Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
13 april 2016, om 22:39 uur
Bekeken:
309 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
172 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Ik denk wel eens dat ik als huisvrouw niet alleen sadistsche..."


Ik denk wel eens dat ik als huisvrouw niet alleen sadistische, maar vooral onder drukte sadomasochistische impulsen heb, zoals iedere geknechte huisvrouw en daar heeft de crisis ook alles mee te maken.
Het was op een avond dat we wel drie flessen zelf gemaakte appelbessenwijn op hadden, dus allebei stomdronken en ik neuriede steeds maar “I’m in the mood for love” en “Honey don’t” van Carl Perkins, dat was toen een tophit.
Of was het “Pistol Packin’Mamma”?
Ik keek eens goed naar die befsnor van Hendrick en dat grote domme, boerse hoofd van die gereformeerde aardappel en dacht van: “Gotsalmetruttenbollen, als ik daar nog dertig jaar tegen aan moet kijken ga ik nog liever vandaag aan het gas in plaats van aan de bonte was”.
Toen kwam er een duivelse gedachte in mij op als gristenvrouw en heb ik een heftige total mind-fuck gedaan onder invloed van de drank: ik liet hem geloven dat ik bij hem weg zou gaan, om met mijn hartsvriendin verder te gaan als biseksjuweel duootje.
Ik speelde het zo koel als een komkommer.
Ik zei ook nog: Liever gekust door een wijf als een draak, dan gevingerd door jou als kapitein haak, want zo voelde het vaak aan mijn intiem.
Alsof er een mes door mijn zachte boterbabbelaar sneed en dat was nergens voor nodig want ik ben als huisvrouw geen kaatje de weduwvrouw, met haar op d’r k*t als kabeltouw, tieten als een juttepeer en geil in de broek als wagensmeer en dat weet Hendrick best dat ie niet snel weer een tiepe zoals ik ben zal kunnen scoren met de natste perzik van heel Europa, dat zei mijn ouwe opa ook altijd toen ik nog een tiener was en met zijn klamme jat met die door de nicotine vergeelde vingers en rouwranden aan zijn nagels mijn slipje in ging bij tijd en wijle terwijl hij vrees’lijk begon te kwijlen.

Ouwe mannen zijn vieze mannen anders waren ze nooit zo oud geworden, want vies is lekker.
De bedoeling van de mind-fuck was om Hendrick zich wanhopig te doen voelen, hem te laten voelen dat hij zonder mij niks is, niet meer dan een ruige deurmat waar ik met mijn high heels over heen wals als een ware Walzing Mathilda.
Hij huilde, jammerde, snikte het uit, knielde voor mij en omvaamde mijn dijen.
Hij was totaal wanhopig.
Hij voelde een diepe angst om de afgrond te worden ingegooid, de bodemloze put waarin de ongelovigen na hun dood zullen worden gekwakt door de Heire der Heirscharen als zij Zijn Zoon niet hebben geaccepteerd en helemaal nat gaan.
Ik wilde hem als een onderdanige slaaf laten smeken, snikken en snokken – hij had me ooit verteld in zijn halfslaap dat hij graag een keer zover gebracht wilde worden op de rnd van het toelaatbare door een vrouw, hij noemde dat doodsangst therapie – en het is me gelukt hoor.
En achteraf was hij me dan ook dankbaar als een onderdanige hond. Ik had hem op rails gezet van een roller coaster aan geestelijke en sexuele folteringen.
En daar heb je dan een punt bereikt van waar geen terugkeer meer mogelijk is.


(wordt vervolgd)

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.