Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
19 april 2016, om 08:31 uur
Bekeken:
225 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
152 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Avenue du Chagrin, het zestiende arrondissement"


Avenue du Chagrin, het zestiende arrondisse ment. Etagewoningen met zwierig geornamenteerde balkons en daklijsten, het deftige Parijs uit de vorige eeuw. De avenue van Géneral du Chagrin, symbool van vervlogen slagveldheroïek aan de Côte du Kut, is het domein van onze raskunstenaar Frank Forrest met zijn Coupe Soleil. Blonde lokjes.

Al is het wijntje zuur het blijft op tafel! Ja toch? Nou dan! 

De intercom zoemt: 'Drukt u maar op de twee of drie, als u in de lift stapt, dan komt U er wel en als U geen lezen heeft geleerd als ULO leerling gaat U het maar eens uit proberen.

Trial and error, boy!' 

Een metalen stem. De robots zullen de aarde beërven. Een liftcabine, net groot genoeg voor één persoon, zwoegt kraken en piepend omhoog.

Op het ruime trapportaal wacht opnieuw de vooroorlogse grandeur waar Frank Forrest zich in thuis voelt.Niks geen betonnen, benauwde balkonnetje met witte plestik tuin stoelen van de Blokker waar je na een week al doorheen zakt. En er wacht een beminnelijke glimlachende heer in de deuropening van het appartement.

De gevreesde, boosaardige, sombere, niets en niemand ontziende artiest van met galnoten inkt en bitterkoekjes kruimels op papier gezette artikelen was even een straatje om. 

Frank Forrest: U treft mij toevallig in een zeer goede bui. Waar heeft U het aan verdiend mag U zich wel afvragen? Ik ben nu net bezig aan een magistraal konstwerk zoals doorgaans. Meestal word ik zeer somber als ik niet schrijf of schilder en ga dan iedereen verrot schelden op het weblog, dat lucht lekker op.Ik bemoei me nauwelijks met de anderen. Enkele uitzonderingen daar gelaten. Doorgaans krijg je toch commentaar van die vermoeiende tiepes die alles beter weten als voetballiefhebber. Dat is niet het soort waar ik bij voorkeur mee om ga. Werk ik wel, dan word ik ook niet vrolijk, omdat ik bang ben dat het schilderij of artikel niet goed genoeg wordt. U ziet, er zijn zoveel redenen in het leven om somber te worden, dat is gewoon niet te begrijpen voor de familie doorsnee, daar slaat U nog van achter over als ik U dat allemaal in detail ga mede delen, dus dat doe ik maar niet.' 

Een zeldzaam goede bui.

Nee, zijn achtenzestigste verjaardag heeft daarmee niets van doen.

'U bent veel te vroeg, pas 30 october is het zo ver. Ik heb een voorspellende droom gehad tien jaar terug waarin een engel aankondigde dat ik niet ouder dan 68 zou worden. Ik vond dat natuurlijk zwaar kut en heb toen onmiddellijk aan de Allerhogste gevraagd of ie in Zijne Geoedheid nog een paar decennia bij kon doen.

Ik vroeg het heel beleefd met gebogen hoofd en d epet voor de gulp en zelfs een beetje kruiperig met de woorden van de kruidenier van vroeger: Mag het een onsje meer weez’n?

Het snoepje van de week dus, maar dat was ik al jaren zelf. Die engel hen ik gezegd gauw op te sodommieteren vanwaar ie vandaaan kwam en nooit meeer terug te komen. 

Rasartiest met icepick Vandaag, vrijdag, wordt in zijn woonhuis in de Bourgogne een tentoonstelling over leven en werk van onze ras artiest Frank Forrest geopend. Aan zijn gepubliceerde weblogs wordt extra aandacht besteed. Foto's en kaarten van expedities, die onze ras artiest zelf maakte met zijn rugzak en pikhouweel, werpen nieuw licht op het avontuur in landen, waar de zon niet onder wilde gaan of recht boven de evenaar staat. De eeuwig durende sneeuwgrens speelt ook een rol en de boom grens. En de icepick plus de klim ijzers. Het touw ook, maar dat betreft weer SM activiteiten die neet zo goed ergens op een verdieping in oud west tegenover een leuk speelpark kunnen worden uitgevoerd. 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.