Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
27 april 2016, om 15:52 uur
Bekeken:
276 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
164 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Het was in 1972 bij mijn tweede tentoonstelling in een...."


Het was in 1972 bij mijn tweede tentoonstelling in een Amsterdamse galerie d’art. De opening van mijn tentoonstelling van  pentekeningen, gouaches en schilderijen van nogal   sexueel geladen, controversiële onderwerpen in Galerie Olliver Darty te Amsterdam was die dag in 1971 nog maar net begonnen toen ik hem zag.

Een zware manlijke man, formeel gekleed, briljantiene in het haar dat in een uit dagende vetkuif was gekapt (bij bepaalde heren zeer getapt) hetgeen allemaal in combinatie met elkaar mijn goedkeuring met zich kon weg dragen omdat ik in de vroege seventies van de vorige eeuw al helemaal niet gediend was van dat links aktivistiese losgeslagen graatmagere spijkerbroeken van een pond broek en een ons billen, reten waar de zitbeenderen doorheen staken, lucifers dunne armpjes van het linkse schorum met een pakkie sjek van De Weduwe in de morsige kontzak-strontzak dat de laatste tijd de macht aan zich had getrokken in COC kringen (voor zover er onder de klubleden niet meer getrokken werd dan alleen aan de macht) en een invasie had veroorzaakt van slordig geklede homomannen, veelal ordinaire, zeer laag geschoolde walgelijke, aanstellerige, met hoge falsetstemmen pratende (zoals Bobber Jurka, die hangjurk van de gelijknamige galerie d’art Bobber en zonen) rel-  en gilnichten, voor namelijk afkomstig uit  de lagere gederangeerde steuntrekkers kringen uit de oude  Amsterdamse buurten.

Het was in de Amsterdamse gay community en het uitgaansleven rond het Rembrandts plein niet meer wat het geweest was.

Het zou me niet verbazen als hij de nacht met mij zou gaan doorbrengen, die dikke, zware man die eerst naar me stond te lonken en nu de stoute schoenen had aangetrokken en min of meer in mijn richting was opgeschoven.

 

“Friebie, toch! Wat moet je infatsoenlijke, gereformeerde burgerlijke vrouwtje niet van je denken als ze er achter komt waar je liever de mosterd haalt!” zei ik vermanend tegen mezelf want ik was aanvankelijk eigenlijk helemaal niets sexueels van plan geweest toen ik vanuit de hoofdstad met mijn willige, stevige, ronde,goed ingenaaide billen en drie keer uitgedouchte fluwelen bipsje op het rode fluweel van een compartiment in de eerste klasse der Nederlandse Spoorwegen naar het suffe Enschede was afgereisd.

Zo zag je maar weer als eenzame los geslagen jongen uit de grote stad dat er in de liefde helemaal niets te reguleren was.

Het overviel je gewoon en een knappe jongen die weerstand kon bieden aan een stuk heet, homosuweel mannenvlees dat in het wild rond liep en zich vroeg of laat aan mij zou aanbieden voor of na, maar mischien ook wel tijdens de opening van mijn expositie!

lk vroeg nieuwsgierig als een op de liefde zelf verliefd, loops tienermeisje aan de galeriehouder wie die intrigerende dikke man was met al zijn grijpspek, die daar voor die tekening van mij stond te droog geilen, dat zelfportret waar op ik mijzelf had afgeschil derd met een paar forse tieten met stijve tepels in een spannende,open gewerkte bustehouder.

Ik vroeg ook wat hij deed en hoe oud hij was. 

Ik had niet direkt zin in een ouwe, belegen bijstands lul in mijn tumtum.

Hij bleek de vaste huisvriend (en waarschijnlijk ook de billenmaat, daar ben ik tot nu toe nooit achter gekomen) van de galerie eigenaar en zijn toch wel aantrekkelijke echtgenote te zijn en als daaglijkse zwaar sappelende kleine homophiele neringdoende die aan alle kanten gepakt werd door de concurrentie en de belastingen een kleine konfektiefabriek met een zootje aftandse, gammele borduurrnachines te bezitten die niet zo erg goed draaiden, want ze waren doorgaans stukkend of de naald brak.

Hij kreeg het voor zijn kiezen van de konkurrentie, van zijn ex-echtgenote voor wie hij een smak alimentatie op moest hoesten en van de fiskus. Nee, het leven van een kleine homosuwele gescheiden ondernemer met een dikke pens ging meer over dorens dan over rozen.

De konkurrentie van uit het Verre Oosten op tekstielgebied zou hem uiteindelijk ook nog de das om kunnen doen, hoorde ik hem zeggen tegen een onbekende vijftiger.

Grappig! Spleet ogen die de das gingen omdoen bij een blanke konfektie fabrikant! Toch bleef het een sneue bak dat de allochtonen ekonomies het van oudsher superieure blanke ras nog eens zouden overwinnen! 

Het was gewoon vandaag de dag helemaal de omgekeerde wereld! Ze moesten  gewoon een atoombom op die zwartjoekeltjes gooien dan was het hele rassenprobleem toch met één grote klap opgelost. Waar hebben we het over?

Zeg nou zelluf. Waarvoor hadden de grote mogendheden anders de atoombom uitgevonden? Toch zeker niet om mee te gaan voetballen om de wereldcup?

Nou dan! Het was het perfecte wapen om mensenvlees mee aan te braden en ins Blaue hinein te laten verdwijnen.  


Soms kon ik van die philosophiese buien hebben die een mens zo maar over vielen zoals nu. lk kon niet al te lang bij het wereld leed blijven stil staan, want ik had natuurlijk genoeg aan mij zelf als genie en top  kunstenaar.

Ik had andere sores voor het moment aan mijn houten galnotenkop doordat ik de vorige avond weer eens stevig was doorgezakt.

De galerie eigenaar, een zwaar geparfumeerde bruin verbrande magere kaalkop met een zwoel, vettig, bedwelmend, botergeil, duur mediterraan uitgesproken flikkerig mannen parfummetje, waar bij het eerste snuifje al bij iedereen die gevoelig was voor een lekker geurtje de zuurstok stokstijf van in het gelid ging staan, zei er ook nog brutaalweg achteraan dat ik die nacht tussen hem en zijn in een leren minirok geklede uitgesproken geil uit haar ogen kijkende echtgenote met d’r natte klap  tumtummetje zou kunnen overnachten als tussenligger om een sandwich te maken of in mijn eentje bij de gevet kuifde dikke textiel boer.

Het was kiezen of delen en waar twee ruilen moet er één huilen. En dat ik na  afloop een syf had opgelopen was zo weer opgelostbij de lullensmid. Een artiest die nooit een geslachtsziekte heeft opgelopen is geen echte artiest. Neem dat van mij aan!

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.