Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
15 april 2016, om 09:55 uur
Bekeken:
256 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
206 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Het is voor namelijk laf, verschaald bier wat meneer schenkt..."


Laat ik eens als eenvoudige ongeschoolde lezer een niet nader te noemen weblog van een niet nader te noemen weblogger van een niet nader te noemen website die mij regelmatig lastig valt met niet nader te omschrijven , onjuist geleuter en uit zijn niet nader te omschrijven ongewassen dikke duim gezogen mededelingen tav mijn leven en werken als kunst genie, eens onder de kristalzuivere loep nemen van mijn ongeëvenaarde, paranoïde-krities-analyties morfologisch pathologisch anatomisch beoordelingsvermogen met als onderliggende basis èn uitgangspunt mijn zeldzaam hoge intelligentie, inovatieve tekenstijl en encyclopedische kennis van het kunstenaarsplantsoen en de kunsthistroie vanaf de 16-e eeuw. Ja, lezers, dat is niet niks, dat moet ik wel toegeven op dne late avond

Je vraagt je af wat de achtergrond van deze door mij te beoordelen weblogger zou kunnen zijn. Geen idee. Ik ken ‘m niet en wil ‘m niet kennen, net zo min als ik zijn vriendjes en vriendinnetjes wil sspreken of ontmoeten. Ja, lezers dat kun je zo hebben, hè.
Laat ik dicht bij huis blijven.
De gebrekkige taalvoering van de door mij bedoelde niet nader omschreven weblogger doet het ergste vrezen. De jaloezie en frustraties zijnerzijds blijken nu al geruime tijd evident, doch niet onrustbarend. Het houddt hem van de straat, naaar ik vermoed.
Het is voor namelijk laf, verschaald bier wat meneer schenkt. Ooit bood hij mij eens aan een “borrel” met hem te komen drinken. Ik drink nooit borrels met hen die mij niet goed gezind zijn. Hoogstwaarschijnlijk zou hij trachten mij te vergiftigen.
Helaas is ons het verloop van de maatschappelijke carrière van deze kwant ons niet bekend.
Wie hij is weten wij niet en zullen wij nooit weten.
Deelwoorden die met een d dienen te worden geschreven kalkte hij neer met een t, hetgeen genoeg zegt .
Via een proxyserver waarin hij anoniem meende zijn beledigingen te kunnen ventileren verraadde de man zichzelf. De simpele spuitgast.
Mogelijk een Fierljeppende Fries tiepe Fryslan Boppe met petje verkeerd van de kale, koude grond of de zompige, vette klei, maar zeker geen zinderende zandhaas van de Veluwe of een kaninefaat van de door mij gehate Kennemer Kliek, tiepes met designbrillen, zojuist ontsnapt aan de dubbelloops van de dolende duinwachter in de Kennemer Duinen.

Naar aanleiding van mijn weblog parafraseerde onze mij totaal onbekende, anonieme web logger mijn bijdrage met

Het Blogbare (Stil) Leven van een Bloody BloedBlogger & Bloedgabber Fred van der Wal

Bloody Bloedblogger: Volgde hij ooit het leven van een geniale Blogger als onze alom befaamde ku(ns)tartiest Fred van der Wal? Jawel, lezer en –es,maar kleurde dat vooral in met voorvallen uit zijn eigen onbeduiden de leven, een geval van projectie naar ik vermoed. Hij ontkrachtte de boude uitingen van de een of andere onbenullige ex-rijks akademie kladschilder uut het Zuuden des lands, die van alles aan elkaar fantaseerde.
Een Joker inzetten wilde hij nog wel? Welk één durf. Ongehoord hoor voor onze Friese schudjaskampioen.

Baggerblogger snorkt: Liegen en bedriegen was zijn aard, dat wist hij zelf ook wel. Op een ‘slechte jeugd’ kon hij het ook niet meer gooien. In het Dagelijkse Overbodige Niksnut Menu prikken mensen dwars door hem heen. Hij was dan ook timide in gezelschap.

Bloody Bloedblogger: Maanden lang poog de deze kritikaster aan te tonen dat het bekentenisproza van weblogs van mij als omstreden, geniale kunstenaar op misvat tingen, jokkernijtjes en onjuistheden berust te. Aantonen kon hij niets. Doorgaans was hij half of niet geïnformeerd. Wat betreft het auteursrecht kletste hij maar wat uit zijn nek.
Zijn medestanders, eveneens academisch geschoold, pensionados of vrijgestelden, papegaaiden hem gaarne na, zoals het gaat onder verlichte academici, die gelijk apen samen hurken op de rots van het conformis me, opportunisme en arrogantie.
Zij verwarren dat met collegialiteit.
Een uitgeloofde beloning door mij om ook maar één titel of jota aan te tonen die onwaar zou zijn wat mijn curriculum vitae betrof werd nooit beantwoord en zo bleef het vervolgens merk waardig stil onder hem en zijn bentgenoten.
Als non-embedded onbezoldigd beroeps werkeloze vrijetijds investigative journalist kon hij zijn falende pogingen eigenlijk wel onderschrijven met de beroemde One Liner van de Grote Bob Dylan; there’s no success like failure and failure ’s no succes at all. Nou, daar kon hij nog eens over mee pra ten!

