Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
7 januari 2017, om 17:29 uur
Bekeken:
251 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
160 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"...pakt een verchroomde heup fles Cognac uit zijn binnenzak "


Daarbij valt dan nog te denken aan de tientallen allochtone verkopers met cous cous snorren in doorzichtige, wijde harem broeken, gezeten op kleedjes die bezaaid liggen met kralenkettinkjes en lederen riemen, schoenpoetsers, frisdrankverkopers, balletje-balletje oplichters en een puffende  ijsboer, die zelf bijna gesmolten lijkt vlak naast een haringtent met een uithang bord waar op de tekst met Dol Fijne Vis de bedorven negotie aan prijst.

En ruiken dat het doet, niet te kort!

Het lijkt wel een gros ongeneeslijke geslachtszieken die onder de schimmels zitten!

Dezelfde haringtent waar Fred van der Wal drie schilderijen van geschil- derd heeft. Een van de versies is verkocht in een Parijse galerie in 1986. De twee andere zijn in zijn eigen collectie.

Waarom houden mannen zo van haring?

Omdat het naar vrouwen ruikt! Daarom! Alleen de uitjes ontbreken! De augurk kunnen we alsnog laten aanrukken.

Wat zien ik aan de boulevard? Op een witte bank boven op een duintop zit een monomaan mompelende half waanzinnige pelsjagerachtige gebogen gestalte met een bontmuts waar een beverstaart aan hangt alsof Davy Crockett weder op is gestaan aan de Hollandse kust.

Dat belooft wat! 

Hij heeft een zon gebruinde verweerde kop en lege blauwe ogen, een half-volle wisky fles in zijn hand, wachtend op iets of ie mand die niet komt. Een afbrokkelend monument van The Silver Sixties.

Hij draagt een bruin suède half lange jas met veel franje en vlekken alsof hij net van onder een tien tonner vandan komt bij het olie verversen. Zijn overhemd ziet er groezelig uit alsof het gebruikt is om als poetslap te dienen in het atelier van een etser. Om zijn aanschijn nog macaberder te maken hangt aan zijn kin een grijsgroene baard van meer dan een halve meter. Een verdwaalde hippie uit de Californië scene of een geflipte hasj door -rookte Amerikaanse ex-deserteur uit Vietnam?

Alles is welkom aan het strand.

Dat is Jack Daniels, onze plaatselijke hippie, een dol gedraaide student medicijnen, die als co-assistent een gaatje in zijn voorhoofd boorde in na-volging van Bart Huges en beweert dat alcohol noodzakelijk is om zijn binnenwerk te ontsmetten. Wat hij onder de leden heeft dat het zo ver moest komen is niet duidelijk. De fijnmazige uitslag lijkt te duiden op sy-filis.

Hij is een domineeszoon, eigenlijk van goede familie, zijn broers zijn alle-maal academici. Hij leeft zomers op het strand en haalt lege flessen op waar hij zijn kostje mee bij elkaar scharrelt. Zijn kleding wast hij een keer in de maand in zee, die altoos door klotsende wasmachine.  De zon gaat voor niets op en de maan is des nachts een lamp voor zijn voet en een licht op zijn weg. Voor de rest zuipt hij zich het schompes.

Jack drinkt Wisky bij emmers tegelijk sinds hij jaren geleden uit de Army is gedrost vlak voor hij naar Vietnam zou worden gestuurd. Hij weet van geen ophouden, die doorgestresste gast gaat maar door! Het zal wel weer een kunstenaar wezen!” beweert mijn zegsman. Hij pakt een verchroomde heup fles Cognac uit zijn binnenzak en zegt tegen mij: Jij ook een drop-pie, ouwe rukker?

Ik zeg dat het nog een beetje vroeg op de dag is. Voor vijven doe ik het meestal erg kalm aan, maar daarna… daar is Martijn een kleine jongen bij!

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.