Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
6 januari 2017, om 20:11 uur
Bekeken:
245 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
141 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Mijn scepsis ten aanzien van Christian Artists "


Zodra de overheid en de ambtenarij zich inhoudelijk met het kunstenaarschap gaat bemoeien zal onveranderlijk willekeur de boventoon voeren en worden de stokpaardjes van de beleidsfunktionarissen van stal gehaald en berg je dan maar. Als je zo oud als ik ben dan ben je immuun voor alles en iedereen, zeggen ze en ga je de raarste dingen denken over de medemens. Als ik bijvoorbeeld een lekker wijf zie, denk ik er altijd aan wat ze onder haar kleedje heeft zitten voor lekkers. Zo gaan die dingen vaak als je kunstartiest bent. Denk aan de grote Modigliani die ook stijf stond van de venerische ziekten.

Persoonlijk voel ik mij meer thuis bij de vaderlandse beeldende kunstenaars van het interbellum (Fernhout, Koch, Willink en nog enkele andere venerische armoedzaaiers of beroemde teringlijers) en de vernieuwers van de zestiger jaren dan bij de jongere generatie van de laatste dertig jaar. Het geknutsel met fotootjes en videootjes is een modieuze zaak en straks weer glad vergeten. De verzakelijking van het kunstenaarschap is mij boven-dien een gruwel. Ik zie graag de grote lijnen als geniaal artiest. Alleen Albert Heijn let op de kleintjes. Opportunisme, geslijm, behoedzame diplomatie, netwerken en vriendjes aaierij is het gevolg van deze ingeslagen heilloze weg.

Zum Kotzen dus! De WIK is trouwens een schandalige fooi van een misselijk makende ambtenarij die met de ene hand een beschamend laag bedrag uit keert en met de andere een ijzeren greep via sociale zaken op de cliënt uit oefent. Ervaringen met kunstkommissies of gesubsidieerde collegaatjes hebben sinds 1968 mijn visie inktzwart gekleurd. Ik verwacht niets van de subsidie vretende kollegaatjes of er nu een King Size C voor die cultuur staat of helemaal niets; het is mir ganz egal en dat ken merkt de integriteit van de Ware Kunstenaar waar die moralistische lul Ter Braak het altijd over had als suicide piloot! En als ik Du Perron op een foto zie in de bokshouding had ik wel eens een rondje tegen dat rijke-luiszoontje hebben willen sparren want ik had hem met liefde tot moes geslagen met zijn verwaten kunstkop.

Mijn scepsis ten aanzien van Christian Artists begin jaren ’90 was gefundeerd op de overtuiging dat ik in dat gezelschap moeiteloos en geruisloos zou worden onder gesneeuwd door de manifestatie drang van sommige niet nader te noemen talentloze dames en heren en overruled door die kunstenaars waarvan de kracht meer op het verbale vlak ligt dan op het beeldende.

En daar kan ik niks mee! Voorzichtige toenadering tot een enkele chris-telijke kollega heb ik onmiddellijk in het verleden gecanceld als er ook maar een spoor van meningsverschil, jalousie de métier of animositeit aan de horizon verscheen, want het is en blijft griffermeerd schorum of ze nou constant de bek vol hebben van de Heere Jezus die hun werk zo goed vindt of de Heere Godt die zij dienen met hun misse kunstnijverheids-produkten, het is en blijft vullis.

Ongeneeslijke Paranoia, grimmige moedwil of opzettelijk misverstand van die Fred van der Wal zeggen jullie in koor? Vertel mij wat! Alle drie natuurlijk! De volle ballenbak dus en dat is weer mooi mee genomen.

Ik heb terdege de toegezonden stukken betreffende de vereniging tegen geestelijke manipulatie gelezen. Er valt niets aan toe te voegen of aan af te doen. Jullie zijn daar zelf ook sterk in. Het Gedenkboek 2 van Christian Artists vanochtend door gelezen.

Geen opwekkende stuff. De zeer persoonlijke touch van de verslagen geeft een en ander kleur en reliëf alhoewel er een muffe zolder lucht uit op stijgt. Het is een relaas vol van de putlucht van de zelfverheerlijking van de beide auteurs.

Ik ben zelf nog al een liefhebber van autobiografiën en autobiografies ma-teriaal, maar dan moet het ook ergens over gaan, dus zodoende. De uitgeklede mens die zich laat kennen heeft mijn volle belangstelling, zelfs als hij/zij lid is van de gedeformeerde kerk. Graag wil ik veel persoonlijke feiten weten van hen die mij interesseren. Waarom? Ja, dat weet ik ook niet. Psychologiese duiding of inlegkunde is mij ten enemale vreemd van-wege het kategoriserende karakter. Hokjes denken, nee, daar houd ik mij verre van! Alleen de feiten tellen. De dood aan yin en yang en verder diep graven de symboliek uit glas in lood ramen of privé openbaringen na het gooien van een I Chingetje of een Tarotje!

Ik lees op pag. 15 in het Gedenkboek 2 onder de kop februari 1991 dat Ria te zien was in een programma op RTL-4 waarin zij samen met de ogen- schijnlijk zo maatschappelijk aanvaardbare, in dure maat pakken geklede eigenaar van de Yab Yum de programmaleider van repliek diende. Waar je maar mee aan tafel wil zitten! Ik hoop dat ze hem in het modderige bubbelbad van zijn morbide bezigheden heeft onder gedompeld en in figuurlijk opzicht hem eens stevig met een staal borstel de besmeurde varkensoren heeft gewassen. Vind deze meneer een van de meest walgelijke individuen die de beeldbuis en het straatbeeld van Amsterdam vervuilt en ben nog steeds van mening in lijn met de SGP dat het bordeelverbod weer in moet worden gevoerd. Helaas is dit partijvoorstel politiek onhaalbaar.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.