Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
26 april 2016, om 17:57 uur
Bekeken:
295 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
171 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

" Alsof je een emmer leeg gooit! Van de frisse!"


Lang geleden, in een land hier ver vandaan, in de jaren zeventig, trof ik eens een aangenaam ogende dame met Henna gekleurde haardos, zo'n tiepe dat de houdbaarheidsdatum al lang was overschreden in de herfst van heur leven hetgeen voor mij geen bezwaar was omdat ik wist dat alles zo zijn of haar charme had. Ze was lang niet dom en afficheerde zichzelf als anarcho feministico ecologico links daaiende vrij gevochten vrouw van de wereld. Geeft niks, dacht ik, elke tijd heeft zijn eigen modes en misvattingendie korte tijd opzien baren in de journalistieke sector.

Ik vond haar slim en leuk uit zien en verder had ik geen enkel bezwaar dat zij eenentwintig jaar ouder was dan auteur dezes. Het was 1972.

Een gegeven paard kijk je ook niet in de bek en klein gebrek geen bezwaar is altijd mijn opvatting over de vrouw geeest dus het kon gewoon niet mis gaan. 

Zo lang het vlees maar schoon is en kiemvrij, want in een sief an me pief had ik ook toen al geen zin. Ik verheugde mij al bij voorbaat op een ongedwongen omgang en vrije uitwisseling van opvattingen en ideeën.

Het pakte anders uit. Ze was zo gesloten als een mossel. Haar vriendje, een of andere Fries had haar voor mij gewaarschuwd en gezegd dat ik een manipulerende nitwit was.

Ik vond dat heel knap van dat vriendje, zo’n diagnose op afstand. Niet dat ik hem ooit gesproken of ont moet had, maar dat gaf niks. Politiek links mensen hebben altijd hun oordeel klaar ook als ze ergens nog niet de ballen van af weten. Haar astrologische teken bleek Ram en daar kan een Scorpio die open staat voor diverse opvattingen en meningen zoals ik absoluut niet mee om gaan. Botsende karakters. Ships that pass in the night.

 

Haar zonnebril, hennakleurige bos haar en leuke sixties balletjes ketting herkende ik direct toen ik haar zag op het station na de treinreis van uit Nederland.

Zij verklaarde al gauw te lijden aan een steeds mindere behoeft aan sex gekoppeld aan suïcidale gedachten, die twee gaan onveranderlijk samen – zonder seks is er immers geen leven - en een gebrek aan concentratie door intensief hatsjie te roken uit een leuk, klein hasjpijpje, dat ze me liet zien had mee genomen van een reis naar Afghanistan, een begrijpelijke combinatie al deze zaken, hetgeen auteur dezes opgelucht deed adem halen omdat hij niet direct na een eerste kennis making met een dame doorgaans gelijk naar haar schaamte dorstte, je weet uiteindelijk toch niet wat je zoal kunt oplopen bij het beffen van onbekenden met poltieke opvattingen die net bepaald de mijne zijn en om direct naar een gezondheidscertificaaten een schone bef lap met een fles desinfecterend middel te vragen ging mij een station te ver, alhoewel ik verheugd was te vernemen dat zij zomer en winter als moderne vrouw naakt sliep en wel met één ontbloot been en één onbedekte arm buiten de Aabe wollen deken om van de slaap der links draaiende rechtvaardigen optimaal te genieten.

Niet van dat benauwde dus en dat is goed.

Ik nam het als reine jongeling voor kennisgeving aan, vroeg me af wat ik met één been en één naakte arm aan moest –ik vond het een minimum pakket- en keek haar verwachtingsvol aan met omfloerste blikken en dacht: lik nou gauw mijn schenen en dan naar omhoog via de benen langs de binnenkant van de dijen op weg naar het kardinale punt om een punt aan te zuigen. 

 

Het moment was daar om de goudkleurig kaarsen aan te steken, het kunstlicht te dempen en de donkerrode velours gordijnen die opgehangen waren aan koperen ringen tegen de inkijk dicht te schuiven. En toen werd het me toch nog gezellig op het moment dat ik na die intieme mededelingen duizelig bijna in haar gazelle ogen verdronk onder de glazen Pouilly Fumé, voorwaar, dat mag ik met mijne opwellende emoties die de emmer bijkans over deden lopen de lezer nog wel bekennen in een gestolen ogenblik  tussen neus en lippen door.

Haar egaal bruin verbrande huid was een lust voor het oog. Hoe de verloving van volgende week uiteindelijk toch niet door ging is wederom een geheel ander verhaal, doch dat bewaren we gewoon voor later.

Wie wat bewaart die heeft wat!

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.