Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Fantasy
Geplaatst:
4 augustus 2014, om 19:44 uur
Bekeken:
498 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
208 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"De heksenboom"


HOOFDSTUK 1

  •    Het heksenbos

Het was een mooie herfstavond. Verveeld zat het groepje van afdeling F bij elkaar, tot er iemand op het idee kwam om een wandeling te maken. Met zessen trokken we er op uit. Frans…Riet…Ans…Paul…Nelleke. En broeder Jos. “”Ja, Jos wist wel wat goed voor ons was. Wij moesten immers beter worden, en , en hadden de buitenlucht en ontspanning hard nodig. Welke kant op? Vroeg Ans”” Jos stelde voor naar het sprookjesbos te gaan, maar dan moesten we eerst door het heksenbos. We zouden goed oppassen en bij elkaar blijven. De boze heks mocht ons vooral niet zien, die had nooit iets goeds in zin. Vorige maand heeft ze Annie doen verdwijnen. Annie was altijd eigenwijs, en ondanks alle waarschuwingen ging ze toch naar het heksenbos. Haar nieuwsgierigheid werd fataal. De boze heks heef Annie meegenomen, en we zagen haar nooit meer terug. Dat mocht niet weer gebeuren, dus…oppassen’. Hoe dichter we  het bos naderde ,hoe zachter wij begonnen te fluisteren, Paul hield Riet goed vast. Ans anders toch wel flink, bleef nu dicht bij Frans. Jos zei tegen Nelleke,! Blijf dicht bij mij, en houd mij goed vast, De bospaadjes werden steeds smaller. Soms moesten we achter elkaar lopen,.Sssst… Horen jullie ook wat? Bevend van angst stonden we doodstil bij elkaar. Daar fluisterde Nelleke. Allen keken verschrikt naar een paar vuurogen, Die zijn van die grote zwarte kater, dus…zijn we dicht bij de holle boom, zei Paul Kunnen we geen andere weg nemen? Vroeg Riet verschrikt. Nee, zei Ans, dan loop je recht in het moeras. Even werd het doodstil. Hoe laat zou het zijn? Vroeg Frans. Geen idee zei Paul en we kunnen geen licht maken, anders zijn we meteen verloren. De heks zou dat van de verte al kunnen zien. Hadden we maar gezegt ,waar we naar toe gingen. Henk zou wel erg ongerust zijn, Ja!, “Ze zullen ons nu we missen, Zei Frans! Hoe zal dit aflopen?

 

HOOFDSTUK 2

  • Op afdeling F

Inderdaad werd de vermissing ontdekt. Henk en Wilgerd probeerden de groep rustig te houden. Ze hadden allen mee helpen zoeken, maar geen spoor gevonden. Verslagen zaten ze nu bijeen. Als er maar niets ernstigs gebeurt is. De nacht verpleging Frank was er al. Ze hadden allang terug moeten zijn. We moeten dokter Ditmars en dokter van Kouwenhoven al vast waarschuwen, en ons op het ergste voor bereiden. De telefoon rinkelde, hoopvol keken ze naar het kantoor. Niets.. Wilgerd en Henk deden alle moeite om de groep naar bed te krijgen. We kunnen toch niet slapen, zei Gerda, want ik zie steeds het lege bed van Riet. We kunnen nu toch niets ondernemen zei Frank. We moeten wachten tot het licht is. Ze zagen nu toch wel in dat het onmogelijk en gevaarlijk was, om in de nacht te gaan zoeken. Toen na tien minuten alles rustig was, ze Henk tegen Frank, Ik maak mij nu toch wel zorgen, en vrees het ergste. Dek je dat ze naar het heksenbos zijn? Ja; anders waren ze allang terug, en wij hebben overal gezocht. Jos zal toch wel wijzer wezen dat??..Maar dat Jos wel zo dom was, zou gouw genoeg blijken.

