Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
8 april 2016, om 15:32 uur
Bekeken:
258 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
176 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Waar u nu bent bevindt u zich in mijn eminent gezelschap!"


IK HEB MIJN 50 JARIG JUBILEUM ALS KUNSTENAAR AL ACHTER DE RUG


Fred van der Wal schuift naar voren op zijn fauteuil en kijkt ons indringend aan. ‘Waar u nu bent bevindt u zich in mijn eminent gezelschap, dus u boft maar als gezegende onder de vrouwen die van vrouwen houwen, mag ik u daar even op wijzen? U weet toch zeker wel wat de Heilige Schrift zegt over vrouwen die heur natuurlijke way of lif verlaten om zich in elkander te vermeien? Mag ik dat even aanhalen? De heteroseksjuwelen manier van omgaan en d epuur gristelijke levenswijze blijft toch uiteindelijk de meest gezonde want voor je het weet heb je een aid aan je reets en een ebola an je hola. Willen we dat? Nee, dat willen we helemaal niet...Mag ik u daar even op wijzen. 

Ja? Mag dat? Okee, alles kits, dan zijn wij nu On Speakin’ Terms en kunnen voorlopig verder met elkaar!

Ik hoef u verder niets uit te leggen want ik zie aan de bedremmelde uitdrukking op uw gelaat dat u mij vat! Gezichten spreken boekdelen en gekrulde haren gekrulde zinnen, gekruld van buiten gekruld van binnen.

Jawel, dat kunnen weinigen u na zeggen!

Ik groeide dan ook op in Amsterdam zuid, Concertgebouwbuurt. Palestrinastraat 4 huis, vlak bij het Vondelpark. Een sjieke buurt vol beschaafde, vermogende mensen uit de upper middle class. Beschaafde mensen ook. Tegenover ons woonde mevrouw Coorengel en naast ons een mevrouw die haar eerste man had vergiftigd. Aan de overkant een ex-blokhoofd van de NSB. Als hij de RK kerk en de Jacob Obrecht straat passeerde nam hij zijn hoed af. Kleurrijke tiepes. Nou u!’ 


De sociëteit Arti et Amicitiae waar wij ons bevinden met onze ras kunstenaar is een ambiance waar hij al sinds 1972 komt. Een toepasselijke plek om te relaxen in de drukke hoofdstad. Voor een krats geniet je er van drank en spijzen zoals laatst nog met oudste dochter Misja.

Gezopen als apen vanaf half twee en des avonds een fijne biefstuk en goede huiswijn, totale rekening slechts 107 euro. Kom er maar eens om. De artiest verblijft met zijn dochter bij voorkeur in de rookzaal waar het zo lekker uitdampen is en de fine fleur van Arti zich ophoudt. Fijne mensen.
Onze hoog begaafde krasse kunstenaar - Fred van der Wal- is nog steeds daaglijks bezig aan zijn boeken en schilderijen.

Zullen zijn recente werken al zijn overig werk overbodig maken?

Onze vraag lijkt hem te beledigen. Achter de donkere brillenglazen van zijn zonnebril lijkt zijn blik zich terstond te verstarren. Hij trekt de mondhoeken omlaag in de befaamde omgekeerde hoefijzerbek stand. De stiff upper lip spreekt verder voor zich.
‘Mijn boeken spreken voor zichzelf, alhoewel ze niet geschreven zijn voor de eerste de beste boeren- lul. Mijn kunstenaarsloopbaan is nog niet ten einde.

Ik ben bezig met uitbrengen van catalogi en er komen bundels met een gedeelte van mijn corres-pondentie alhoewel heel veel verloren is gegaan.

Wel zal ik het op een gegeven ogenblik allemaal welletjes vinden om de dag niet langer door te gaan brengen in de Yab Yum, maar eerder de ganse dag vertoeven in een Grandma Moses Ole Rockin’Chair achter de geraniums, loerend naar opwaaiende zomerjurken en zo, zoals elke geile grijsaard.


