Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
25 april 2016, om 00:59 uur
Bekeken:
397 keer
Aantal reacties:
1
Aantal downloads:
192 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Wikitaxis"


 

 

Welke processen maken kunstenaars intelligent?

 

Allereerst niet alles lezen wat de Wereldbibliotheken herbergen. Kennis alleen verblindt, zei mijn grootvader die professor in de metabletica is: je moet niet alles willen weten, dat lukt je nooit. Obesitas kennis maakt een mens dom, - hij valt in het water, wandelt tegen een lantaarnpaal; hij ziet de omgeving niet meer, alleen als hij moet pissen, eten en slapen. Mijn grootvader las in zijn vrije tijd flutromannetjes en detectiveboekjes. Heerlijk vond hij dat, om het verstand niet aldoor te hoeven gebruiken. Af en toe bedreef hij de liefde, zei hij, een biologische ontspanning.

 

De mens heeft de beschikking over complexe zintuigen, hersenen en een uitgebalanceerd metabolisme. Hij denkt, dat hij de baas is over al die processen – denkt dat hij de actor is, en daardoor goed kan nadenken en functioneren in het alledaagse leven. Maar dat is niet het geval.

 

Alle processen die buiten beeld blijven; onderliggende natuurlijke processen die voor het verstand en voor de wetenschap nog niet toegankelijk zijn, - en onbekend blijven, daardoor kun je eigenlijk het niet alleen over het verstandelijk denken hebben, maar moet je het ook hebben over het belevende, niet verstandelijke denken, - of dingen. Er zijn een heleboel dingen als emoties, gevoel die mijn verstand beïnvloeden zonder dat ik die ken. Met de kennis alleen, zover we die nu bezitten, kun je niet leven. Er moet ergens ook een niet-kennis, een beleving zijn, onzin die doet leven. Onbekende processen die buiten beeld blijven. Deze wisselwerking wordt cobolisme genoemd.*

 

Een term die Fred Keijzer omschrijft: Het cobolisme-voorstel maakt deel uit van een pleidooi om beter – en niet vanuit een actorperspectief – te kijken naar deze biologische vormen van cognitieve organisatie. Ooit was het aardoppervlak met alle heuvels, bergen en zeeën een vanzelfsprekend alledaags gegeven dat we accepteerden zoals het zich aandiende. Pas dankzij systematisch geologisch onderzoek werd de aard en complexiteit duidelijk van de mechanismen die dit aardoppervlak hebben gevormd. Onze alledaagse perceptuele en handelingsmogelijkheden samen met een wereld vol betekenisvolle objecten is net zo goed geen vanzelfsprekend gegeven. Het is tijd om ook daar eens beter te kijken naar de processen die ze vorm geven.

 

Ik heb een ander woord voor cobolisme en dat is TussenMens.(Zie **)

 

Kennis levert ons informatie op, maar ook onze alledaagse belevingen zijn net zo vanzelfsprekend als 1 X 1 = 2. Zonder beleving geen kennis en zonder kennis geen (nieuwe) beleving. Onderzoek naar deze wisselwerking heet cobolisme. (Zie*)

 

Je moet je verstand op geregelde tijden uitschakelen en op bepaalde momenten schakel je de beleving uit en gebruik je het verstand. Hoe men dat doet, hoe ik dat doe, heet cobolistisch gedrag. Nu ja, hoe dat precies in zijn werk gaat weet ook nog niemand. 

 

Hoe het brein precies werkt, kan niemand je uitleggen. Het blijft voorlopig bij belevend, ervaringen beschrijvingen.

 

Ik heb me altijd een ‘TussenMens’ gevoeld: tussen natuur en verstand in stuiter ik heen en weer, tussen beleving en kennis lig ik spagaat en van beide kanten is geen spoor van sympathie te bekennen. Ze stoten elkaar liever af. Alfa en Bèta, kunst en wetenschappen, twee zielen in een borst. Ze werken niet samen en willen dat ook niet. Het lijkt of ze tegennatuurlijk natuurlijk zijn. Ik accepteer dat ik een TussenMens ben. Ingeklemd tussen twee werelden, tussen beleving en kennis: beleef en denk.

 

Het woordje Ik, is een woordje dat aangeeft waar, wat en wie ik ben? Zonder het woordje ik besta ik niet. Maar, …als TussenMens ben je meer dan een ik alleen. Als TussenMens, kunstenaar, moet hij over dit enge tussengebied uitspreken; een nog niet verstandelijk, pas net ontdekt en beangstigend tussengebied. Een kleine evolutie.

