Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
21 april 2016, om 14:51 uur
Bekeken:
300 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
213 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"...en kwam toen onverwachts terecht bij de Rijksakademie "


En toen ik dus thuis kwam ben ik zo eens gaan rond kijken, want dat doe ik uit mij zelf nooit en kwam toen onverwachts terecht bij de Rijksakademie , die waren daar toch goed bezig volgens de aangenaam ogende wederhelft van een buitengewoon vriendelijke meneer die gaarne zijn strooien zo merhoed op houdt tijdens het diner- en daar ben ik me in die Rijksakademie toen toch een ongeluk geschrokken.

Ik hoorde daar namelijk van alles: Swahili, Servies, Kroaties, Chinees en Japans en dan vooral het in progressieve kunstkringen zo geliefde Engels, want de moderne artiest denkt zo internationaal, hè, die kent geen grenzen, niet van dat bekrompen Nederlandse.

Nou, Nederlands heb ik daar die dag niet gehoord, wel een raar soort steenkolen Engels waar de do centen zich van bedienden. Het peil van het beeldend werk was bedroevend. Het was namelijk hele maal niets. Het leek de christelijke akademie te Kampen wel of het plaatselijke creativiteits centrum te Leeuwarden.

O, ja, men sjouwde af en aan met High tech Apparatuur en kostb're digitale cameras, men liep zich de benen uit 't ontuchtige kunstzinnige veneriese hol, men hing wat om elkaars nek en lebberde wat af, men nipte aan andermans lippen, niet omwille van de liefde, maar ter ere van het moment van de ene vent op de ander zijn krent, maar resultaten om over naar huis te schrijven?

Niks, Naks, Notting, Nada, mijn l*l die smaakt naar bokking,  om het internationaal te houden!

Een sfeer die men op elk creativiteitscentrum aan treft.

Wat wil je ook, een directeur die geen enkele visie heeft en met de staf klakkeloos de aanpak van

Ateliers '63 is gaan imiteren, dat moet op niets uit lopen. Ik pleit dus voor onmiddelijke opheffing van de Rijksakademie en overheveling van het budget naar Ateliers 63 waar wel zo nu en dan enkele talenten vertegenwoordigd zijn. '

Ik schaamde mij twee minuten lang beeldend kunstenaar te zijn. Niet langer. Toch dacht ik toen niet: wordt het geen tijd voor een gans ander medium? Iets met macramee, kleien, borduurwerk of figuur zagen?

Ik trok de conclusie.

Kunst was een illusie.

Het leven, daar ging het om.

Een plotseling helder inzicht diende zich aan in één van die zeldzame momenten. Zie het als een intertestinaal orgasme.

Een duidelijke Aha Erlebniss maar dan wel met een knappe ejaculatie over de gehaakte beddesprei. Jammer voor de eigenaresse dat die geleend was, maar ik kan als artiest niet met alles rekening

houden.

Als een schilderij een 60 grams ontbijtkoek van Pijnenburg is, een beeldhouwwerk een Choco prinz, dan is een tekening een gevulde koek, een akwarel een chocolade roomschuitje en een stuk grafiek een boterduimpje of een negerzoen voor de consument. Recht op de bek, dat wel. Doch laten wij het eens over mijzelf hebben. Alles wat ik nu nog teken en schilder gaat regelrecht naar mijn archief in Frankrijk met uitzondering van nog een groepstentoonstelling in sept. 2005 in Amsterdam, Galerie Mokum, na 33 jaar keer ik daar weer terug, de leeftijd van onze Heere Jezus of was het 34. Het scheelt in elk geval niet veel en waar kunnen wij ons nou beter aan spiegelen als we de E.O. mogen geloven. Ik verwacht wel dat de omstanders via een roeptoeter Hosanna in den Hoge roepen en

hunne schamele winter jassen op de grond voor mij uit spreiden als ik op mijn opgevoerde, knalrode skoeter met windscherm en grote toeter claxonerend aan kom rijden. En dat kan ik mij permitteren want wij hebben toevallig wel twee autos voor de deur staan en alles cash betaald. Voor afbetaling of hypotheken heb ik zo'n min achting, dat wilt u niet weten.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.