HOOFDSTUK 3

  • Jos verdwijning 

Jongens, ik vertrouw het niets, zei Riet .Ze wist niet dat het gevaar zo dichtbij was. Och, kijk eens, wat een mooie steen, wat een glans straalt hij af zei Jos. Hij bukte om de steen op te rapen. Nee,! Niet doen, riep Nelleke verschrikt. Maar het was al te laat.  Toen Jos de steen op raapte, kwam er ineens een helblauw licht, en duizende sterretjes, toen was het voor bij. Wa… wa… was dddat? stotterde Ans, wiens hart zo klopte alsof het leek dat de boze heks met een houten been rond liep. Weet ik niet! Zei Paul, die zich ook rot geschrokken was. Jos, weet jij wa…..he…? Waar is Jos? Allen keken goed rond, en riepen zachtjes Jos. Ze stonden voor een raadsel. Jos kan toch niet zo maar verdwijnen, zei Frans!  Zou het iets met dat geheimzinnige licht te maken hebben, vroeg Paul? Die steen ,zei Nelleke! Ik waarschuwde hem nog, dat hij hem niet moest aan raken. Opeens was er  die blauwe gloed, en nu is Jos weg. Dat was vast een list van de boze heks, die gemene ouwe slachttand schold. Nelleke. Wat nu? Ja,…wat nu. Roerloos waren ze blijven staan. Jos was betoverd, dat wisten ze nu wel zeker. Wij moeten hem helpen, maar hoe?         

HOOFDSTUK 4                       

  • Jos bij de heks 

Het is jammer dat Jos niet wist dat zijn groepje zo dicht in de buurt zijn, anders was hij wel blij geweest, maar nu was hij bezorgd. Niet voor zichzelf. ’Nee dat vond hij nog niet zo erg, maar wat zou er gebeuren met de anderen? De heks had zeer boze plannen. Voortaan ben ik jullie baas, had ze geschreeuwd. Met een grote sleutel maakte ze een deur open. Ruwde ze Jos naar binnen, en met een slag gooide ze de deur weer dicht. Zo,”” Jou hebben we vast te pakken, die anderen krijgen we vanzelf te pakken. Ze lachte vals…Nu ben ik de baas! Ha- ha.

HOOFDSTUK 5   

  • Bij de holle boom

Intussen waren de andere doorgelopen, gaven hun ogen goed de kost, maar waren wel voorzichtiger. Het werd steeds smaller en donkerder. Op het laatst was alles zwart. Het gras, de bomen, takken, zelfs de bloemen en bladeren. Brrr…. Wat is het hier griezelig rilde Nelleke. De anderen zeiden, dat ze nu toch ook wel bang waren. Weer waren ze stil, allen dachten ze aan Jos. Wat zal de boze heks met hem gedaan hebben? He, ”hier wordt het pad breder en lichter zei Frans! Na nog een stukje gelopen te hebben, zagen ze een grote holle boom. Ze konden nu de heks horen schreeuwen. Ze wilde net beraadslagen, hoe ze naar binnen moesten, toen ze een enorm gesuis hoorde. Vlug kropen ze achter een struik. Verlamd van schrik bleven ze doodstil zitten,, Oef… Dat was op het nippertje!, zei Paul. Met een enorme zwaai was de heks omhoog gevlogen op haar bezem. Dit is onze kans,! Opschieten jongens, we moeten Jos er uit halen. Een voor een kropen ze door het gat van de boom. Ze hadden nog nooit zon griezelig huis gezien. Overal liepen er ratten en muizen rond. De muren hingen vol met op gezette dieren,,. Arme dieren, zei Nelleke, als ik die gemene heks te pakken krijg, kwaad schopte ze tegen een deur. Maak niet zon kabaal, zei Ans. Zo kunnen we niet horen of de heks terug komt. We zullen eerst de kamer onderzoeken! Zei Frans. De eerste kamer stond vol met potjes en flesjes. Niet aankomen! Waarschuwde Riet, dat kan gevaarlijk zijn. Ze liepen door tot ze een andere deur zagen, zou Jos hier zijn. Maar Jos was er niet. Wel stonden er een paar boeken, Nelleke bladerde er een paar door. Daar hebben we nu geen tijd voor, zei Ans. Kom we moeten opschieten voor de heks terug komt. In de andere kamer hadden ze meer geluk.