Nieuw werk is er met de regelmaat van de klok dan wel verschenen, maar eenmans exposities in Nederland zijn uitgebleven dankzij een gesloten front van galeries en musea die en masse tegen Fred van der Wal  zich opstellen.
In werkelijkheid kreeg de kunstenaar meer invitaties van buitenlandse galeries dan van uit het benauwde Hollandse linksdraaiend melkzure neo-marxisties gekleurde klootjesvolk in het onvolprezen kunstenaarsplantsoen.

Het terugtrekken uit de kunstenaaar sien is in 1976 begonnen, weet de artiest zich nog te herinneren. Hij is daar heel duidelijk over.

'Ik bemerkte met wat voor een onbetrouwbaar, gluiperig, achterbaks, doorgans gedrogeerd immoreel zootje ik mij had ingelaten. Alle kunstartiesten heb ik toen de deur uit getrapt en sindsdien is het mij steeds beter vergaan.

Ik geloof en daarom zing ik en heb al jaren niet meer de behoefte om mijn gezicht te laten zien bij artistieke festiviteiten, boekenballen of andere artistieke frivoliteiten van likmereet. Toch ben ik een groot sigarenroker voor het Aangezicht des Heeren, want waar rook is daar is altoos ook vuur. In de loop der decennia is mijn werk wijd en zijd verspreid, zodanig dat ik al lang afzie van een overzichts tentoonstelling.

Het zou te veel werk zijn alles bij elkaar te brengen uit Engeland, Frankrijk, Holland, Duitsland, Austra-lië en de VS. Misschien dat de met publiciteit gepaard gaande ijdeheden van zo’n tentoonstelling anderen bevalt en ook broodnodig is voor hun onbenullige egootjes; ik ben daarentegen als unver-froren genie elke ijdelheid reeds lang ontstegen.

Bevestiging van mijn kunstenaarschap van welke hotemetoot dan ook heb ik niet nodig. Het zal me aan mijn reet roesten watmen van mij denkt of vindt.

Onlangs liet een landelijke uitgever van kunstboeken mij een week wachten bij een mail uitwisseling op antwoord. Nou, dan is het meteen bekeken en denk ik van ‘kikker gaat fietsen en laat hem maar fietsen ook’. In het grote verzet met mijn pink pedal pushers. Weg wezen en doorgassen dus!
Een gans leven al laat ik mij aan niemand in het kunstenaarsplantsoen ook maar iets gelegen liggen. Dat is uniek en geeft mijn optimistische onbuigzame karakter goed weer, want wat een Fred van der Wal doet, dat doet hij goed.

Begin 2000 verliet ik Nederland om mij in de Bourgogne te vestigen. Welk een andere ambiance dan het Friese.

Nee, van die stap heb ik geen moment spijt gekregen!

De reden?

Er heeft me een enorme gelijkschakeling in de geseculariseerde links gerichte Goddeloze samenleving voor gedaan, waarbij de import zwarte medemens heilig is en de blanke Sinterklaas een goedheilig man die de Zwarte Piet van onderen uit de zak krijgt toegespeeld. Het is allemaal uitgekomen wat ik al lang dacht. Het zwartste scenario heeft zich waar gemaakt in de moerasdelta die Nederland uiteindelijk toch is. En dat doet deze raskunstenaar  niet echt veel plezier.
Ik wil netals de grote Schriftsteller Paulus een iegelijk uitnemender achten dan mijzelve, maar hij/zij moet dan wel mij eerst even bewijzen dat het ook terecht is. 

De vaderlander is ontzettend gevoelig voor huilerig sentiment en week in het verzet, dat zijn de makkes van een transitoland.

Een doorvoer haven. Gebrek aan zelfrespect voor historische waarden. Een ontkenning van extreem links van eigen nationale identiteit. Ik walg van die houding….We moesten maar eens lessen trekken uit het Oude Testament. Als de Joden zich afwendden van Jahwe ging het mis. Vielen ze bij bosjes. Een land dat de God van de Bijbel vergeet gaat ten onder. Die les kunnen we trekken, folks!



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.