Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
20 april 2016, om 06:06 uur
Bekeken:
272 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
237 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Ik heb ook wel eens een jarretelgordel bij de Hema gestolen..."


 

"Ik had er helemaal geen moeite mee.."

 

FRANK FORREST: “DIE BEHA, ONDERJURK, NYLONS, JARRETELGORDEL EN ’T OPEN GEWERKTE FRANSE SLIPJE OOK…DAARVOOR WOON JE IN DE BOURGOGNE WAAR ECHT ALLES KAN!!!”

 

Die beha, nylons, een jarretelgordel, ja... Ik had er helemaal geen moeite met het feit dat het eigenlijk kledingstukken van mijn zusje of tante en later mijn vriendinnen waren die ik aan trok en waarin ik mij af trok of liet verwennen als ik de minnares was van een manlijke, viriele, hyperpotente man...helemaal niet.

Vooral als het een gehuwde academicus was, daar kon ik niet alleen mee lezen en schrijven maar ook nog wat anders. Ik vond dat ik er recht op had dameslingerie aan te trekken, dat het bij mij hoorde. La ter droeg ik jarretelgordels, ny lons, slipjes, behas en hemdjes van mijn vaste vriendin Alice D. Dubbeldam (geen familie van Alice B. Toklas) , maar ook wel eens een rokje, pumps, een bloesje met roesjes.

Ik voelde me dan altijd heel vrij, vrouwelijk en hoerig. Ik was toen nog heel slank en had dezelfde maat als Alice, dat kwam goed uit. Het duurde nog vrij lang eer ik zelf lingerie en rokjes kocht... dat was begin jaren tachtig, maar toen ging ik ook helemaal los.

Ik heb ook wel eens een jarretelgordel bij de Hema gestolen als ik een paar pilsjes op had. Ik vond het ook niet moeilijk om de beha van mijn echtgenote te pakken als het zo uit kwam en ik verzweeg dat ook niet voor haar of voor mijn al of niet biseksuele travestie- en S.M. vrienden. Ik nam veel fotos van mijzelf in lingerie en die verborg ik voor niemand.

Mijn devies als exponent van de silver sixties is nog steeds: “let it all hang out!”

 

“Met het bepalen van mijn behamaat heb ik al helemaal weinig moeite. Ik neem altijd 80 D of 84 D. Waar die 80 voor staat weet hij net zo goed als elke moderne vrouw. Een medetravestiet zei mij wat belerend op een bijeenkomst van sadomasochostiese, biseksjuwelen lingerie travestieten dat het een kwestie van borstwijdte en rugbreedte is. Hij voelde zich klaarblijkelijk heel even een oudere tante die haar bevallige nichtje een nuttige tip gaf. En daarna pakte hij mij recht op de bek…en wat er daarna in de darkroom gebeurde kunt U wel raden! Ach, laat ik er maar over op houden want voor u het weet zit u in hetzelfde schuitje. Midden op het water, want het is heel goed met mij uit roeien te gaan, maar op het Pikmeer bij windkracht 12 bijzonder slecht kersen eten. Als u dat maar weet!”


Frank Vrijmoedt had als tiener wel een spiegel op zijn kamer maar om zichzelf optimaal in lingerie te kunnen bewonderen van boven en van onderen, ging hij naar de slaapkamer van zijn tante waar een twee en een halve meter hoge pas spiegel stond.

Hij stond er in die jaren letterlijk alleen voor. Niemand aan wie hij zich kon laten zien, niemand die hem de beves tiging gaf en die voorlopig in zijn spiegelbeeld ontbrak. De eerste keer dat hij zich op veertienjarige leeftijd uit kleedde voor een man en zijn lingerie toonde was hij zo verlegen als een zestienjarig meisje dat zich voor het eerst bloot geeft aan haar vriendje.

Het wende al gauw. En daarna wilde hij niet anders meer. The first cut is the deepest!

Echte damesschoentjes had hij ondertussen wel, van die zwarte pumps met een koket vlinder strikje op de neus! In een schoenenzaak gekocht tijdens zijn strooptocht en per Puch brommer langs dameskledingwinkels in dichtbij gelegen dorpen en steden.

 

“En dan echt elke buurt hoor, met een gedetailleerde kaart voor op de Puch, dus niet zo maar één straat bekijken en dan weer weg gassen, maar systematisch alles afwerken! Ik had toen al in de zestiger jaren panties, rokjes, jurkjes, nylons, bustehouders, slipjes, schoentjes, een balletpakje met een tutu en een paar behas van mijn vriendinnen, maar de straat op en me helemaal als vrouw verkleden kompleet met make up hoefde voor mij niet toen ik met Alice was, want die was stijl gereformeerd, die accepteerde mijn liefhebberij in dameskleding met moeite, maar beslist niet in het openbaar. Toch zat ik elke zondag in Amsterdam twee maal in de gereformeerde kerk in lingerie en dat voelde goed dan kon je helemaal weg zwijmelen. In de donkere Haarlemmer Hout liep ik rond in lingerie onder mijn jeans en overhemd en scoorde echt elke avond na tienen als ik Alice naar de trein had gebracht. 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.