HOOFDSTUK 6

  • Vreemde gebeurtenissen op F

Sinds de anderen verdwenen waren, gebeurde er steeds iets vreemds op de afdeling. De melk liep telkens over, de kannen lekte als een zeef, in de koffiebus zat meel, de bedden waren steeds af gehaald, als ze op gedekt waren, de stoelen stonden wankel. De mensen waren erg onrustig. Henk keek bezorgd. Wat gebeurt er hier toch op mijn afdeling,? Vroeg hij. Niemand had hiervoor een verklaring. De heks zat heel gemeen te lachen. Ha-ha…. niemand heeft mij in de gaten, ik zal ze leren wie hier de baas is, ha…ha…. Intussen had Henk het team bijeen geroepen. Wij moeten iets ondernemen! Zei Henk. Desnoods moeten wij zelf achter het gevaar aan.!. Die heks zit hier achter wat ik je brom Het team was het volkomen met Henk eens, en hadden het volste vertrouwen in hem. Henk had wel vaker met zon bijltje gehakt. Maar voor ze iets konden ondernemen, was er iets gebeurt

HOOFDSTUK 7

  • Het is uit met de heks

Paul en Nelleke stapte als eerste binnen.. Moet je dat zien zei Frans. De heks heeft deze diertjes op gesloten in een kooi! De anderen waren nu ook genadert, en zagen het nu ook, Drie vogeltjes, een rat, en een konijntje en een grote zwarte spin hing aan de lamp. Opeens…. Wat was dat? Na van de schrik bekomen te zijn, keken ze verbaast rond. Hadden ze het goed gehoord? Ja, daar was het weer, een zacht stemmetje dat riep; help… help…1 Wie zou dat zijn? Vroeg Paul. Hier is niemand, alleen de dieren, en die kunnen niet spreken.. Wij zijn ook geen gewone dieren, klonk het op eens. Wie zijn jullie dan? Waagde Ans te vragen. Wij vogeltjes zijn drie elfjes uit het sprookjesbos,, waar wij zo graag naar terug willen. De heks heeft ons betovert. Laat me er uit…. Laat me er uit… klonk het uit de andere kooi. Het was de rat. Lieve mensen, jullie hoeven niet bang te zijn van mij, ik ben een kaboutertje van het sprookjesbos!. De hek heeft mij ook betovert. En zo ging het ook met het konijntje en de spin. Vlug deden ze de kooitjes open,. Ze waren nu wel vrij, maar hoe moeten wij jullie weer gewoon maken? Ze keken allen erg verdrietig/ Veel tijd om na te denken hadden ze niet, de heks kon immers zo terug komen. Weten jullie wat de heks met onze vriend Jos heeft gedaan? Vroeg Paul. Ja””, Achter de boom is een vijver, Jos was betovert in een kikker. Zo snel ze konden gingen ze met de dieren naar de vijver.. Oef… Wat zijn het er veel. Maar welke kikker is nu Jos? Terwijl de anderen zochten, keek Nelleke in de glazen bol, die ze had mee genomen, zonder dat de anderen het merkte. Plotseling riep ze De heks.. de heks komt er aan! Ze wilde zich vlug verbergen, maar het was al te laat, de heks had hun al gezien. Wel alle heksenketel nog aan toe, Ik zal jullie krijgen! Schreeuwde ze. Ha… Ha…ik maak salamanders van jullie! Dat zou je wel willen he? Gemene heks zei Nelleke. Verbranden zul je! Toen de heks vlak boven de boom vloog, gooide Nelleke de glazen vuurbol er tegen aan. Hij spatte uiteen en grote blauwe en groene vlammen vlogen er uit, De heks liet nog een rauwe kreet horen, toen was ze voor goed verdwenen. Ook de heksenboom verdween. Alles werd nu weer gewoon , want de heks had door de brand van de vuurbal, haar toverkracht verloren. Al het zwarte kreeg nu kleur, en stond in volle bloei. Ook alle dieren die eens uit angst weg vluchtte voor de heks, kwamen nu terug. De elfjes bedankte allen vriendelijk, en zeiden’”,Jullie moeten eens snel naar ons sprookjesbos komen!, Ja!, riepen ze in koor. Daaag… tot ziens. En ze wuifde tot ze niets meer zagen. Toen ging Jos vlug met zijn groep naar Henk en de anderen, om hen alles te vertellen. Iedereen  was gelukkig en blij. De rust was weer gekeerd. Nog vaak gaan ze nu nog naar het sprookjesbos. Wie weet…. Komen we elkaar nog eens tegen in het reuzenland,! Maar nu heb ik reuze honger.

Daag, tot ziens!

Einde



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.