Baggerblogger snorkt : Maar innerlijk woede was er altijd, als een vat brand bier van de TV reclame. Het was zijn karakter. Als hij dan weer achter zijn toetsenbord zat, dan *STOEMPTE* hij de hele wereld aan gort!

Bloody Bloedblogger: Friezismen maken mij altijd zó aan het lachen. Friezen overig ens niet. Het Friese fantasieloze landschap ook al niet.
En waarom niet meneer van der Wal?
Dat is heel eenvoudig; Friezen hebben geen humor. Het landschap is saai en voorspel baar. In de jaren zestig las ik eens een doctoraal scriptie over de samenhang tussen landschap en karakter. De Friezen kwamen er slecht af.
Na Zwolle in de trein begint de ellende doorgaans, de rauwe keelklanken van de Friese treinreizigers scheuren door de compartimenten als een slijpschijf door gewapend beton. Breed uitgebouwde beppes kwaken er lustig op los over interessante familiezaken; hondje dood, vader dood, moeder dood, hondje aan de kanker, klein kinderen aan de drugs. Wie Friesland binnen rijdt waant zich al kilometers ver in het grauwe industriegebied van Duitsland.
Friezen? Het zijn niet meer dan derivaten van moffen die melk drinken!

Baggerblogger snorkt: Met name de Kunstwereld, want daar had hij tenslotte verstand van, want geen vak geleerd, en je moest wat. Niet dat hij zelf ook maar ooit iets echt noemenswaardig had gepresteerd op het artistieke vlak, maar ja zo’n Linkse Overheid destijds had ‘m uit de goot ge houden. En met een mening over alles, kan je soms niet al les zeggen. Vond ie zelf ook wel.

Bloody Bloedblogger: Academici, zelfs als zij niet al te productief zijn in het arbeids bestel, hebben een aangeboren / cq aangeleerde minachting voor beeldende kunstenaars. Academici met een duidelijke voorkeur voor de opvattingen van anti intellectuelen van de PVV, VVD en CDA balken graag mee in het populistische koor tje. De gefrustreerde rancunelijers arre beiers mentaliteit ten top.
Veel academici lijken merkwaardig genoeg gefascineerd door de kunstwereld.
Dáár zou het te halen zijn!
Wat?
Sex, spanning, sensatie, druks en rokkenrol! Dat kenden ze wel uit hun tijd in het corps bij het plompzakken met loopse studentes op het biljart met de speciale keu.

Baggerblogger snorkt : Apparaten vond ie altijd wel mooi, en met gereedschap was ie altijd wel handig geweest. Een hekje timmeren kon ie wel. Achteraf dacht ie ook wel eens: timmerman was wellicht beter geweest….

Bloody Bloedblogger: Kritikaster denkt dat hij voor anderen kan denken. En realiseert zich niet; beter een timmerman dan een werkeloze academicus in een rijtjeshuis.

Baggerblogger snorkt : Door zijn interesse in techniek was er ook al snel een computer in huis, toen deze in opmars kwamen. Eigenlijk had ie er de ballen verstand van, dus als het ‘stuk’ ging kocht ie gewoon een nieuwe.
Hij gebruikte ze voor zijn dagboeken, om zijn leven betekenis te geven, want als het op papier staat, dan is het er, de eigen betekenis. Het was ‘m nog nooit gelukt met kwast en doek.
Wat was hij als een kind zo blij, dat het fenomeen ‘bloggen’ begon….
Sociale Media?
Ze kunnen me ALLEMAAL DE POT OP, werd zijn online credo….

Reacties van lezers:

Baggerblogger YYY zegt:

Het leven van een eenzaam en onbegrepen Kunstemaker gaat niet over rozengeur …..
ik zou de goede man bijna een naam kunnen geven ……

Baggerblogger ZZZ zegt:

Tja, de ware aard verloochent zich niet…de grote bek van deze beschreven blogger is dan ook gebleven…

Baggerblogger XXX zegt:

@ Grappig, hoewel jouw bijdrage naar mijn weten pure fictie is menen enkelen in de reactiedraad te denken dat het om een bestaand webloggertje gaat die als een coprolalistische artist lalt en bralt en vrijwel dagelijks als hoogbejaarde Jan Cremer epigoon voor een bijna lege zaal confabu lerend om aandacht schreeuwt.
Maar ook dat is natuurlijk fictie, want het is niet voorstelbaar dat zo iemand in werkelijkheid kan bestaan.
Toch?
Fred van der Wal: 
Als het niet zo treurig was zou een potsenmaker er een leuke sketch van kunnen maken voor tussen de schuifdeuren met Oud Jaar. Een mooie tijd om later te worden.


 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.