Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
18 april 2016, om 09:27 uur
Bekeken:
255 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
148 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Catherine M. speelde in op de behoefte van de aristokratie (1)"


In de pre/christelijke oude religies kende men geen duivel of satan zoals in de Joodse en christelijke godsdienst wordt beleden.

Sommige auteurs beweren dit inderdaad. Zij zeggen dat de christelijke kerk eenvoudigweg per dekreet verklaarde dat tovenarij behoorde tot het rijk van de Satan.

Satanisme in zijn extreme vorm is iets anders dan de witte magie, maar beiden werden over een kam geschoren, dat is bekend.

Ook in okkulte leringen, die elkaar vaak tegen spreken, zijn nuance verschillen alhoewel zij ten diepste allen anti christelijk zijn volgens veel auteurs en dus de duivel als vader hebben. Waarvan akte.

Wij kunnen ons afvragen of de ontaarde mis praktijken van de roomse kerk niet leidde tot het instellen van de Zwarte Mis der Satanisten waarbij het levende altaar een jonge aantrekkelijke naakte vrouw was.

De kultus van het vlees.

Het was de sexueel geperveteerde aristokraat die een religie ontwierp die als basis de atavistiese rites van groepssex legitimeerden gekoppeld aan een afschuw voor de roomse kerk. Sex als geperveteerde sublimeren van het celibaat.

Veelzeggend is dat in het Vatikaan door hoge geestelijke satans aanbiding wordt beoefend en via oude zwart magiese rituelen de duivel schijnt te worden op geroepen.

Het satanisme werd een fysieke uiting van de aristokratie om haar minachting voor de kerk vorm te geven.

Voor de jongeren van vandaag is satanis me een onderdeel van de popkultuur en een uiting van rebellie tegen de gezapige vertegen woordigers van de oudere gevestigde orde die boven hen gesteld is en bepaalt wat goed en kwaad is, heilig en onheilig zedelijk en onzedelijk.

 

Catherine Montvoisin speelde in op de behoefte van de aristokratie aan geheime en sensuele sataniese rituelen, gekoppeld aan een vrije sexuele moraal.

Lavoisin is eveneens een uitstekend voorbeeld van de tovenares als priesteres van een oude bijna vergeten religie die weerkeert als aan bidster van de Satan.

In 1658, Catherine Deshayes, een voormalige straatmeid, die op de bonnefooi leefde, huwde Antoine Montvoisin,een vriendelijke leegloper. Catherine voorspelde de toekomst als beroep en had een vaste klanten kring, die had ervaren dat vele profetiese uitspraken van Catherine bewaarheid werden.

Tevens was zij werkzaam als vroedvrouw, schoonheidsspecialiste en kruidenvrouwtje.

De handige jongedame beweerde dat zij het recept had voor een elixir dat een mens 160 jaar deed leven. Naast haar levens verlengende elixirs had Catherine een geheime voorraad van gevaarlijke stoffen en vergift en die genoeg was om de halve bevolking van Parijs uit te roeien als zij haar flesjes allemaal tegelijk had geleegd in de Seine, maar zo was Catherine helemaal niet, die hield het graag voor zichzelf.

Toen La Voisin poogde haar door God gegeven talenten van waarzeg gerij uit te breiden met astrologie en handleeskunde, kwam zij in aan varing met de kerk, waarvan de inquisiteurs in 1660 alert waren wat betreft stervelingen die claimden hun bovennatuurlijke talenten van de Satan te hebben gekregen.

Verbazingwekkend genoeg slaagde de attraktieve jongedame met haar stralende ogen een geleerd tribunaal dat bestond uit de Vicaris Generaal en verscheidene geleerden in de theologie van de Sorbonne er van te overtuigen dat haar houding ten opzichte van de astrologie en de okkul te kunsten acceptabel was voor de leer van de kerk.

Als dat proces honderd jaar eerder had plaats gevonden dan was Cathe rine op de pijnbank van de inquisitie terecht gekomen en op de brand stapel geeindigd, maar in het midden van de zestiende eeuw was de macht van de inquisitie al lang afgenomen.

In elk geval mocht zij haar okkulte praktijken voort zetten met de zegen van de kerk.

Het incorporeren van elementen van andere religies is nog steeds een standaardpatroon in de rooms katholieke leer.

 

La Voisin ontving haar klanten in een half donkere kamer waar zij ponti fikaal gekleed zat in een jurk met hermelijn afgezoomd waarop twee honderd adelaars waren geborduurd met gouddraad op paars fluweel. Als een gravin haar saaie echtgenoot goed zat was en zij niet meer aan haar sexuele trekken kwam dan verschafte zij haar een flesje met een vloeistof die door het eten werd gemengd en waardoor de graaf zeker de volgende dag niet meer  zou aanschouwen.

Als een zakenman zijn winst wilde doen toenemen werd hem bevolen een plaats waar geheime rituelen voor Satan werden uitgevoerd te be zoeken en een zak goud op het naakte levende altaar, de k*t van een mooie vrouw te leggen voordat hij de satanskerk verliet.

Het levend altaar was bijna altijd een vertegenwoordigster van  de adel, die niet veel om handen had of als plaats vervangende dienst door een edelvrouwe die niet genoeg goud had afgedragen voor het verschafte vergif om haar echtgenoot om te brengen.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.