 

Ik schreef een boek, een roman dat TussenMens heet. Gebaseerd op mijn levenservaringen en kennis van boeken. Gesprekken met grootvader en de geschiedenis van de kunsten. Als kunstenaar was ik al een geoefend belevingsmachine, een vat vol verbeeldingen of fantasieën, en door het lezen van neurofilosofische boeken, een fijn gespleten verstand. Van twee halven maak je geen een. Er is een nieuwe tijd aangebroken. De kunsten horen tuis in het tussengebied van beleven en kennis. De kunstenaar moet daarover zijn verantwoording afleggen.

 

Na mijn opleiding aan de Rijks academie van beeldende kunsten, begreep ik dat de beeldende kunsten op hun gat lagen. Er werd niet meer naar de natuur getekend en iedereen die tekende was een kunstenaar. (Zie Hollands Maandblad.)

 

Zo ongeveer is de tekenkust om zeep geholpen. Kunst is een oude dame volgespoten met botox. Het zompige kunstenaarsplantsoen moest eens drooggelegd worden. Sapere aude, zei grootvader. En dus zag ik wel iets in het licht van het cobolisme en probeerde mijn angsten tot bedaren te brengen door eerst veel te drinken, heel veel meisjes en uiteindelijk – hoe vreemd ook – te verhuizen naar Amerika. Nederland was een betondorp geworden, een asfaltjungle; de kunstenaars van de grote steden vlooiden elkaar en Maastricht was een grijze, grijze stad geworden.

 

Het cobolisme in mij, de Cobolistische Kunst schreeuwde als Munch op de maasbrug. De TussenMens werd geboren. Weg met die IK die denkt dat hij de regisseur is van zijn leven en welkom TussenMens.

 

Dichters stonden niet meer in hoog aanzien al verzonnen ze steeds weer mooiere zinnen; die brokkelden af op de grens van het Cobolisme. Het voegde niets toe aan de evolutie die ik heb meegemaakt. Mijn fantasie was niet meer te stuiten en ik stapte een nieuw gebied binnen dat Cobolisme heet.

 

Ik schreef grootvader dat hij zijn metabletica op zijn buik mocht schrijven. Ik bedoel hier niets seksistisch mee. De mens verandert niet de natuur, dat doet de natuur zelf.

 

Ik ben een gevoel- en verstandelijk kunstenaar, een TussenMens, die in wisselwerking met mijn objecten, de natuur, andere organismen, en door talrijke onbekende breingebieden, natuurlijke lichamelijke beïnvloedingen een tamelijk gezond, evenwichtig en prettig leven leidt, …zonder dat ik precies weet hoe.

 

Over de angst heen, is het nieuwe landschap, de TussenMens, prettiger geworden om in te leven. De angst is gesleten en de overwinning voelt als een winst om beter te kunnen overleven. Het werk van mijn bewustzijn, de biologie, stofjes, de invloeden van het buiten en van het binnen, beleving en kennis, maakte dat ik wijzer werd. De vraag kwam in mij op: Hoe vertel ik het grootvader?

 

Wat mij intelligent maakt is dat ik niet alleen aan de kant van de belevende kunsten sta, aan de kant van het beleven van alledaagse dingen alleen, maar ook boeken lees – zoals een wetenschapper – boeken over de natuur, en dat ik niet alleen van een van de oevers gebruik maak, maar van het tussengebied, om te overleven. Een tussenbeide, - om dan weer eens naar die of dan weer eens naar die andere oever over te steken: dat maakt dat ik intelligent ben. En hoe hoog mijn IQ is, dat weet ik niet.

 

Ik vertoon misschien een intelligent gedrag, maar ook een onzin gedrag. In die wisselwerking ontwikkelt een mens zich. In mijn verbeelding dan. Tussen zin en onzin staat de kunstenaar.

 

Tegenwoordig hoef je geen goede tekening naar de natuur te kunnen maken om je tekeningen in een gerenommeerd literair tijdschrift te mogen plaatsen. Maar niet goed kunnen schrijven betekent nog niet dat je tekst geplaatst wordt in een literair blad als Hollands Maandblad.

 

Ik bedoel maar: Beleving en Kennis blijft een hekelpunt. Ik ben er nog niet uit.

 

 

 

Sebago USA 2016 J.W.Robert Kruzdlo

 

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

Even bovenstaande tekst in de plagiaat checker gegooid om te controleren in hoeverre dit verhaal ‘geleend’is. Zoals ik al dacht: Ja, hoor!Bingo!….resultaat

Relevance 8: www.academia.edu
www.academia.edu/190843/Grenzen_aan_wildheid_wildernisverlangen_en...
www.academia.edu/21726433/Voorpublicatie_van_het_focusnummer_Fred...

Geplaatst op: 2016-04-25 08:42:18 uur