Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
7 januari 2017, om 08:24 uur
Bekeken:
284 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
168 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Honger loont en geen dak boven je hoofd "


Een stadswijk vol gestouwd met enorme constructies van beton en glas. De pyramides van het kapitalisme. Ik walg daar van als SP stemmer! Aan de voet van die immense kantoorgebouwen en prachtige hotels waar een overnachting een ton of wat kost per nacht, stonden de bums, de hood-lums, de businessboys in hun roze strakke billenbroeken, de travestieten, de unemployed, de winos, de unhappy hookers, de aidslijders en de junk-ies. Soort zoekt soort, schreeuwden ze naar mij, dus ik liep snel door. Ik encanailleer mij liever niet met uitschot! Ook niet met links draaiende melkzure juffrouwen met suicide drang. Uit zelfhaat wil dat soort van het dak springen. 

Ze staarden je aan met holle ogen vol wanhoop van achter brandende tonnen met gevonde hout, want vriezen kan het in New York. Die zwervers deden me denken aan die tjoen van Chuck Berry No Particular Place To Go en Ring, ring goes the bell! Nou, dan weet je het wel!

Als je andermans ellende ziet weet je weer hoe goed je het met jezelf hebt getroffen. Ik wil dat filmen om thuis bij de radiatoren van de CV lekker de griezel over de grazzel voelen lopen als je al dat tinnef zich ziet verma-ken met niks en niemendal. Honger loont en geen dak boven je hoofd maakt creatief!

Ze verwarmden hun ongewassen handen boven zelfgemaakte kacheltjes van olievaten waar ze over dag met hun stinkende poten op konden drummen om een grijpstuiver op te halen. Ze bakten er smerig uitziende, kanker verwekkende, witte worsten op. Het stonk de pot uit. Het leek het meest op een zieke hondendrol in een plas menstruatie wat ze op hun bord hadden.

Je ziet wel eens van die witte drollen liggen op straat, net saucijzen, met een draadje aan elkaar verbonden. De meeste brave, goed aangepaste kerkgangers mijden dat milieu, maar ik niet. Ik gooide een handvol nickels en dimes in de groep en keek glimlachend toe hoe ze elkaar bijna uitmoordden in verbitterde twee gevechten om een munt stuk te veroveren. Concentratiekampje spelen, daar ben ik sterk in.

Mind Games. Body Talk. Face Torture! Kneden, klemmen en knijpen!

Mijn geluk is andermans ongeluk. Allemaal tegend  emuur is mijn devies. Ik ben van de klup van tien miljoen. De rest terug sturen. Toch keek ik niet op ze neer als man van de wereld. Ook niet als ze anders gekleurd waren, allhoewel ik weet dat de West Europese cultuur superieur is aan alles wat uit Verweggistan komt.

Ik ging gergeled bij die losers staan en sprak ze elke dag aan om ze het Woord des Heeren te brengen. Na drie dagen werd ik door ze aangeklampt als een buddy, hee. Er is mij daarna nog nooit iets overkomen. Geen mes in mijn rug gehad, dat krijg je alleen van fatsoenlijke, goed geklede, fijngristelijke mensen, hè. Gereformeerde gluiperdjes zijn daar sterk in. Brood en spelen is nog altijd mijn motto en Free Sex For All. Fiets um err in ter land ter zee en in de lucht. 

De Bijbel is nog steeds heel belangrijk voor mij want wat ik schilder en schrijf heeft daar alles mee te maken. Die knikkerschilderijtjes daaren- tegen heb ik naar aanleiding van Les jeux sont faits van Sartre gemaakt, dat zijn eigenlijk existentialistische kunstwerken. En zoals de Grote Ein-stein al reeds zei: God knikkert niet, Amen Gij allen tesamen! Bramenjam dus.

Zelfs de fijn griffermeerde drs. Hans, die bejaarde EO medewerker heeft na lang wikken en wegen indertijd één van mijn knikkerschilderijen gekocht, maar volgens de griffermeerde kunstenaars Hank Duvelsjas straalde de demonische ontucht zelfs uit mijn onschuldige knikkertaferelen naar de toeschouwer toe.

Hij noem de het demoniese stillevens, want knikkeren was een spel met toevalseffecten en dat behoorde tot het Rijk van den Duivel, daar kon geen rasechte calvinist met een goed geweten zich aan bezondigen.

Kans spelen, brrrrrr!!! 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.