Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
21 april 2016, om 19:29 uur
Bekeken:
273 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
171 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Stichting "De Groepvan de Figuratieve abstractie " (deel 1)"


Stichting "De Groep van de Figuratieve abstractie " (deel 1)

 

Ik vind het bijzonder prettig deel uit te maken van deze groep bijzondere kunstenaars.

 

Stichting "De Groep van de Figuratieve abstractie " is in 2007 in het leven geroepen om een samengaan van figuratieve en abstracte kunst te bevorderen.

Eind jaren tachtig vond er een herwaardering plaats, van figuratieve kunst na een periode waarin conceptuele en minimale kunst de boven toon voerden. Er was strijd tussen figuratie en abstractie voor een deel te wijten aan een verschil van kunstbeschouwing, anderzijds was er ook gewoon een machtstrijd. Opvallend is dat een aantal kunstenaars juist de abstractie als uitgangspunt van hun werk nemen in hun figuratieve voorstelling. De Groep van de figuratieve abstractie is van mening dat de dogmatische indeling van kunstenaars die nog steeds door toonaangevende musea gehanteerd wordt een tegengewicht en een nieuwe opvatting behoeft.

 

De stichting "De Groep van de figuratieve abstractie" zou willen proberen bruggen te slaan en de informatie van kunstenaars door te geven. Zoals ook onze samenleving veel internationaler wordt vraagt ook de kunst om een universeel karakter. Het  stimuleren van deze betrekkingen, exposities en kunstenaars die in hun werk het begrip van de figuratieve abstractie laten zien en overbruggen blijkt nodig te zijn. Ook heeft de stichting als doel het werk dat uit deze beide in-

vloeden (abstractie en figuratie) voorkomt te bewaren voor de toekomst en in een museum onder te brengen.

 

De stichting is gevestigd in Museum Eddy Roos Emmaweg 50

9981 VC Uithuizen

 

Fred van der Wal: De formulering door de buitengewoon talentvolle beeldhouwer/tekenaar Eddy Roos over de relatie figuratie versus abstractie is heel wat duidelijker dan de warrige verklaring van de Rijksakademie docenten over hetzelfde onderwerp zoals die te lezen valt op Wikipedia. Ik heb na het ontmoeten van een aantal docenten en 'studenten' van de Rijksakademie tussen 1967 en 1987 afdeling vrije schilderkunst geen kunstenaars of docenten van belang ontmoet.

Ik verdenk de Rijksakademie docenten met hun flauwe kul van 'Figuratieve abstractie' van een doorzichtig stuntje om zichzelf een status toe te meten met de onzin van figuratie versus abstractie, een pseudo groep getooid met de niet echt originele naam Figuratieve abstactie uit zucht naar een publicitaire meerwaarde om zichzelf te profileren.

De Groningse Minerva academie docenten repten in hun enthousiasme over de (fictieve) Figuratieve Abstractie over de 'abstractie' in het werk van Rembrandt en andere zeventiende eeuwers.

In de zeventiende eeuw bestond het begrip abstactie niet. De schilders schilderden hetgeen zij zagen,  zonder de zwaarwichtigheid die de zogenaamde moderne kunst kenmerkt waarin kunstproducten worden gelegitimeerd met een omhaal van woorden, waarin niet alleen de Nederlanders, maar vooral de Duitsers sterk in zijn/waren als erfgenamen van de fenomeno logie.

Naar mijn smaak is de synergie van abstractie en figuratie in de vijftiger en zestiger jaren door de Engelse en Amerikaanse Pop Art  al of niet bewust min of meer in een enkel geval geslaagd.  De reactie door realistische, surrealistische en nieuwfiguratieve kunstenaars  op het dood gelopen abstracte schilderen zag ik als hoogstnoodzakelijk in 1966. Het bloedeloze abstract expressionisme van in Nederland plat pratende half geschoolde of ongeschoolde verfkliederaars  zag ik in de vroege jaren zestig als ouderwets, anti- intellectueel en een dood lopende weg.

De flatness van de Popart schilderijen, het opzettelijke gebrek aan scherptediepte en perspec- tief verzoende de figuratie met de abstractie. De decoratieve aspecten van de popart vormden een lichtvoetige reactie op het schijn conceptuele en het gespeelde serieuze van het abstract expressionisme. De Blow Up van de rasterpunten van strips en  gebruiksdrukwerken en de vlakke pseudo glossy aanpak van Tom Wesselmann tendeerden naar abstractie. Koelheid en cleanness tegenover de fake bewogenheid van het abstract expressionisme.

De verzoening tussen abstractie en figuratie komt het duidelijkst uit in de werken van Francis Bacon, waarin een abstract expressionistische schilderwijze een fotografische surrealistsich beeld suggereert.

De opmars van de realisten begon in de jaren zestigen werd gepromoot door Galerie Mokum te Amsterdam. Tot 1973 waren daar schilders vertegenwoordigd die iets te zeggen hadden. Daarna won de commercie het van de originele talenten. Potjes en pannetjes schilders als Helmantel c.s.werden belangrijk geacht door de galeriehoudster en haar opvolgers. Na 1973 was Galerie mokum van geen enkele belang meer en weg gezakt in de commercie.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.