Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
30 december 2016, om 08:12 uur
Bekeken:
242 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
154 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Produkt van een zeldzaam verwekelijkte, verwende opvoeding"


Kunt U ons iets mededelen over het milieu waar Uw broer uit kwam en waar hij zich in bewoog?”

“Hij is het produkt van een zeldzaam verwekelijkte, verwende opvoeding. Het is geen wonder dat hij een flikker werd. Zijn tante naaide al van jongs af aan elke keer alle gulpen van zijn onder-broekies dicht om hem meer op een meisje te laten lijken en hij moest zijn krulletjes lang laten groeien,omdat ze dat zo schattig vond. Ze maakte fluwelen pakjes voor hem en een kabouterpak waar hij de hele dag in rond liep. Uiteraard werd hij afgekeurd voor militaire dienst. Daar hebben ze geen behoefte aan tuinkabouters, die konden de Russen niet verslaan met hun rode puntmuts-en. Hij was het prototiepe van de verwende mislukkeling van de Heemsteedse Dreef. Zoals daar zoveel van in Heemstede en Aerdenhout van rond liepen te lummelen”.

“Bent U goed bekend in die rijkeluisbuurt?”

“Ik heb er tien jaar gewoond, van 1956 tot mei 1967. Mijn leeftijdsgenoten deden niets anders dan op het autocircuit in Zandvoort of op het strand rond hangen op terrasjes in de ligstoelen om zich te laten onderhouden door rijpere dames die lagen te zonnen zonder bovenstukje van het badpak om hun verlepte,treurig neer hangende handel nog een beetje een vrolijke kleur te geven. Meestal leken ze op roodborstjes. Die wijven die daar zaten van tusen de veertig en zestig geilden op jonge jongetjes met dikke lullen in de strakke zwembroekjes. De meeste waren trouwens toch van de verkeerde kant, maar ze speelden vaak de hetero om gratis consumpties van die wijven met hun uitgezakte tieten en spataderpoten te krijgen. Of ze reden de boulevard op en neer in een sportwagen om zogenaamd meiden te versieren om zichzelf te bewijzen dat ze geen homosexu-elen waren. Veel anderen waren weer van de biclub en vraten van alle walletjes mee. Blonde Gerrie met zijn geblondeerde kop, dat vriendje van die broodmagere danseres Olga de Haas hing ook altijd rond in de een of andere strandtent”.

“Hoorde Uw broer daar soms ook bij?”

“Die hoorde nergens bij. Op de mulo stopten de ruige jongens van de school hem in de wasbak onder de kouwe kraan. Je hoorde hem tientallen meters ver in de gangen van die christelijke school gillen als een mager speenvarken. Daar lag mischien wel de kern van zijn homosexualiteit. Hij werd getreiterd. Zijn probleem was dat hij nooit ergens bij hoorde. Hij had niet geleerd om weerbaar te zijn. Hij was altijd de lul op school.

Op een gegeven moment wilde hij niet anders meer dan de lul zijn en daarom ging hij op zoek naar dominante mannen die hem als lul behandelden en hun lul in hem stompten, wanneer ze daar zin in hadden en hij vond dat nog lekker ook. En misschien was dat ook wel lekker als je niet be-ter wist. Alles went, ook een vent in je krent! Op zijn twintigste werd hij dan ook ingrijpend aan zijn reet geopereerd in het ziekenhuis aan een fistel en of die daar was gekomen doordat hij zo vaak woest in zijn reet werd genaaid door Jan en Alleman? Wie zal het zeggen? Ik ben de dokter niet! Aids bestond nog niet dus iedereen deed waar hij zin in had. Mij kwamen ze op school niet te na want ik ging helemaal door het lint als iemand maar een vinger naar mij uitstak en sloeg ze vierkant het prikkeldraad in, dan laten ze je na een paar keer wel met rust. Vanaf mijn zestiende beoefende ik judo en jiu-jitsu dus ik was een geroutineerde vechter. Later karate, fitness en bok-sen! Ik heb hem geprobeerd te helpen om een echte man te worden, maar uiteindelijk won de truttige verhomoniserende invloed van zijn tante en oma het van mij. Ik nam hem mee de stad in om op zaterdagmiddag te stappen en het ware leven te leren kennen en we gingen samen naar de tafeltennisvereniging in Heemstede. We speelden in het eerste wedstrijd team en moesten vaak naar andere clubs in Kennemerland om toernooien en wedstrijden te spelen. Dat ging heel aar-dig.We wonnen de meeste partijen. Ik dacht dat het goed voor hem zou zijn als hij onder de nor-male mensen kwam,die moesten werken voor hun geld. Het heeft niet geholpen. Het heeft uitein-delijk allemaal niets uitgemaakt”.

“Juist. Tragies. Komt wel vaker voor! Zeker ook niet in militaire dienst geweest?”

“Nee, daar werd hij voor afgekeurd op zijn ogen en meisjeachtige gedrag! Denkt U dat de dader op korte termijn gearresteerd wordt?”

“We kunnen er nog helemaal niets van zeggen. Als U ons nog eens wilt bellen dan volgt hier ons nummer. Als ik er niet ben dan kunt U zich bij mijn collega H. vervoegen. Heeft U zelf een sluitend alibi, want wij sluiten niets uit!”

“Mag ik dat even noteren? Om welke data gaat het? Ik zal ze U schriftelijk doen toe ko men, is dat goed?”

“Ja. Het was geen prettige boodschap die ik U moest brengen”.

“Ik begrijp het. Ik hoop alleen dat de dader gauw gepakt en veroordeeld wordt.”

“Wij van de Haarlemse recherche gaan ons best doen. U hoort nog!”

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.