Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
21 april 2016, om 14:42 uur
Bekeken:
264 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
176 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"De mensen vinden zo'n donkere bril soms niet zo erg prettig..."


IK BEN NIET HELEMAAL TOTAAL UITGESCHILDERD, MAAR..IK BEN DIE SCHILDERIJENFABRIEK

HENK HELMANTEL NIET!!!

 

Jaren geleden constateerde hij al dat alles wat er met pen en penseel viel te

bereiken, door hem, als genie van den beginne, al lang bereikt was. Sindsdien is

hij dan ook definitief uitgeschilderd, maar beslist niet uitgepraat.

Wel exposeert hij nog regelmatig zijn magistrale meesterwerken uit gevoerd in

olieverf van de hoogste kwaliteit in dure galeries in de hoofdsteden van Europa.

Vanzelfsprekend niet op het platteland in Hol land, daar heeft hij alleen maar

dédain voor. Je hebt golf en je hebt boerengolf, dat mag wel zo zijn, maar je

hebt geen kunst en boerenkunst, alhoewel, als ik die doeken van Diederick K. of

de onnozele overgesubisideerde Diep Friese collegaatjes van Fria bekijk?Een

ontmoeting met de onstuitbare Fred van der Wal, die ook in Frankrijk zegt wat

hij denkt en weet wat hij zegt, maar vooral weet wat hij wil en dat is toevallig

niet niks, want voor wie niets wil gaat toch de zon op en treedt een

bijstandsuitke ring in werking.

 

De artiest met een van zijn onafscheidelijke zonnebrillen is er heel duidelijk

over.  De mensen vinden zo'n donkere bril soms niet zo erg prettig, weet U. Ik

houd er niet van als men aandringt om ?m af te zetten, maar ik ben als

goedgelovig gristenmens natuurlijk een uiterst flexibel, Bijbelvast man, vraag

maar aan hen die regelmatig om mij heen staan en uitsluitend Ja knikken. Ik kom

hier trouw ens bij U binnen met een heldere doorzichtzonnebril, zo ongeveer als

een doorkijkbeha, gekocht op een jaarmarkt buiten het toeristenseizoen te Donzy,

Frankrijk, een land streek bekend om zijn op tische in strumenten van wereldnivo.

Men slijpt hier tijdens lange, donkere winter avonden bij een olielamp de lenzen

nog voor de vuist weg met de hand met carborundumpoeder en bij hele sloten zelf

gestookte malt wisky waar een normaal mens gezeten op een eikenhouten fust na

één slok al blind van wordt. En hoe ik dan zie wil ik U wel verklappen, namelijk

als?affijn, laat ik het zwijgen er maar toe doen, acht jaar, want het is zó

ongelóóflijk! Menig huwelijk duurt toch heel wat korter! Ik zie dan na een

litertje of wat als?

 

Als een Sony Digital Camera met Night Shot?

 

Die slag is U! Als ik overdag langs het strand loop dan kijk ik met mijn

speciale Leitz optiek met night shot namelijk dwars door de schaarse dames

kleding heen, dat wil ik U nog wel even verklappen. En wat ik dan zie, daar word

ik als metroseksjuweel niet altijd even vrolijk van, dus laat ik het er meestal

maar bij zitten en hou mijn kalvinistiese jatten bij me, omdat er om te beginnen

visueel al geen eer aan te behalen valt, laat staan de rest, dat wil ik niet

eens wéten! En dan die lucht van Zwitsal die er af slaat! Als eigentijdse jonge

man prefereer ik goed geklede vrouwen, dat is heel modern, in plaats van die

naakte, kale apinnen. Zo lang de dames het rokje en bloesje aanhouden blijft het

gezellig, want wat moet ik met een paar tieten, die heb ik zelf toch al?

 

En als U des zomers monkelend over het naaktstrand loopt met Uw speciale

gekleurde bril?

 

Dat is heel merkwaardig dat U ?t aanroert, want daar zie je dan al die in

werkelijkheid ontklede mens en juist weer gekleed dankzij die inversie funktie

van de briljant geslepen glazen met cylinder. De op ticien weet wel wat ik

bedoel; de man in de straat niet. Ik doe er dus verder het zwijgen maar toe voor

de lieve vrede. Ik heb namelijk geheimhoudingsplicht opgelegd gekregen. U niet,

want U bent jour nalist, dat zou me wat, moois zijn als U zich daar op beriep,

dan hadden we elke dag een blanco krant tot de kalveren op het ijs dansen want

dan houdt echt alles op en willen we daar voor betalen? Nee, dat willen we niet,

daar bedanken wij voor.?

 

Als ik hem verzeker dat hij zijn bril mag ophouden, barst hij los:  Wat zullen

we nou beleven? Ik heb U alles zojuist nog eens uittentreure uitgelegd en enig

begrip verwacht voor mijn heldere stand punten in deze en dan krabbelt U nu

plotseling weer even hard terug? Zie ik zo bleek? Want ik sta hier en U daar! Of

is U dat niet opgevallen? Is het U dan niet bekend dat die journalisten er wat

op los liegen?

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.