf gulden kost is een uitbuiterij en een schande waarover ik in een aanval van colère bijkans ben gebleven. Ik lees ‘m voortaan wel uit bij de kiosk en zet ‘m dan keurig terug.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.